Engelengeduld 2

Door Marvak gepubliceerd op Wednesday 04 March 14:35

Engelengeduld 2

Maar ze moesten natuurlijk op ons wachten de laatste 2 van de groep.
Het horen van het kabbelende water die tegen de stenen bonkten,  maar toch  door te gaan en zo over de stenen te springen. Bij de laatste steen glee ik  toch uit, maar……
Een sterke arm…

Trok mij op tijd uit het koude water voordat de stroming mij mee kon sleuren.
De redder in nood, zag ons weg gaan en dit gebeuren. Bibberend  van het natte water en geschrokken  liepen we met de kampleider mee naar  een smalle Pad. Dit pad leidde ons naar het  kamp waar we sneller aankwamen .Zo kond ik gauw douchen en omkleden. In het huisje was de open haard  al opgestookt. En zo kwamen we allemaal bij elkaar in de enige warme kamer. Langzaam druppelde groep 2 binnen. Zij hadden er langer overgedaan maar waren droog over de rotsstenen gekomen.  Groep 3 kwam al zingend aan in het kamp maar waren  natuurlijk niet de eerste. Nu moesten we nog wachten op de laatste groep …
 Voor Groep 4 werd een reddingsteam ingezet omdat het al aardig donker was geworden,  en zij te lang weg bleven. De gids ging met een paar mannen , lampen en speurhonden onder weg  naar de plaats waar zij  voor het laatst gezien waren. Al snel  werd  er hondengeblaf gehoord en was groep 4 gevonden en werden zij gauw naar het kamphuisje gebracht. Daar konden zij zich opwarmen en gingen we met de hele groep eten. Ouderwetse Snert met worst en ovenverse stokbrood daarna ging ieder naar zijn eigen slaapplaats en was er Stilte….

Opeens  werd de Stilte onderbroken door de harde regenbuien  die gepaard gingen met felle bliksemflitsen, gedonder en wind. Ik stond op en keek  bij het raam de  donkere nacht in.
In een lichtflits zag ik wat aankomen. Daarna een hard gebonk, het was een vreemdeling,  die verdwaald was in de bossen en een schuilplaats zocht. Weg uit de zware regenbuien die neer viel in het kamp. Tegen  het ochtend gloren zag je de heuvel door het zonlicht opdoemen.
 De stenen trap was onder gespoeld met modder. En het regenwater liep als een riviertje naar beneden.
                              
Iedereen stond vrij vroeg op  om dit natuurverschijnsel te ervaren. Ik pakte me klimlijn. Andere wilde op dit vroege uur al kanoën  en zo gingen velen van ons,  ieder zijn Eigen Weg. Bij het beklimmen van  de heuvel werd mijn Geduld op de proef gesteld. Al glijdend omhoog duurde het uren dat ik kon abseilen
                           
Hier ben ik bezig met het  abseilen  van de heuvel. die uitmondde als een riviertje vlakbij het kamp.
Marvak©2015

 

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
een heel avontuur