Niet in dit leven...

Door Maximiliaan gepubliceerd op Wednesday 04 March 09:24

Het leek wel een modern sprookje. Jij kwam mijn leven binnen en ik wist het meteen. Ondanks de rol waarin je ten tonele kwam, ondanks het korte bruine haar dat ik zo verafschuwde. Ik was toch alleen gefocust op blond haar en rechte schouders? Krachtig en verleidelijk. Maar het blijken niet de uiterlijke kenmerken te zijn die mij tegenstaan, maar de betreffende persoon uit het verleden.

 

Waarom voelde ik dan wat ik voelde bij jou? Ben ik niet degene die de kracht van je brein inzet om je leven naar een hoger plan te tillen? Weet ik als geen ander dat je zaken moet visualiseren en daarmee kansen kan herkennen en je levenspad kunt beïnvloeden? Maar in mijn beleving kabbelde mijn leven voort en had ik geen “alerts” uitstaan.

 

Vanaf de eerste dag dat ik je zag wist ik dat je speciaal bent. Maar ik zag ook dat je geen gemakkelijk leven hebt gehad en ook in een omgeving verkeerd die, in mijn optiek, niet past bij iemand met jouw potentie en levensvisie. Verdwaald in je eigen leven heb ik het genoemd en wat wil ik graag jouw gids zijn naar een bestaan dat bij jou past en dat je verdient na jaren van hard werken voor jezelf en je gezin. Super trots ben ik op je wat je, met name in je eentje, bereikt hebt. Er is nooit een gevoel van medelijden geweest want dat is ook absoluut niet op zijn plaats.

 

Dat er bij mij direct herkenning was zit voor mij in het feit dat ik ruim tien jaar geleden mijn levensdoelen en het vinden van de juiste partner in mijn brein heb geprogrammeerd. Dat was een keerpunt in mijn leven en dat heeft gebracht waar ik nu sta. Een leuke relatie, goede carrière en een enorm gevoel van vrijheid. Dacht ik…

 

Tot ik jou tegenkwam. In een rol die mij normaal gesproken amper zou opvallen. Maar jij bent anders. Jij bent niet de rol die jij op dit moment vertolkt in het leven, maar jij bent een hele mooie en zelfstandige vrouw in de kracht van haar leven. Een prachtige laatbloeier, die over het algemeen het langste stand houden. Zoekende naar haar bestaansrecht en haar doel in het leven.

 

Wat is het dan dat ons als een magneet met elkaar in contact bracht? Blijkbaar heb ik mijn voorgeprogrammeerde “alerts” niet uitgezet. Ik dacht een 95% match gevonden te hebben met mijn huidige partner en dat is al heel bijzonder. Maar wat als iemand in je leven verschijnd die mogelijkerwijs nog beter bij je past? Dan gaan alle alarmbellen af ogenschijnlijk vanuit het niets.

 

Maar dan slaat tevens de twijfel toe. Hoe kan dit? Ik ben helemaal niet beschikbaar en op zoek. Zijn de gevoelens echt? Is het een vlucht? Maar waarvoor? Wat maakt haar zo speciaal? Is het niet zo dat er veel meer mannen met haar weglopen? Maar wat het met anderen doet is voor mij niet interessant. De gevoelens tussen ons zijn puur. Zo puur dat het om de persoon gaat en niet om de lichamelijke aantrekkingskracht als basis voor het in elkaar geïnteresseerd zijn. In dat opzicht voel ik ook dat jij de meest speciale persoon bent die ik in mijn leven ben tegengekomen.

 

En nu? We hebben al uitgesproken dat we geen passanten zijn die elkaar na verloop van tijd weer uit het oog verliezen. We zijn ook tot de conclusie gekomen dat we niet weten wat de toekomst brengt. Dat hoofdstuk en die bladzijden moeten nog geschreven worden. Rest ons voor dit moment te genieten van de vriendschap die we inmiddels hebben opgebouwd.

 

Maar soms wilde ik wel dat ik die kluizenaar in het bos was. Jij komt langs met een pan pompoensoep en we laten elkaar nooit meer los. Ik draag je op handen en laat je elke dag voelen dat je “mijn” prinses bent… Misschien ben je wel de vrouw van mijn dromen, misschien wel de liefde van mijn leven. Maar niet in dit leven…?

Reacties (5) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
soms is het gewoon wat het is en moet je het gewoon geen naam geven ... maar slechts het gevoel beleven zonder het stuur in handen te houden ... en te bepalen welke weg het moet gaan ...
heerlijk genieten van de momenten die er zijn en niet verdoezelen onder een status , een rol die je op je wil nemen ... een duveltje stop je in je een doosje ... liefde heeft een vrije weg nodig om te stromen .. is onbegrensd .. en niet te vangen ... en heeft een on-eindigheid ... kortom gooi je gedachten in de container ... de stilte is krachtiger dan alle woorden die je er aan kan geven ... juist in de stilte liggen de antwoorden die alleen je ziel je kan geven
Dank voor je reactie. Als je altijd probeert de regie in handen te hebben dan is dit wel een nieuwe ervaring. Voel me wel bevoorrecht om dit mee te maken...
Ooooo helemaal met je eens ...heel herkenbaa ooit was ik ook zo,n enorme controlefreak ..... maar in een soortgelijke situatie heb ik het rker losgelaten en de vrijheid verwelkomd ... geniet er nog steeds dagelijk van en heb er een hoop energie door verkregen ...is weer eens wat anders dan je energie verliezen in het houden van controle .... lol
Mooi verhaal....elke dag komen er weer zinnen bij. Elke dag brengt je dichter bij het antwoord van die vragen
Dank je, de betreffende persoon is ook inspirerend...