Lege vlakken

Door Yneke gepubliceerd op Thursday 26 February 16:42

71195040e0a8e8a710c30b163c16d99d_medium.

De wekker is afgegaan en met een blik van moet dat nou werpt Lara het verrekte ding een blik toe. 'Gatver' is het alweer zo laat. Ze blijft nog even liggen en staart naar de wekker. 

Vandaag heeft zij geen zin, dat voelt ze aan alles. Het liefst zou zij zich omdraaien en de rest van de dag in bed willen blijven liggen. Dat kan helaas niet want zij weet het is de laatste dag waarin ze nog iets van de opdracht kan maken die Doortje begin deze week online heeft gezet.

Lara houdt van schrijven en wil zich volledig overgeven aan elke opdracht die er binnen komt, maar deze week lukt het niet. Haar inspiratie is totaal weg en al dagen loopt ze met een intens leeg gevoel in haar binnenste rond. Ze zucht en gaat recht op zitten, haar benen bungelen nu naast het bed en haar voeten zoeken de pantoffels.

Dan ziet zij naast haar bed op het nachtkastje het papier liggen waarop zij gisteren dapper begonnen was aan Doortjes opdracht. Het moet dit keer over een stripverhaal gaan. Lara mag graag tekenen en is vastbesloten deze strip zelf te tekenen en te schrijven. Maar hoe ze ook probeerde er een kunstzinnig geheel van te willen maken, de blokkade in haar bleef alles stevig opslot houden en een trieste aanblik was het enige wat ze op papier had weten te krijgen. De lijnen die waren er, meer niet!

81922f08c7afbd75d1dfac8940479e84_medium.

Zo leeg als elk vlakje zich daar toonde, zo leeg voelde Lara zich van binnen. Zal zij het opgeven? 'Kom op' spreekt zij zich zelf toe.  Nog één blik werpt zij op het vel en dan breekt er iets in haar. Onmogelijk kan zij zich nog verzetten tegen de emoties die zich ongenadig opdringen en als een gebroken ziel laat zij zich terug vallen op haar bed. Ze had het zich alles zo anders voorgesteld. Het schrijven en het schilderen was haar lust en haar leven, de ene creatie naar de andere vlogen uit haar handen van af het eerste moment toen zij er mee begonnen was.

 

0f0fab49bf7bde6516e0061265149379_medium.

Lara begrijpt niets meer van zichzelf, wat is het dat haar zo tegenhoudt? Dan herinnert Lara zich iets. Op het voortgezet onderwijs tijdens de tekenles was het. De wedstrijd van het jaar was iets wat Lara al meerdere keren gewonnen had en de tekenleraar had  elk jaar weer hoge verwachtingen van haar  tekenkunsten. Marion, die Lara`s beste vriendin was kon er door de jaren heen steeds minder mee omgaan en de jaloezie speelde hoog op. "Marion ...." Lara laat haar tranen vloeien, daar is het zo fout gelopen. had ze maar eerder in de gaten gehad, dat Marion zo jaloers was dan was alles anders gelopen. Die wat als vraag,  die moest zij vermijden was haar geleerd door de psycholoog waar ze jaren bij gelopen heeft. Het antwoord zal ze nooit krijgen. 'Marion' zegt Lara door haar tranen heen en daar is die leegte , de leegte die net zo voelt als dat het vel papier naast zich toont. Drie lege vlakken.

De herinneringen aan Marion heeft Lara lange tijd weggestopt en dat was niet voor niets. De rillingen lopen haar over de rug als ze terugdenkt aan die periode. Marion alleen die naam al. "Nee" dit wil ik niet! Lara probeert de herinnering van zich af te schudden. Het vel papier dat naast haar op het nachtkastje ligt grijpt ze en scheurt het in duizenden stukjes. Haar tranen heeft ze gedroogd en nog snikkend kruipt zij terug haar bed in. Doortjes opdracht die laat zij deze week  weer aan zich voorbij gaan. Onbewust is Lara toch bezig met de opdracht en wanneer zij haar ogen heeft gesloten, rollen de beelden haar onderbewust zijn binnen en als een doorgewinterde verhalen vertelster tekent ze de prachtigste strip die ooit gemaakt is . In haar slaap praat zij hardop. haar moeder die net binnen is gekomen hoort haar tellen. 'Zeshonderdtweeënzestig, bijna' mompelt Lara. 

Lara`s moeder besluit om haar lekker te laten liggen en sluit zachtjes de slaapkamerdeur. Lara heeft het druk en wat haar niet lukte bij bewust zijn heeft ze in haar onderbewust zijn helemaal goed gemaakt. Jammer dat niemand het ooit zal zien of lezen.

'Mooi, de 700 woorden is bereikt.' Lara zucht in haar slaap, aan het eind van de middag wordt Lara ontspannen wakker.

 

 

 

 

-Yneke-

 

afbeeldingenbron:https://www.google.nl

Reacties (23) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Gelezen
Gelezen.
Dank je
Hahaha, smakelijk verhaal over lege vlakken.
Zeer inventief.
Dank je
erg mooi
Dank je wel
Oeps, hoe vernuftig is dit in elkaar gedraaid en dan weten we nog niets
Origineel verhaal en goed geschreven Yneke!
Dank je wel
Origineel!
Dank je wel