Die prachtige lentedag

Door Willemijntje gepubliceerd op Tuesday 24 February 22:11

Guust is onderweg naar de redactie van het weekblad ‘Robbedoes’. Hoewel hij daar met zijn bizarre en soms ronduit gevaarlijke uitvindingen geregeld voor een hoop ellende zorgt, is hij er al jaren werkzaam als kantoorhulp.

Omdat het zo een prachtige lentedag is heeft, de normaalgesproken altijd luie en slaperige Guust deze ochtend toch besloten om de auto te laten staan en eens een keertje lekker te voet te gaan. Zelfs zijn geliefde houtje-touwtje-jas heeft hij thuis gelaten, want het is droog, zonnig en prima te doen in een alleen een coltrui.

Vandaag is het vast een geluksdag – hij voelt het aan zijn water - een dag zonder flaters, mislukkingen of andere leed, écht zo een dag dat het zelfs ook de heer Demesmaeker lukt om eindelijk dat contract getekend te krijgen. Guust heeft er zin in, neuriënd en vrolijke deuntjes fluitend, loopt hij door de stad.

Zo zeg, wat een heerlijk weer vandaag, echt een cadeautje van moedertje natuur; een heldere blauwe lucht met her en der een prachtige wolkenpartij. Mooie wolken, huh, wat zeg ik, hele bijzondere wolken zal ik bedoelen!

De aandacht van Guust is, zoals gewoonlijk onmiddellijk afgeleid en vol verwondering staart hij naar de hemel.

 

Kijk, die vlok wolkjes daar, die lijken op een zwaan en die pluk daar rechts, dat lijkt verdorie wel een soort van middeleeuws kasteel!

Gefascineerd blijft hij staan en kijkt wat hij nog meer kan ontdekken in deze bijzondere lucht. Hij is verrukt, want een zacht briesje zorgt er voor, dat er in de drijvende wolken telkens nieuwe figuren worden gevormd.

Nee, of toch!  Ja, echt wel! Een oudere dame met een dopneusje  en een hele grote knot op haar hoofd. En kijk, daarnaast, een pintje bier met een enorme schuimkraag, die is ook gaaf zeg!

 

 Een aantal heren, ook onderweg naar hun  werkgever, zien de slungelige Guust  nadenkend omhoog staren en vragen zich  af wat er te zien is. Ook zij  blijven staan  en volgen nieuwsgierig zijn blik, maar  hebben geen idee waar het om  gaat.

Is effe kijken, die wolk daar lijkt warempel wel een grote krab, ach nee, toch niet, nu dat kleine wolkje erbij schuift zie het er toch meer uit als een roofvogel, heel duidelijk een adelaar. 

 

De wolken houden Guust zo heerlijk aangenaam bezig, dat het niet eens meer bij hem opkomt, dat hij onderweg naar zijn werk is en dat hij daar dus duidelijk veel te laat zal verschijnen, wat hem ongetwijfeld een boze preek van zijn werkgevers de heren Kwabbernoot en Pruimpit zal opleveren.

Inmiddels verzamelen er zich steeds meer mensen om Guust heen, die allen buitengewoon nieuwsgierig ook omhoog gaan staan kijken en zich tegelijk afvragen wat er eigenlijk te zien is.

De verdwaasde Guust heeft uiteraard niets in de gaten, hij is zoals altijd gewoon bezig met zijn eigen ding.

Tijdens het vermakelijke ‘wolkenspel’ ondervond hij enige hinder van zijn haardos en nu probeert hij zich voor de geest te halen wanneer hij voor het laatst bij de kapper was.

Suf zeg, ik kan er niet meer opkomen, maar dat maakt feitelijk ook niet uit, ik had daarnet tijdens het omhoogkijken toch best wel last van mijn kuif dus het is de hoogste tijd om er weer eens wat aan te laten doen.

Guust kijkt niet op of om en heeft totaal geen weet van de mensenmassa, die zich achter hem verzamelt heeft, hij vervolgt zijn weg richting kantoor en kijkt op zijn horloge.

Jemig, ik ben te laat! Ik heb veel te lang naar de wolken gekeken, ben veel te lang op het pleintje blijven staan. Er staat me op zeker een uitbrander te wachten van heb ik jou daar, is het niet van Kwabbernoot dan wel van Pruimpit.

Hij houdt even zijn pas in, denk kort na en haalt zijn schouders op.

Ach, nu ik toch al te laat ben en op mijn donder ga krijgen, kan ik net zo goed nu direct even bij de kapper aanwippen, dat ene uurtje maakt dan eigenlijk ook niet meer uit.

De volgende ochtend, komt directeur Kwabbernoot met een verontschuldigende blik het kantoortje van Guust binnen.

‘Guust, het spijt me dat ik gisteren zo tegen je ben uitgevallen over het feit dat je te laat op kantoor was. Ik heb vanochtend uit het plaatselijke nieuws begrepen, dat je daar niets aan kon doen, zo’n 85% van alle werknemers in deze stad verscheen gister te laat op het werk. Men staat vooralsnog voor een raadsel en onderzoekers wijten het voorlopig aan verwarrend gedrag door het mooie weer!’

Reacties (21) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Gelezen
Leuk geschreven
Leuk verhaal.
Heb ook genoten van jouw verhaal over die dikke rooie 'je-weet-wel kater', dat blijft ook zo'n kostelijk stripverhaal!
Ik had een andere aflevering in gedachten, die kon ik alleen niet zo snel terug vinden.
Gelezen.
Waarvoor dank.
Erg leuk gedaan!
Heel erg leuk