Wordt de jeugd gewelddadiger door videogames?

Door Analoeskah gepubliceerd op Monday 23 February 15:43

Het is drie uur ’s middags, Trevor Philips loopt over straat in het zonnige Los Santos, auto’s wachten voor het stoplicht, vrouwen zijn aan het winkelen en de hotdogverkoper staat langs de weg. Opeens trekt Trevor zijn pistool en schiet 5 voorbijgangers neer, de auto’s proberen weg te scheuren maar Trevor kan er nog twee raken. Dwars door het hoofd heen. 

Zijn we zojuist getuige geweest van een drama? Absoluut niet, in Grand Theft Auto V is dit juist de bedoeling. Als speler ben je een schietgrage bad guy en moet je zoveel mogelijk missies op deze manier oplossen.

Videogames, iedereen speelt ze tegenwoordig wel. 70% van de jongeren speelt tegenwoordig games. Playstation, Xbox of Wii, het scala aan spelcomputers is groot, en het breidt zich steeds verder uit. Op die verschillende consoles zijn duizenden games te spelen, van het kindvriendelijke Mario Kart, tot het controversiële Manhunt. Games als het eerder genoemde Manhunt, Grand Theft Auto en Call of Duty zijn niet spelletjes die je een kind van veertien wilt laten spelen. Net zoals dat kinderen van twaalf niet naar films in de bioscoop mogen voor zestien jaar en ouder. In Europa wordt dat bepaald door de Pan European Gaming Information, kortweg PEGI. Deze regeling is er al een tijdje en zou ervoor moeten zorgen dat jongeren het spel niet kunnen kopen en dus ook niet kunnen spelen. Maar zeg nou zelf, iedereen heeft wel eens stiekem (of niet stiekem) een spelletje gespeeld of film gekeken dat eigenlijk nog niet voor die leeftijdscategorie bedoeld was.

Dit is een lastig punt, want in een maatschappij waar overvallen, moorden en mishandeling een gewoonte lijken te worden – het nieuws bestaat uit bijna niets anders – moet de jongere generatie van vroeg af aan leren dat dit niet de bedoeling is in het dagelijkse leven. Maar iedere keer als er een bloedbad ergens wordt aangericht wijzen alle vingers direct richting de agressieve videogames. Maar is dit wel terecht?

Een Franse studie van de Université Pierre-Mendès-France in Grenoble wijst uit dat gamen je agressiever maakt. Dit zou de eerste studie zijn die de lange termijn effecten van gewelddadige videogames heeft onderzocht. De onderzoekers lieten 70 studenten drie dagen lang 20 minuten videogames spelen, die wel of niet gewelddadig waren. Vervolgens werden hun vijandige gedachten beoordeeld door hen te vragen een verhaal te lezen met een potentiele conflictsituatie (bijvoorbeeld een auto-ongeluk). Zij moesten de reactie van de protagonisten van dit verhaal voorstellen. De wetenschappers hebben ontdekt dat studenten die een gewelddadige videogame gespeeld hadden, een meer vijandige en agressieve manier kozen dan degenen die een geweldloos spel hadden gespeeld.

Alleen spreekt dit onderzoek, een onderzoek van het Department of Behavioral, Applied Sciences and Criminal Justice op Texas A&M University flink tegen, zij hadden namelijk een soortgelijk onderzoek gedaan waaruit de conclusie was dat in de actuele studie geen bewijs is tussen een lange termijn relatie tussen agressieve videogames en agressie in het dagelijks leven onder jongeren. Hoewel de debatten over geweld in videogames nog zeker zullen doorgaan, wordt er voorgesteld dat de mate van zekerheid met het verband van deze twee nog moet worden herzien. Een redelijk argument en een debat voor kleine invloeden kunnen zeker nog gemaakt worden, hoewel verklaringen die een sterke reflectie geven op de effecten naar jongeren, ongegrond zijn.

Het is belangrijk om op te merken gezien het feit dat videogames de afgelopen decennia veel gewilder werden onder de jeugd, de criminaliteit ster is afgenomen

Wat dan weer opvallend is, is dat veel van de zogeheten shooters van bijvoorbeeld het bloedbad van Virginia Polytechnic Institute and State University in 2007, - hier vielen 33 doden, onder wie de schutter -, de Columbine High School in 1999, - hier vielen 15 doden, onder wie de schutters -, en in een winkelcentrum in Alphen aan den Rijn, - hier vielen zeven doden, onder wie de schutter -, allemaal fervent spelers waren van gewelddadige videogames. Hierdoor kwamen er verschillende discussies op, dat gewelddadige videospellen jongeren zo kan sturen, dat ze tot dit soort drama’s in staat zijn. Mensen trokken al snel de conclusies dat gamers van gewelddadige games sneller mensen neerschoten, en dat dit dus in de toekomst nog veel vaker kon gebeuren. Er waren zelfs mensen die vonden dat gewelddadige games helemaal verboden moesten worden.

Maar is dit wel terecht? Het is dus namelijk helemaal niet zo dat elke persoon die een misdaad begaat wat betreft agressiviteit, gewelddadige videospelletjes speelt. Toen in 2004 de veertienjarige Stephan Parkeerah vermoord werd door middel van een hamer en een mes door een zeventienjarige vriend, dook de media hier meteen bovenop omdat het zou komen doordat de dader het controversiële spel Manhunt speelde. Een uiterst agressief videospel waarbij de speler een crimineel bestuurt die mensen op de meest gruwelijke wijzen moet vermoorden. Het spel werd door deze beschuldiging zelfs uit de schappen gehaald in Groot-Brittannië. Achteraf bleek dat niet de dader van deze moord, maar juist het slachtoffer dit spel speelde. De media zorgt er dus voor dat dit soort berichten naar buiten komen, zodat gewelddadige games in een slecht daglicht komen te staan.

Onderzoek wijst uit dat 70% van de jongeren games speelt. Onder wie ook de jongere kinderen vallen in de leeftijdscategorie 12-14. Zij spelen steeds vaker games die een achttien jaar of ouder stempel hebben. Dit wordt bijna niet gecontroleerd, waardoor zij makkelijk aan gewelddadige spellen kunnen komen. Ook komen er in videogames zoals Grand Theft Auto, Mafia, Battlefield en Call of Duty erg veel scheldwoorden voor. Deze games zijn gericht op spelers van achttien jaar of ouder, maar zoals eerder genoemd zijn het niet alleen de achttienjarigen die deze spellen spelen. Jongere kinderen nemen daarom sneller scheldwoorden over, wat kan leiden tot agressief taalgebruik. Omdat het in de spellen gebeurd, lijkt het normaal te worden in het dagelijks leven.

Maar wat bij deze onderzoeken niet wordt onderzocht, is dat er genoeg videogames zijn waarbij er niet of nauwelijks gescholden wordt. Ook zijn er tegenwoordig op televisie of internet genoeg series, films of filmpjes waarbij er gescholden wordt. Jongeren halen hun taalgebruik ergens anders vandaan. Zij pikken dit op van hun vrienden, van de straat of van hun ouders. Ouders letten tegenwoordig niet altijd meer even goed op hun taalgebruik en floepen er regelmatig een scheldwoordje uit. Kinderen pikken dit eerder op dan scheldwoorden uit videogames. Jongeren hoeven dit dus niet per se van videogames op te pikken.

Kinderen krijgen van jongs af aan beelden te zien van gewelddadige videogames. Zij kunnen broers of zussen hebben, of misschien zelfs ouders die de agressieve videospellen spelen. Zij kijken mee of spelen mee en hierdoor wordt hun beleving anders. Zij groeien op met de beleving dat het normaal is om iemand ‘op zijn bek te slaan’ als hij of zij niet reageert hoe jij zou willen. De jongere kinderen worden agressiever omdat zij van vroeg af aan hebben ‘geleerd’ dat zij agressief moeten zijn in het dagelijkse leven.

Wat deze theorie tegenspreekt, is dat de afgelopen jaren de criminaliteit onder jongeren aanzienlijk is gedaald. In 2010 waren er nog 89 criminele jeugdgroepen, terwijl dat er in 2013 nog maar 17 zijn. Ook staan er minder jongeren voor de rechter. In 2007 stonden er nog ruim 15.500 jongeren voor de kinderrechter, terwijl dat er in 2013 nog geen 6000 waren. Als games dus echt zo’n slechte invloed op jongeren zou hebben als gedacht, zouden er juist veel meer jongeren voor der echter moeten staan. En zou dit aantal ook absoluut niet afnemen.

Jongeren worden in videospelletjes namelijk ook nog eens beloond voor wat ze aanrichten. Bij spellen als GTA V krijg je aan het eind van iedere ‘missie’ een scorescherm te zien waarop staat hoe goed je de opdracht hebt uitgevoerd, het is natuurlijk het doel om een zogeheten gold score te halen en alles perfect uit te voeren. Ook krijg je extra punten voor headshots. Door de scores die ze kunnen halen worden jongeren nog fanatieker en schieten ze meer mensen door hun hoofd dan nodig is. Hierdoor zouden ze het verschil met de realiteit niet meer duidelijk kunnen zien en in het dagelijkse leven flink wat schade aan kunnen richten.

Maar zoals al eerder gezegd neemt de criminaliteit onder de jongeren flink af. Dit kan als oorzaak hebben dat de jongeren gewoon minder de neiging hebben om iets kapot te maken of te stelen, maar het kan ook komen dat de jongeren gamen juist als hun uitlaatklep beschouwen. Ze hebben een duidelijk beeld van realiteit en fantasie en kunnen tijdens het gamen hun agressie op volle toeren laten lopen. Voor dit soort jongeren is gamen juist goed, en moet het worden aangemoedigd dat de jongeren juist moeten gaan gamen, zodat ze in het dagelijkse leven geen schade aanrichten. Verschillende meningen luiden dan ook, dat het spelen van agressieve spelletjes jongeren die snel beïnvloedbaar zijn, juist van de straat houden waar ze echte misdaden kunnen plegen.

Wat ook een opmerkelijk punt is, is dat als jongeren in, noem een Grand Theft Auto V met een semi automatisch pistool de halve buurt neerschieten, zij dit zonder al te veel moeite ook in het echte leven kunnen doen. Nu is het in Nederland niet zo dat ze even naar de winkel gaan om een wapen te kopen, dit kan absoluut niet. Maar iedereen met gezond verstand kan even het wereldwijde web op gaan en via de zwarthandel een wapen in zijn bezit krijgen. Om nog maar te zwijgen over Amerika waar het de normaalste zaak is van de wereld om een wapen te bezitten. Je hebt immers als Amerikaanse burger recht op een wapen volgens de grondwet.

Nu zijn er in Amerika al jaren discussies om de wapenwet aan te scherpen, het witte huis is er absoluut mee bezig, maar tot nu toe heeft dit nog weinig resultaat geleid. Ook is het niet zo dat je één, twee, drie aan een wapen komt in Amerika. Ook mag je als minderjarige geen wapen legaal bezitten.

Als het zo bekeken wordt, lijkt het spelen van gewelddadige games onschuldig voor de meeste jongeren. Maar, als de jongere verslavingsgevoelig is, of al agressief van aard is, lijkt het spelen van agressieve spelletjes een minder goed idee dan als de jongere een ‘normale’ mentaliteit heeft wat betreft agressiviteit in het dagelijkse leven. Die jongeren zijn vatbaarder om de realiteit en de fantasie van het spel niet te kunnen onderscheiden wat op lange termijn kan resulteren in agressiviteit op straat en in het dagelijkse leven. Maar, als dit weerlegd wordt, dan is die niet de enige factor die hierbij meespeelt. Achtergrondinformatie van familie, gescheiden ouders, aandacht en verkeerde vrienden spelen hier ook zeker aan mee.

Ook is het zeker geen goed idee om kinderen jonger dan achttien jaar spellen als het controversiële Manhunt te laten spelen. Het is dan ook aan de ouders en de winkeliers om ervoor te zorgen dat deze spellen niet over de toonbank zullen gaan. Hierdoor zullen jongere kinderen verkeerde beelden voor hun zicht krijgen, en eventueel kunnen denken dat dit werkelijkheid is en ‘normaal’ is.

Maar wat vaststaat is, geniet van een spelletje op zijn tijd. Zorg alleen dat je er niet teveel van speelt. 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.