Op mijn 56e, ben ik nog lang niet jarig

Door Weltevree gepubliceerd op Monday 23 February 00:11

Deze keer wil ik sinds jaren mijn verjaardag weer eens vieren. Inmiddels aan het feit gewend dat mijn dochter niet de moeite neemt om me op welke manier dan ook te feliciteren, wil ik samen met het team onderstrepen dat we ons eigen geluk kunnen creëren.

3cfdc40975a9829e198cb274b2f4af92_medium.

Samenwerken, met zijn allen naar een zelfde doel, doet het goede gevoel herleven. Het spirituele team plus aanhang, EmjE en ik, zullen mijn zevenenvijftigste levensjaar op gepast gezellige wijze openen.
Die middag houden we in het atelier een universum-kring teneinde de wereld met positieve kracht te overladen en daarna wordt aan de tafels een ware feestdis aangericht met de heerlijkste gerechten die iedereen heeft verzorgd. Het is gezellig en ontspannen, de complimenten over de recepten vliegen in het rond en om acht uur buiken we nog even tevreden uit alvorens iedereen huiswaarts wil.
Ik trek me als feestvarken voor de nodige ontspanning even terug op de wc als de telefoon gaat die EmjE professioneel aan neemt.
“Momentje, ik zal even kijken of het uitkomt,” hoor ik door de open wcdeur in de hal en even later staat ze met een verrast gezicht door de kier van de wcdeur te kijken. Glimlachend fluistert ze of ik het vriendje van M**** spreken wil, trekt een gezicht alsof ze zeggen wil: heb je alles gehad, reken je eindelijk nergens meer op en dan krijg je dit. Ik zet dan ook grote ogen op en de gezonde drol blijft van schrik halverwege steken. Ik knik en neem verbijsterd de hoorn aan.
”Hallo, met mevrouw W.”
”Ja, hallo, met Hans, het vriendje van je dochter. Ik wil je feliciteren, hè lief? Ennuh, hoe oud wordt je nu?” De aspirant schoonzoon je ’t en jij ’t vrolijk amicaal alsof we elkaar al jaren kennen en ik heb het lesje van zijn LIEF goed geleerd. Ik zwijg.

”Dus bij deze van harte.”
”Dank je wel. Mijn leeftijd is niet zo van belang, lijkt me?” glimlach ik terwijl mijn uitwerpsel nu toch besloten heeft het ruime sop te kiezen, hoorbaar in het water plonst. Ik vind het wel heel erg toepaselijk, schiet het door mijn hoofd.
“Ja, weet je, wij vieren hier jouw verjaardag ook! Mijn lief heeft ter ere van jou heerlijk voor ons gekookt, hè lief?” roept hij kennelijk naar haar, maar  in de achtergrond hoor ik aan niets dat ze aanwezig is.
”Allemaal heerlijke gerechten met diverse zalige liflafjes, rijst, vis en garnalen en zo, hè lief? ” Het zal mij een worst wezen, beste Hans, dat jouw lief nu ineens wel iets van vis lust, terwijl ik daar vroeger niet mee aan moest komen.

“Ja, koken kan ze wel, haha, dat heb het haar namelijk zelf geleerd, Hans, hihi.” Bijna vraag ik of dat alles is, want mijn gasten drommen samen in de hal bij de kapstok.
“Hoe oud zei je nou ook weer dat je was?” komt hij opnieuw onfatsoenlijk uit de hoek. Je denkt dat ik in dat oubollige truckje trap?
”Beste Hans, ik had mijn leeftijd helemaal niet genoemd, maar als je het dan zo belangrijk vindt: ik ben vandaag zesenvijftig geworden en dat-“
”Ik ben namelijk een beetje zenuwachtig, moet je weten, hè lief?” valt hij me in de reden en ik druk de volgende keutel naar zijn eindbestemming, vind het een uitstekende oplossing dat de ergernis tegelijk met ontlasting geloosd kan worden.

”Zenuwachtig? Waarvoor? Dat is absoluut niet nodig, beste Hans. Ik ben namelijk géén monster en waa-“
”Want weet je, ik ben hahah, ik eh, ahum, ja ik ben, moet je weten... maar eh, een half jaar jonger dan jij,” perst hij piepend door de telefoon. Dáár is de reden van de attente gelukwensen. Mannoman de volgende slappe zak die denkt dat ik op de vlotte jongenstoer te paaien ben. Geen opvoeding genoten? Ik ben niet half zo dom als jij denkt en als M**** niet in haar maag zat met dat vadercomplex zou ze waarschijnlijk niet op een ouwe knar vallen, maar ach, wie ben ik tenslotte?
”Prima Hans, bedankt voor je telefoontje, maar als je het niet erg vindt ga ik je nu ophangen. Mijn gasten trekken hun jas al aan.”
Bijna druk ik hem al weg als ik hem door de hoorn nog enkele woorden hoor roepen. Zuchtend klem ik hem tussen schouder en kaak om alvast een flinke dot papier van de rol te trekken. Hij is kennelijk van zins er nog een heel gesprek aan vast te knopen? Een pond zout en nog geen dorst, jongen.
”Zo, ja...  dus jij wordt vandaag zesenvijftig en wij, hè lief, genie-bladie bloebietrep”
Oké Muzikale Fruitmand, nu ga ik echt iets heel doms zeggen:
”Ik heb je gehoord Hans, ben wel oud maar niet echt doof, zie je. Je bent ongeveer net zou oud als ik, maar ik neem niet aan dat jij vandaag ook jarig bent?”
”Nee ik word op veertien april pas zesenvijftig en-“
”Fijn Hans, bedankt voor je felicitaties en nog een fijne avond met M****.”
”Ja maar, Sylvia, luister nou toch even, eh…want, nou ja, ik vroeg me af…”Man schiet op, ik ben er klaar mee. Had dan tenminste even gevraagd of het mij gelegen kwam of zo?
“Heb je er echt helemaal geen problemen mee?”
”Waarmee? Dat ik zo oud ben?
"Nee, dat bedoel ik niet."
" Dat jij me belt?”
”Nee, mijn leeftijd, ik bedoel, vind je het echt geen probleem?" Nu zucht ik toch ook maar eens nadrukkelijk terwijl het rond de kapstok een gedrang is van jewelste.
"Dat ik zoveel ouder ben dan jouw dochter.”
”Hans, sorry hoor, maar dat kan me echt geen flik-, niets schelen. Het enige dat voor mij telt is dat M**** gelukkig is. Zolang jij je dááraan houdt is er geen reden tot paniek. Ik kan enkel zeggen dat mijn gasten nu afscheid van me willen nemen.”
”Oké, veel plezier dan, maar eh en we komen snel eens bij je langs.”
”Prima Hans,” zeg ik automatisch. Ik schrik er zelf van terwijl ik me tegelijkertijd in allerlei vreemde bochten wring om met één hand mijn broek opgehesen te krijgen. De hal staat inmiddels volgepakt met feestgangers die discreet wegkijken.
“Och, Hans doe geen moeite, joh. Geduld is inmiddels mijn tweede natuur en nog een jaartje wachten is echt geen enkel probleem meer voor mij.”
”Nou, M**** wil je ook graag bezoeken, hè lief? Dus weet je.” Ik spoel de pronte grote boodschap door en trek tegen de wachtende gasten verontschuldigende gekke bekken.
”Oh ja? Zozo. Ik heb haar anders nog nooit verboden om naar me toe te komen en nogmaals, ik heb totaal geen haast, Hans. Fijne avond nog, eet smakelijk van mijn verjaardagsmaal en doe M**** de groetjes,” zeg ik.
Hoewel hij nog één en ander zeggen wil, druk ik mijn dochters vrijer doortastend weg en leg hem op de kop in het fonteintje zodat ik niet half ontkleed de hal in hoef te stappen. “Alweer iemand met stront in de oren,” zeg ik tegen het team dat amper in de gaten heeft welk een wonderbaarlijke vertoning zich zojuist op het toilet voltrokken heeft. Yvon, Bert en zijn vriendelijke vrouwtje, dat nog een kop kleiner is dan ik, kussen me hartelijk en bedanken voor de gezellige dag. Evenals Nicolette met haar goedmoedige aanhang, die nog steeds finaal en hopeloos verliefd op haar is.
Doordrongen van een mysterieus besef dat we vandaag de volgende episode van waan en zin inluiden, vlieg ik de spiltrap op om boven verse koffie te zetten en ik val gierend op de turkooisen bank in mijn kleine woonkamertje.

”Wat een hilarisch verjaarscadeau nou weer. Volkomen zot eind van deze dag. Ik wist het wel, EmjE…die lul is vijfenvijftig, haha. Mijn leven blijft zich nog steeds volproppen met de meest onwerkelijke ontwikkelingen. Welke boerenkinkel blijft zo doordrammend op zijn strepen staan? Het vriendje van mijn dochter, hè lief. Gadverdamme, dat hè lief achter elke zin is toch om te kotsen? Hoe oud word jij nou?” bouw ik hem overdreven na. EmjE kan het amper geloven.
"Geen beste beurt voor mijnheer de aanstaande schoonzoon, hihi. Hij kent je niet eens en begint meteen met je en jij? Op die leeftijd weet hij nog niet dat je een vrouw niet naar haar leeftijd vraagt? Die heeft net als je dochter ergens een afslag gemist, lijkt me,” denk EmjE hardop en we kunnen er met ons hoofd niet bij welke malloot denkt dat ik niet door heb waarom hij zich zo overdreven amicaal opstelt. Niks ouwe jongens krentenbrood met mij, denk ik en we nemen nog een stukje gebak op Hans de Fruitmand met zijn tropenkolder

Wordt vervolgd : De mirakelse 'leen-affaire'

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (16) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Oie, ik had hier een lange reactie geplaatst?? en die is weg??

Ik had iets geschreven in de zin van : Wat een opgemaakt spelletje was dat. Hadden M en hij samen bedisseld om jou op te bellen en via het vragen naar jouw leeftijd te vertellen hoe 'oud' hij is?! Durfde M.. het zelf niet zeggen en heeft ze hem voor de kar gespannen?!

Ik heb toch ook gelachen toen ik las hoe jij je toiletbezoek en je gesprek met hans met elkaar in verband bracht !!! :-))
Ik heb niets verwijderd!
Maar ik dacht hetzelfde: Zij had hem zo zitten indoctrineren met haar angst voor mij, dat hij het als de reddende ridder wel even oplossen zou... denk ik. Het was zeker geen goede beurt die hij daar maakte en misschien was ze er zelf wel helemaal niet bij?
het is gewoon zielig en dat voor een man van die leeftijd!!
o.O denk je dat je alles gehad hebt....
Jaja, het is werkelijk te maf voor woorden, zoiets zou toch niemand nooit verzonnen krijgen? Maar er komen gelukkig nog meer van dit soort onvoorstelbaarheden, wordt een lekker dik boek, zo. hahaha
Fijn dat je je verjaardag weer vierde, gefeliciteerd en ja die Hans, je ontlading daarover met Emje daar moest ik stiekem mee lachen , begrijp je volkomen.

Die foto bij je artikel die "yingyang" van vissen, heb jij die zelf gemaakt? ik vind het prachtig
Nee, dat waren voorbeelden uit een boek, voor de workshop mandala's maken
Hansje pansje kevertje gaf je een belletje voor je verjaardag... Zo lief van hem
Had zijn liefje misschien keelontsteking?
Ik denk dat ze ermee in har maag zat dt hij zo oud was en hem voor haar karretje had weten te spannen, hihi...verliefde ouwe knarren doen veel voor een strak velletje, toch?
ook dat kan ik goed terugplaatsen in mijn eigen leventje pffff
Pffff, een mens krijgt wel veel voor de kiezen soms...maar goed dat je over het meeste later nog zelfs nog lachen kunt.
Ze valt wel op vreemde types het idee. Een vent die mijn vader een Kwijlbabbel genoemd zou hebben. En een waar ik allergisch voor ben. Ik kan er al helemaal niet tegen als vrienden als zo doen. Is hij nog bij haar denk je?
Mijn vader zou hem een vunzige ouwe incestueuze viezerd noemen (omdat hij het met iemand doet die zijn dochter zou kunnen zijn) Maar goed... Hans Worst heeft zelf zijn glazen ingegooid, dat levert leuke verhaalstof op..
Ik durf het bijna niet te zeggen... ☺
Gefeliciteerd!
Hans
Hahaha, die Hans, gelukkig is het al jaren geleden, ben ik nu postuum toch even jarig via jou, hoera
☺☺☺