De ontketende burger I

Door Marcker gepubliceerd op Friday 20 February 16:35
I
Het is zover! Wegens een toenemende ontevredenheid omtrent de richting die mijn leven ongemerkt genomen heeft, waardoor de eens zo veelbelovende adolescent van toen een grijze loonslaaf is geworden, heeft deze besloten de strijd aan te binden tegen de lethargie van de middelmaat. Zo, die zit.
Het establishment zal weten dat ik, Arsene Gewonemans, besta. Vanaf nu zal ik tegen zere schenen schoppen, op eksterogen staan, snuiten trekken tegen de politie en spelende kinderen hun bal afpakken.
Ja, beste lezer, wat voor u kan overkomen als een ordinaire midlifecrisis, is voor mij een bewustzijnsverruiming geworden. Ik ben er deze morgen al mee begonnen. Jazeker!
 
In plaats van om 7u45 op mijn werk aan te komen, kwam ik pas aan om 7u55! Dàt is vrijheid. Dankzij deze vermetele handeling heb ik mezelf kunnen trakteren op een extra koffietje. Reken maar dat ie gesmaakt heeft. Ik heb wel mijn tong verbrand door de zenuwen, maar vrijheid kent zijn prijs, nietwaar?
Mijn baas en collega's deden wel alsof ze niets merkten, maar ik kon de spanning voelen. 's Middags deed ik het weer. In plaats van om 12u25 terug aan de band te staan, stond ik er nu pas om 12u29! Mijn collega's lieten wederom niets merken, maar ik had wel in de smiezen dat ze me stiekem bewonderden. Heb ik toch maar weer een koffietje meer kunnen lebberen.
 
Dat was nog maar alleen op mijn werk. Onderweg naar huis reed ik in de bebouwde kom 5 kilometer sneller dan ik mocht. Vol adrenaline heb ik wel het rode licht gemist, maar toen ik dat eenmaal door had kon mijn dag helemaal niet meer stuk! Zelfs niet toen ik van die agent een bon kreeg wegens het negeren van een stoplicht. Nu had ik zelfs een schriftelijk bewijs van mijn burgerlijke ongehoorzaamheid. Ik heb er een kopietje van genomen en ingekaderd.
Nu ik de smaak van de ongebreidelde vrijheid te pakken heb, ben ik van plan mijn actieterrein drastisch uit te breiden. Ik ben van plan een anonieme maatschappijterrorist te worden. Zo eentje waarvan je achteraf pas beseft dat je genaaid bent.
 
Aanschuiven bij de bakker? No way. Ik plaats mijn bestelling de dag ervoor en ga opzichtig fluitend op zondagmorgen de rij langs, waarbij ik een schitterende tandpasta-smile tevoorschijn tover waar de bakkersvrouw spontaan bruin van wordt.Een postzegel plakken? Nou, niet echt. Ik spaar de labeltjes van mijn kruidentheebuiltjes en die pleur ik op de rechterbovenhoek. Ik pas er wel voor geen afzender te plaatsen. Anonimiteit kent zijn prijs.
Gaandeweg zullen mijn acties groter en gedurfder worden. Ik zal niet nalaten dit regelmatig met jullie te delen. Totdat jullie, lieve lezertjes, in het vizier komen van de maatschappijterrorist. Hèhè.
 
Sinistere groetjes vanuit de nieuwste aanwinst op de as van het kwaad.
Ik hoop verdomme dat ik vannacht kan slapen na al die koffie...

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
hahahahaha geweldig jouw opstand
Reactie van de ontketende burger: Hèhè, weer een slachtoffer van mijn onnavolgbare acties... .
Sorry Kirsti, hij was me voor... .
In de mate van het mogelijke zullen de avonturen van de 'anonieme maatschappijterrorist' hieronder met een zekere regelmaat verschijnen, als hij intussen niet als een staatsgevaarlijk individu wordt opgesloten natuurlijk...!
Ik mag jouw humor wel!
Klein 'leed' en klein verzet. Doet me denken aan van Kooten en de Bie, de twee broertjes met hun Grote Daad van Verzet in de oorlog: de Duitsers de verkeerde kant op sturen toen ze naar het station wilden.
"Do ist die Bahnhof!"

Maatschappijterrorist...! ☻☻