GelOgEn..

Door UnknownWriter gepubliceerd op Monday 16 February 09:26

8ee4b74d061930edfa5bbf334d64549a_medium.    
Voor jullie mij, ook niet meer aan kijken. Wil ik mijn verhaal vertellen, 
Ik gebruik verschillende soorten medicijnen. 1 daarvan, is sertraline, dat slik ik elke dag 250mg is mij voorgeschreven.

Ik ben een gesloten meisje, en praat niet graag over wat ik moet, doormaak en doe. Dat is iets van mij, en voor mijn dagboek. (Al heb ik geen dagboek, zijn meer een stapel blaadjes opgeruimd in een mapje) dat is altijd zo geweest.

Ik had/heb een vriendin, ze is boos op mij geworden.. Heeft me uitgemaakt voor leugenaar, het is er zo ingewreven dat ik niet eens meer weet of haar conclusie correct is.

Maar dus, ik maak dus gebruik van sertraline en nog wat medicatie, een jaar of 2 geleden vroeg ze aan me, of ik gebruik maakte van medicatie. Ik zei ja, maar ik vertelde niet alles ik zei simpel."  Een aantal pilletjes waarvan die zijn voor vitaminen (vitamine a b c d ) en af en toe paracetamol.. " Terwijl ik al die tijd al gebruik maakte van andere medicijnen wat ik haar nooit heb verteld.

Ik geef toe mijn ouders hebben me ook vaak gewaarschuwd, dat ik nooit over de basisschool moest beginnen wat er daar allemaal is gebeurd. De middelbare zou een nieuwe start zijn, van mijn ouders mag ik niet over problemen met vriendinnen praten.. 

Laatst kwam mijn vriendin bij mij thuis, ze zou die avond uit gaan. Ze had gevraagd of ik haar haar, kleding en nagels en make up wilde doen. Toen ze Bij kwam.. Zag ze in mijn toilet tasje mijn medicijnen liggen.. En woedend dat ze was, ik heb eerlijk toe gegeven dat, ik inderdaad van medicijnen gebruik maak.. Maar nu? Door dat.. Ben ik haar kwijt.. 

 

Ik voel me zo verdrietig
Zo eenzaam 
Het verlaten gevoel 
Ik weet het maar niet te plaatsen 

Wat brengt mij dit ?
Ze verlieten mij, of toch niet?
Zal hun boosheid plaats maken voor begrip? 

Of zal het blik van negeren mij dagen lang 
Nog achtervolgen 
Ik hoop zo dat je dit leest
Het spijt me enorm 
Ik had niet moeten liegen 
Het spijt me zo

Nachten lang lig ik te piekeren 
Krijg geen hap door me keel 
Als ik jou zie lachen 
Met vrienden en vriendinnen 
Terwijl ik maar staar 

Die vrienden en vriendinnen 
Die ooit ook mijn familie waren .. 

We werden ' de club ' genoemd 
Maar zonder pardon ben ik er uit gezet 
Door een stom leugentje, voor best wil
Het spijt me, het spijt me zo.. 

Als ik de tijd had kunnen omdraaien,
De tijd terug draaien had ik dat gedaan 
Had ik je in m'n armen gesloten 
En verteld hoeveel ik van je hou
Hoe eeuwig dankbaar ik je ben 
Hoe trots ik op je ben 

Een stomme fout, van mij
Ik had hem nooit willen maken
Alsjeblieft geloof me
Het spijt me
Alsjeblieft ? 

Ik zit op mijn plaats, 
De wiskunde gaat me mijn gevoel langs
Ik kijk naar je
Je kijkt weg 
lijkt druk in gesprek met de anderen 
Ik lijk niks meer voor je te betekenen 

De klas kijkt me niet meer aan
Je hebt zo een drama op gezet 
Niemand weet de waarheid 
Toch geloven ze jou 
Zonder mij iets te vragen 

De opmerkingen worden naar mijn hoofd geslingerd 
Met één druk op de knop, heb ik mijn Facebook pagina verwijdert
Wanneer hou je op? 
Wanneer geef je me de kans, om het uit teleggen ? 
Wat heeft het voor zin, om iedereen tegen me op te zetten ?

Je doet me pijn. 
Maar ik weet het, ik heb het verdient.. 
Ik heb gelogen, ik verdien het,
Maar alsjeblieft luister toch naar me.. 

Het gaat nu al weken zo,
Je lacht en lacht terwijl mijn ogen tranen 
Die lach van jou, het betekend zoveel voor mij 
Het laat me zien dat je blij en gelukkig bent 
Maar nu doet het me pijn, ik zie nu. 
Dat ik geen deel van jou geluk meer uit maak
Je hebt me verlaten 
Ik betwijfel of je ooit nog terug zalkomen.. 

nonfictie 

26-02-15

ps.

http://plazilla.com/page/4295163439/moeilijke-beslissing-2

Die link ^^^^^^^^^^^ Is het vervolg van dit ' iets ' Het staat in mijn zilla ' little things ' en het heet, ' moeilijke beslissing ' 

Reacties (20) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Wel weer heftig hoor :o
[[Deleted]]
Lieve meid,
Dat is geen vriendin dat is een meid die jou gebruikt hebt.
Toch weet ik hoe het is om zonder vriendinnen naar school te gaan. Dat is heel eenzaam en verdrietig.
Jammer dat je er met niemand over kan praten. Is er misschien niet ergens een forum of zo waar je met leeftijdsgenootjes die ongeveer hetzelfde meemaken kunt praten en lachen?
En natuurlijk wel op Plazilla blijven schrijven natuurlijk!!!
die woorden komen aan, maar ik heb is na gedacht.. en ik denk dat je wel gelijk hebt..
ik heb geen idee, maar weetje ik laat voor wat het is.. Ik heb mijn zusjes, die geen masker dragen. Nu ga ik vriendeloos de gangen rond, misschien dat ik dan meer met de les bezig ben met grappen ;)

ik houd het positief...
plazilla? hallaaa lujaaa dat verlaat ik niet meer hoor, verslaving ;)
bedankt voor je lieve en warme reactie!x
Heel erg dat je al zo jong anti-depressiva slikt en dan zo weinig begrip van je vriendin, ik hoop dat je goede begeleiding krijg? Misschien moet je met je vriendin erover praten.
we hebben iemand die hier verstand heeft van medicijnen? Goh, dat had ik dus niet verwacht.. Ik dacht ik houd het lekker vaag ;)

begeleiding.. mwa nee, ;)

ik denk dat die vriendin, niet een vriendin is..
Je krijgt die medicatie toch op recept van je behandelaar, neem ik aan kan huisarts of psychiater of klinisch psycholoog zijn
Met zulke vrienden heb je geen vijanden meer nodig! Zij is het niet waard dat jij hier zoveel verdriet om hebt. Om zoiets kleins, zo gemeen doen. Is jouw vriendin ook 15 of is zij 5? ;-)

Jouw vriendin moet nog veel leren, jammer dat ze jou uiteindelijk helemaal kwijt is, want jij gaat verder met je leven. x
ha, aangezien ze in het zelfde jaar als mij is geboren.. Gok ik dat ze 15 is, maar aangezien haar gedrag is 5 zelfs te oud!

gelijk heb je.. ik moet door..x
Meid toch,
jij hebt niets om je over te schamen voor zover ik het kan zien.En niet over je problemen praten kan ook heel erg mis gaan. Ik wil absoluut niet tegen je ouders in gaan met hun verbod om over het verleden te praten. Misschien kun je je vriendin een brief schrijven en uitleggen waarom je haar niet de hele waarheid hebt verteld. Jij kan er niets aan doen dat die medicijnen gebruikt en dat is niets om je voor te schamen.
Ik heb nog een ander voorstel over wat er vroeger is gebeurd: Je zou er een verhaal van kunnen maken, het van je afschrijven. Niet dat ik zeg dat je het ook moet publiceren maar het opschrijven alleen kan al een hulp voor je zelf zijn.
Hier op Plazilla zijn genoeg mensen die wel luisteren en die het geen schande vinden dat je medicijnen gebruikt. Wij steunen elkaar zoveel we kunnen.
Mijn ouders komen waarschijnlijk van een ander planeet, ik weet dat praten en schrijven juist helpt bij het verwerken. Maar mijn ouders zien dat kennelijk anders.

Die brief heb ik al geprobeerd, en raad is? Heeft ze voor mijn gezicht verbrand (ze rookt)(ik niet)

Ik zal vast wel eens op plazilla er iets over schrijven, ik zit er nu nog midden in. Dus wacht ik er nog even mee ;)

Dankjeeee xx
Om over zoiets zo boos te worden, gaat mij wel wat te ver. En dan ook nog iedereen tegen je opzetten en plezier hebben over jouw verdriet. Zo'n fijne vriendin is het dus misschien niet.
Schijn bedriegt?
helemaal mee eens