x

Inloggen

Je bent nog niet ingelogd. Aanmelden of een nieuw account Registreren

Het bloemse bloesje

Door Weltevree gepubliceerd op Friday 13 February 01:23

“Wanneer moet je voor dat laatste gesprek naar Niek?” begint EmjE gelukkig over iets anders en ik brom: " Woensdagmiddag om drie uur, ijs en weder diendende, " waarop ze vraagt of ik al enig idee heb waarover hij praten zal.
“Nee, ik koop een stuk taart." Ze trekt verrast haar wenkbrauwen op. "Om te vieren dat hij gelijk had en we klaar zijn. Het is binnen drie keer duidelijk geworden dat het met  M****, in ieder geval nu, niets wordt en meestal moet ik aangeven waarover het gesprek zal gaan.”

82f5356078a2746b461c2f964826ac51_medium.

”Weet hij eigenlijk iets van wat er in Zwolle is voorgevallen?”
“Ja, in grote lijnen, anders begreep hij natuurlijk niet wat zo fout gelopen is tussen M**** en mij, heb verteld dat ik probeerde om het tij te keren, maar geen details. Hij heeft aan een half woord voldoende, wist dat het moeizaam moest zijn geweest als ik er de Kinderbescherming bij had gehaald.” We turen geconcentreerd naar de aftiteling van Morse waarvan we ongeveer de hele de aflevering hebben gemist. Met een onlogisch automatisme lees ik alle namen mee, alsof ik ooit één van de acteurs wil inhuren en hoop ondertussen dat we hierna naar een dom, vooral onintelligent spelletje zullen kijken, waar ik gedachteloos naar kan loeren en wegzinken in het rustige niet pijnlijke nu. Dat is echter ijle hoop. Resoluut zet EmjE de tv uit. Ik zucht hartgrondig en al ziet ze mijn lip trillen, ze wil duidelijk boter bij de vis.

“Ik heb me er onderhand in vastgebeten,” begint ze, “het is niet goed gekomen. We zijn nooit verder gekomen dan het plan om B****  te vragen M**** te ontmoeten en dat ik haar naar een Motel halverwege Zwolle zou brengen. Nu begrijp ik jouw stelligheid . Ik snapte de lariekoek van destijds niet. Waarom zou hij het verzoek bij voorbaat afwijzen indien jij erbij zou zijn? Hij mocht jou daar niet zien! Jammer dat M*** er uiteindelijk vanaf heeft gezien, maar ik wil nu helemaal begrijpen hoe zelfs de Raad van de Kinderbescherming niets uit heeft kunnen richten want kennelijk is dat te-”
“Wat wil je het eerst? Het raarste stuk? Het heftigste of het meest onbegrijpelijke? Zeg het maar, jij mag kiezen,” tracht ik het leuk te brengen. Zonder succes.
”Doe het maar gewoon op volgorde, dan raak ik niet zo snel de draad kwijt.”
“Schenk dan eerst maar iets héél kouds te drinken in.”

Het wordt aardbeien/grandberrysap en ze haalt er een camembertje bij waarvan ze de helft in losse puntjes wordt verdeeld terwijl mijn hart hevig bonst.

“M**** was bij de achterbuurtjes terwijl ik bij die mensen van de Kinderbescherming zat en ik kwam daar opgelucht binnen. Jennie zette thee en M**** keek onverschillig. Met zo’n blik van oh, zij is het maar . Ze bleef bij Maarten, hun jongste zoontje, met de vrachtwagen spelen. Het leek me wel goed, kleine potjes hebben grote oren, om aan Jennie te vertellen wat er was afgesproken en M**** bewees te hebben opgelet want ineens kwam ze met een blij gezicht aangerend. “Echt mamma? Komt pappa? ” Ik knikte. Ze maakte een rondedansje.
"Mocht jij twijfels hebben gehad of je er goed aan deed, waren die nu wel verdwenen, " reageert EmjE betrokken en ik vertel dat Jennie er ook blij van werd. "Later thuis was ze beslist iets minder afwijzend dan al de maanden daarvoor," zeg ik en drink wat van het ijskoude sap om de keel te smeren.

“Meiske luister. Ik heb een plannetje bedacht dat jij vast wel leuk vindt”, begon ik. Ze keek ineens toch weer donker. Mijn plannetjes vertrouwde ze voor geen meter meer en op schoot wilde ze zeker niet, dus ik zakte in de keuken op de hurken en raakte haar expres niet aan. ”Je bent nu al groot he, M****?” Ze knikte enthousiast.
“En weet je wat? Vrijdag mag jij voor pappa helemaal alléén de deur open maken.” Ze keek me verbaasd aan. "Ja, helemaal alleen, dat kun je vast heel goed. Dan blijft mamma in de woonkamer, want ik hoef zo'n grote meid niet meer te helpen, toch?" Ze liep weg, rechtstreeks de hal in en zette het daar op een boos krijsen toen bleek dat ze wel bij het slot kon, maar de kracht niet had de zware voordeur te openen. 
”Niet meteen schreeuwen meiske. Wacht maar even, straks kun je het wel. Ik zal er voor zorgen. Kom mee naar de schuur, dan verzin ik er iets op,” zei ik en mokkend liep ze achter me aan. “Jij kan toch nie make,” klonk het tot drie keer toe teleurgesteld achter me, maar ik vond tussen de kruiskopschroeven een flinke chromen ring die stevig en groot genoeg leek. Alsof hij er speciaal voor neergelegd was. Daarna brak ik een stukje ijzerdraad van de rol met de dikte die door het schuifje paste waarmee het slot open schoof. Ze keek kritisch toe hoe ik aan de keukentafel met het punttangetje priegelde en liep achter me aan de hal in waar ik de ring uiteindelijk met het ijzerdraad stevig aan het schuifje geklemd kreeg. Al die tijd stond ze naast me te popelen om het uit te proberen. Ik zie nog dat blije gezichtje toen het lukte en ze klapte in haar handjes, moest het meteen wel tien keer achter elkaar doen. 

444591312fffe46ce9a8712d8c925f8f_medium.

Minstens één maal per uur moest ik met haar mee de hal in zodat ze me kon laten zien dat ze het kunstje nog steeds kon en ik zei dat pappa natuurlijk heel trots zou zijn op zijn grote meid. Die dag zong ze zelfs weer terwijl ik stond te koken en ze aan de keukentafel met kleurpotloden in de weer was. Na het badderen begon ze voor te schrijven welke kleren ze mee wilde nemen.
“De sondagsjurk, groen en geel broek met bloemse bloesje en ditte streepje trui enne, enne, rojse enne ikke, natuulijk ook ondegoed. Dees mamma en dees.”

Ik was verrast dat het knuffelkonijn, dat ik voor haar uit Lapland had meegebracht ook mee moest. Sommige kledingstukken waren vuil, die zou ik donderdag wassen en de koffer moest op haar kamertje worden gezet zodat het schone goed er later bij kon. Ook donderdagochtend stond ze als eerste in de hal om te zien of de deur nog steeds open ging. Ze had de hele dag een goede zin en ze leek weer de oude.
Die vrijdag draaide enkel om pappa toen ze om half zeven aan mijn haar trok om me wakker te maken. “Komme mamma, opschiete, wij moete aanklede.” Ik zon op tijdrekkende bezigheden, zei dat ze de goede jurk pas aan mocht vlak voordat pappa kwam zodat hij schoon zou blijven. Ze trapte er in als ik eerst maar aanwees waar de wijzers van de klok moesten staan als ze in de hal naast de koffer wachten mocht. Na het ontbijt moesten we nog vier uur zoet brengen en ze wilde wel een oud trainingspakje aan als we inkopen gingen doen. Om het nog feestelijker te maken liepen we om half negen via het park naar het winkelcentrum waar ze in de speelgoedwinkel een nieuw speeltje mocht uitzoeken om mee te nemen. Aan wie het wilde horen vertelde ze dat pappa vandaag kwam. Aan één van haar vriendjes op de schommel. Bijna alle eendjes in de beek moesten het weten en ze riep het tegen een man die de achtertuin stond te wieden. In de supermarkt trok ze bij de kassa een oudere dame aan de jas. ”Mevouw mevouw, ikke mag met pappa mee vedaag.” De dame lachte vertederd en toen we daarna thuis waren was ze echt niet vergeten dat ze nu de mooiste jurk met de gele kousen aan moest. Natuurlijk stond ze ruimschoots op tijd op mijn arm door het keukenraam te kijken of de gele eend al het pleintje op draaide." Emje ziet het kennelijk voor zich, haar ogen twinkelen vrolijk mee, tot ze zich in eens iets bedenkt.

Wordt vervolgd: In de ban van de ring

Reacties (11) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Het doet een beetje pijn, wellicht is het voor jou nog erger, om te lezen hoe M terug weer dat vrolijke kind werd van voor de scheiding. Om te lezen hoe jullie je samen voorbereiden, zonder ruzie nog wel, op zijn komst. Want ik weet hoe de relatie tussen jullie uiteindelijk is geworden.

Ik heb hier geen goed gevoel bij. Misschien bekijk ik dit de verhaaltechnisch, maar in een tragedie voorspelt een rustig en vrolijk stuk allen nog meer ellende. Laten we hopen dat zijn komst goed verloopt.
Het was helaas het ware leven, en inderdaad, voor het verhaal komt het wel erg mooi uit
wat moet jij je toch verzinnen om niet zelf te moeten openen !!
Maar .. ik hoop dat niet alles tevergeefs is en hij WEL komt opdagen!
U bent niet ingelogd. Wilt u nu inloggen of een account aanmaken?
Hij komt
Ja, ik las het ondertussen al .. hij komt .. EN HOE !!!!
Volgens mij komt hij niet.
Jawel. hij komt!
Ik voel een ramp aankomen.
Dank je wel, mooie reactie wat betreft het schrijven want ja, je kent de uitslag al.
Weer met veel respect voor jou en Emje gelezen, je schrijft mooi en ik vind dit een heel bijzonder deel, je komt dichterbij het o zo moeilijke moment volgens mij, ik volg je graag.
Dank je wel. Ben met een heel moeilijkstuk bezig, komt waarschijnlijk vandaag wel on line.