Ik vind het wel goed zo dat ik geen perfecte moeder ben

Door gepubliceerd op Wednesday 11 February 15:49

Ik vind het wel goed zo dat ik geen perfecte moeder ben

Ik herinner mij nog goed toen mijn vader overleed dat het nooit eerder in mij was opgekomen dat je zo maar ineens geconfronteerd wordt met de dood. Ik was ondanks dat het ik het zag aankomen helemaal kapot ervan en ik was ook kwaad want wat is nu 58 jaar. Over twee jaar ben ik 58 en dan?

Ik kan mij nog herinneren nadat ik twee dagen bij mijn moeder had geslapen na mijn vaders overlijden dat ik weg moest van dit alles. Ik nam mijn kleine Yorkshire terriër aan de riem en vluchtte de Brunssumerheide in tegen het vallen van de avond. Ik kwam op een gegeven moment bij een klein ven meertje uit en daar hingen van die prachtige hazelaarbomen over het water heen. Het werd een beetje mistig en smerig en de sfeer deed mij niet alleen bevriezen maar mijn vaders sterfte begon te bezinken. Je huilde onder het geritsel van de bomen en de koel bries die langs mij waaide.

Je gaat nadenken over je eigen gedrag, over hoe je rebels was als tiener en gewoon tegen hem zei: dat doe ik niet! Je hoort weer zijn gevloek als Nederland geen doelpunt scoorde op de Wereldkampioenschappen en je begon de onvolkomenheden af te tellen. Je denk na over hoeveel je van iemand hield, hun discipline, de liefde, het gevoel van veiligheid, vertrouwen, troost en kracht.

Waarom had hij mij alleen gelaten?

Ik raak er steeds meer van overtuigd dat voor elke onmenselijke emotie of gedrag die een ouder doet er weer door een nieuwe studie wordt aangetoond dat je dit onmenselijke gedrag moet veranderen en in therapie moet gaan. Ik heb wel eens naar de Nanny gekeken en eerlijk gezegd hangt het programma mij de strot uit.

Wat is een time-out?

Toen ik opgroeide bestond er geen time-out. Het moderne ouderschap bestaat alleen nog maar uit drama, schuldgevoelens en ontoereikendheid. Ik weet zeker dat in de derde wereldlanden moeders echt geen time-out nemen als hun kind in gevaar is door een zelfmoord bomber of ontvoerd wordt door terroristen. Ze worden alleen maar woedend en doen er alles aan om hun kind veilig te stellen.

Mensen streven altijd naar beter, naar meer maar we mogen ons gedrag wel eens wat gaan aanpassen aan anderen. Indien je wroeging voelt dan verontschuldig je naar die ander die je daarmee hebt gekwetst. Indien je woedend op iemand bent geef elkaar een knuffel. Je kan kinderen niet beschermen tegen onvolmaaktheid, je kan ze niet beschermen tegen onvolmaakte menselijkheid.

Trouwens waarom zouden wij dat willen überhaupt?

Ik wil helemaal niet dat mijn dochters streven naar perfectie. Ik wil eerder dat zij mens zijn met al hu onvolmaaktheden. Het ware wonder van dit leven is verlossing, oprechte verontschuldigingen en nooit opgeven om goed te doen. Dat houdt in niet manipuleren en niet vernederen.

Het is geen schande om mens te zijn en ik hoop dat ik mijn dochters heb opgevoed dat ze zich veilig hebben gevoeld, geliefd en dat ze mijn onvolmaaktheden koesteren.

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.