Aards paradijs, hoezo ?

Door Gymbo gepubliceerd op Wednesday 11 February 15:09

Hoelang ik hier al rondhang ? Geen idee. Naar mijn gevoel al jaren. Toch is het nog niet zolang geleden dat ik aanspoelde op dit eilandje in het midden van de oceaan. Hoe ik hier belande weet ik nog wel. In het vliegtuig vond ik het nog wel grappig, Bij het vertrek bleek ik, buiten de piloten en een bloedmooie stewardess, zowaar de enige in het vliegtuig. Van alle mogelijke luxe mocht ik genieten, privé service in eerste klasse. Het grappige verdween als sneeuw voor de zon toen we enkele uren later met het vliegtuig in een hevig tropisch onweer terechtkwamen. Zware donder en bliksemflitsen links en rechts, een hysterische stewardess, gierende motoren en een vliegtuig in duikvlucht richting oceaan. Een vreselijke klap en daarna werd alles zwart. Op moment dat ik wakker werd, dobberde ik rond op een van de afgebroken vleugels van het vliegtuig, in de buurt van het eiland waar ik nu op zat. Eenzaam en alleen. 

47aea044ad29b6d4f93749f8d6b024d2_medium.

Ik geef toe, de eerste weken zijn dan nog relatief boeiend, alles is nieuw. De dagen vliegen voorbij en je waant je in een virtueel spelletje Mine Craft maar dan met een real life hongergevoel. De af en toe voorbijrazende tropische stormen maken het geheel nog net een beetje realistischer. Om te overleven heb  ik dan ook al snel door waar mijn prioriteiten moeten liggen. Een huisje, stevig genoeg om in droog te blijven, voeding verzamelen om dat knagende gevoel weg te houden uit mijn maag, en water !! Voor alle duidelijkheid, zeewater is niet drinkbaar. Het smaakt niet enkel vies, je krijgt er ook braakneigingen van. Dus een tocht op zoek naar iets drinkbaar is meer dan nodig. Blijkbaar had het lot beslist dat ik nog een tijdje in leven mocht blijven. Al snel had ik een kleine bron gevonden waar ik mijn dagelijks dorst kon aan laven. Ik besloot dan maar om mijn verblijfplaats te bouwen in de buurt van de bron zodat ik niet telkens een wandeling moest maken om aan drinken te raken, maar toch ver genoeg van de rotbeesten die het niet apprecieerden dat ik ook van hun water kwam drinken. Mijn Robinson Crusoe gevoel is met momenten ver te bespeuren. En toch, bouwen is leuk, het creëren van iets waar je genot van hebt geeft je een stimulans. Maar waar die stimulans ooit naar moet gaan leiden, geen idee. Alvast niet naar vrijheid of hoop dit onding ooit te verlaten. In al die tijd dat ik hier verblijf heb ik nog nooit een boot in de buurt gezien of een vliegtuig horen overvliegen, dus de hoop ooit dit kleine eiland achter met te laten mag ik wel opbergen. Op een onbewoond eiland, zijn alle dagen fijn, yeah right. Dan toch niet als je er alleen zit. Wat dat is een enorm gemis. Ten slotte ben ik nog altijd een gezonde, viriele man ! De eenzaamheid vreet aan je, en na een tijdje mis toch de intimiteit. Na weken in totale afzondering ga je stilaan hallucineren en zie je overal naakte vrouwen rondom je. e3d9da0daaf36ec4c0790927dadb6097_medium.

Een boom lijkt een welgevormde naakte  vrouw, een bloem lijkt op een vagina.

e9c4a05d47db0ef241da8adc773ff20f_medium.

 

 

 

 

 

Het deuntje “op een onbewoond ei-eiland” donderde voor de miljoentigste keer als een irriterende oorwurm in mijn oorschelp. Het mens dat dat criminele liedje verzonnen had moesten ze levenslang verbannen naar dit godvergeten uiteinde, ze heeft ab-so-luut geen idee van het leven op een verlaten stukje grond ergens temidden een immens grote plas water. Ja, het klopt, er loopt absoluut niemand voor je neus maar lekker leven is de leus ? Vergeet het maar. De dagen zijn saai, grijs en eentonig. Dat je er niet van je fiets kan vallen is een evidentie, IK HEB HIER VERDORIE GEEN FIETS, laat staan dat ik ermee zou vallen. Trouwens, wat zou ik in godsnaam hier met een fiets moeten doen ? Ploeteren in een mulle zandstrook van 3 meter ? Over de boomwortels knotsen op weg richting waterbron ? Het idee alleen al om met een fiets rond te rijden op een totaal vergeten en geïsoleerd stukje tropisch regenwoud. Waanzin toch. En melk drinken uit een kokosnoot ? Blijkbaar vergeten dat kokosnoten in een boom hangen. Om kokosnootmelk te drinken moet ik eerst letterlijk “de boom in”. Vijf meter hoog klimmen om zo’n harige bol uit die boom te halen, want een ladder was God vergeten toen hij dit eilandje schiep. Nee de schrijfster van dat populaire deuntje heeft geen flauw idee wat de realiteit is op zo’n totaal onbewoond eiland. Ik daarentegen .. Wat een kwelling zo’n onbewoond eiland.

c0fd1f699cfaffcce6a0a795e283e0f2_medium.

Na een zoveelste tropische storm kijk ik verdwaasd naar een stipje dat verschijnt aan de horizon. Een stipje dat langzaam maar zeker groter aan het worden is en richting mijn eiland gedreven komt. Mijn hart maakt bokkensprongen, ik weet het wel zeker, voor zover ik kan zien lijkt het op een vrouw ! Yes, mijn tropisch oord wordt dan toch een aards paradijs . Een vijftal uren laten meert een klein houten vlotje aan met daarop idd een vrouw, maar al mijn romantische dromen verdwijnen als sneeuw voor de zon als ik haar zie. Ze is minstens vijfentwintig jaar ouder dan ik of dat lijkt toch tenminste zo. Wanneer ik naar haar kijk, lijkt ze wel satan in hoogsteigen persoon. Haar vreselijk irritante schelle stem lijkt nog het meest op een bejaarde heks. En lelijk dat ze is, lelijk. Dit moet zowat het aller lelijkste schepsel ter wereld zijn. Geen moment kan ze haar kwebbel dichthouden, het schelle geluid van haar stem schalmt overal door en dan moet het ergste nog komen.

“Ik heb honger, heb je niets te vreten hier” klinkt het schel.

“Tuurlijk wel” antwoord ik vlug. “Op dat vlak is het hier een aards paradijs”. “Eten genoeg, overal fruitbomen, ook heel veel eetbare planten en een kwartiertje wandelen van hier kan je een meertje vinden vol vis” vervolg ik.

“Jakkes” gilt de heksenstem in mijn oor “Vis stinkt zo verschrikkelijk en is zo vreselijk vies, is er geen vlees ?”

Even wil ik haar duidelijk maken dat de verse  vis veel beter ruikt dan het vieze geurtje dat van haar lichaam af walmt maar ik hou wijselijk mijn mond.

“Nee, geen vlees hier, wel wat reptielen en heel veel insecten, wormen enzo” antwoord ik.

Een nog veel hardere “Bheeeeikes , walgelijk, insecten” schelde het in mijn oorschelp.

Nadat het voedselmonster zowat de helft van mijn voedselvoorraad had verorbert trok “het” naar het strand. Toen ze neerzat leek ze nog het meest op een net aangespoelde walrus. Toen kwetterde ze haar verhaal. “Weet je, nog geen twee weken geleden ben ik getrouwd, mijn zevende huwelijk” sprak de kol. “Net na ons huwelijk vertrokken we met zijn zeilboot op wereldreis, maar zomaar ineens smeet hij me overboord en riep hij me de gemeenste dingen toe. Hij riep dat niemand met zo’n ongelooflijke kwebbelkous zoals mij kon samenleven. Hij wenste niemand ooit nog zo’n verschrikkelijke ervaring met een seks verslaafde nymfomane toe en riep dat hij de wereld en de mannen beschermde door me overboord te smijten”.

Toen kwam ze naast me zitten in de meest verleidelijke pose en fluisterde met schelle stem in mijn oor “Ik wil seks, veel seks”

Ik sprong recht en begon heel hard te lopen.

“Heeeeellup, ik wil hier weg !!”

 

© 2015 Gymbo

Pictures: Google.com

 

Reacties (36) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Gelezen en beoordeeld!
Dank u wel Mevr C.
Je kunt haar altijd muilkorven en weer terugsturen? Of een hut aan de andere kant van het eiland maken? Of haar uit het verhaal schrijven en iemand anders laten verschijnen die mooi en sierlijk is, geen zin in seks heeft en praat met een zachte stem?

ik probeer uiteraard alleen maar te helpen, ik hoop dat je dat snapt?

Gna, gna...
Was het maar zo simpel. Muilkorven, ik had er geen. Hutje aan de andere kant was een optie maar het was een heel klein eiland. Ook uit het verhaal schrijven was een optie maar het mocht net geen aangename verschijning zijn dus ... De oplossing van Karazmin lijkt me ook wel wat, vastbinden en voor eeuwig laten zitten en met een mes.. maar brrr messen zijn zo eng :)
Maar je kunt een vrouw alleen niet castreren, je kunt echter wel haar tong uitsnijden! En haar ingraven in zand totdat alleen haar hoofd nog zichtbaar is... en daar een kokosnoot overheen zetten! Met kijkgaatjes natuurlijk, anders is het zo zielig!
Oh, daar breng je me op ideeën :)
Ben ik toch nog nuttig.

:0)
Gelezen
Thank you Mr B
Gelezen.
Gracias Mr Mystery
Run Gymbo, Run!!!
:)
Erg leuk.
:)
Zit vol spanning te wachten op jouw bijdrage.
tegen Gymbo
Hopelijk knap je dan niet uit elkaar. Ik sla weer een weekje over.
:( Jammer. Denk dat dit een opdracht is waar je jouw fantasie stevig in kan loslaten om er weer een pareltje van te maken
tegen Gymbo
1
Ik ben met een boek bezig en dat eist al mijn aandacht op.