De geroepene,105 de zuster van de zon (slot))

Door San-Daniel gepubliceerd op Friday 06 February 20:41

images?q=tbn:ANd9GcRb7fLX2mFKkeUD6QqZbTP

'Lukt het een beetje,' vroeg San aan zijn dochter, toen hij weer naar buiten kwam? Eef keek hem aan van over het oude boek. 'Gaat wel,' vond zij,  'ik kan het lezen maar het lijkt wel geheimtaal,' het loopt mooi maar ik weet niet echt wat er gebeurt in het gedicht. 'Dat is mooie van poëzie,' vond haar vader, 'het is een puzzeltje en je vult als lezer de ontbrekende stukken in. Het  begrip of het ontbrekende stukje roept een beeld op en kan heel abstract zijn en dan hangt het van de ontwikkeling en levenservaring van de lezer af of die het kan 'invoelen,' dat was in Historische letteren een haast onmisbaar element.

De dichters toonden hun 'geleerdheid', door veel elementen uit de Klassieke Oudheid in de gedichten te verwerken en de lezer die Grieks en Latijn had gestudeerd herkenden die elementen ogenblikkelijk. Dat was een spel van aanbieden en tot je nemen en diegene die de link konden leggen was de gelijke van de dichter en hoorde bij de elite groep in een maatschappij die zwaar analfabetisch was. Mythisch, abstracte gedichten waren bedoeld voor een kleine groep, voor hen die dat óók konden begrijpen.' 'Goh wat interessant,' zei Eef, 'ik zie dat het mooi loopt qua woordlengte maar ik kan inderdaad niet koppelen naar, het zullen wel mythische namen zijn.'

Haar vader glimlachte haar toe, 'als je zegt dat het mooi loopt dan bedoel je dat het sterk metrisch is.' Vandaag de dag letten we meer op lyriek, denk maar aan popteksten, die heel krachtig kunnen zijn in het overdragen of oproepen van beelden. Daar zit het metrum verstopt in de aanvulling tussen de teksten, de muziek. In de 16de en 17 de eeuw schreven dichters strakke gedichten. 'Wie ben je aan het lezen?' Ten minste als je het leuk vindt om hier nog mee bezig te zijn?'  'Ik bespreek dit graag,' zei Eef, 'ik ken in Amsterdam niemand waar ik dit soort dingen mee kan bespreken.' 'Het is de armoede van de tijd,' zei San, toen ik in Amsterdam studeerde waren er mensen waar je dit mee kon bespreken. Wij waren met zijn twaalven overgebleven en na onze lichting werd door de regering de faculteit Historische letteren wegbezuingd, gesloten. '

images?q=tbn:ANd9GcTzEKwdTXdOeFA-acX_fMz

'Weet je wie de meeste Historische Nederlandse teksten bezitten?' 'ik zou het niet weten,' zei San's dochter die wat wijn bijschonk. 'New York' , zei San. 'Wij waren de stichters van de stad New York, Wallstreet, was een kopie van de Amsterdamse wallen en Coney island was  het eiland voor New York dat door ons 'Conyne eiland werd gedoopt, omdat het er wemelde van de konijnen. Brooklyn was de verbastering van Breukelen en Harlem van Haarlem, tjah de Noord Amerikanen werden Yankees, genoemd omdat haast elke Nederlander daar Jan of kees heette, zij het in de vorm van Cornelius of Johannes.' de eerste gouveneur was Peter Stuyvesand, hij is geëerd met een sigaretten merk. De stad New York loopt elke veiling af en koopt Nederlandse teksten op. Het zijn haar roots. ' 'Waarom weet ik dat niet?' vroeg Eef. 

'Omdat de focus is verplaatst,' zei haar vader,' alles moet nu terug gebracht worden naar studies van vier jaar en alles moet maatschappelijk relevant zijn. Daar passen schier onleesbare teksten niet in, dus die verdwijnen op veilingen naar de hoogste bieder, wij houden gewoon uitverkoop van ons erfgoed.

 'Genoeg geteut,' lachte haar vader, 'wie was je aan het lezen?' 'Hubert Poot', zei zijn dochter. 'Hubert Lambertzn Poot, uit Delft, vroeg San?' '1680 of zo? ' Eef raadpleegde haar mobieltje , nee, zei ze 1689'. 'Dat is deze Poot, dat kan niet anders,' meldde San, 'hij was een dichtende boer uit Delft, San dacht even diep na, 'hier ligt Poot, hy is end dood' 'Schreef Poot dat,' vroeg Eef verbaasd. 'Nee dat zou vreemd zijn,' zei San, 'hij was immers dood, wat je overigens doet schreef omdat de e achter een klinker, de klinker verlengde. net als in Maestricht of Haerlem. Nee, het was zijn grafschrift, meen ik mij te herinneren.' Juist zei Eef wat weet je nog meer van Poot?' Hij maakte gelegenheids gedichten en werd in de poétische stand verheven, hij verwees altijd naar mythologische beelden. Hij was niet toon aangevend in zijn tijd.' 'Wat ben je van hem aan het lezen, draag het maar eens voor.' Eef zei, 'het is incompleet en sommige verzen zijn zwaar beschadigd maar hier gaatie dan en  begon te reciteren het metrum volgend en San voelde een tinteling opzette die hem kippevel bezorgde. 

 
 
De zuster van de zon
Liet op Endymion
Haer minnende oogen dalen.
't Was nacht toen zy hem zagh;
Maer heur gezicht schoot stralen

Trots Febus over dagh.

'Febus is Phoebus of Apollo ' zei San, 'de zon dus' haar aanvullend. 'De maan gelijk de zon verspreid ineens een hel licht, zoals de zon overdag.' 

 

.
 
Men hoorde mensch noch dier,
Geloei van koe noch stier.
Gerucht in velt noch kolken.
Het weer was zonder wint,

De hemel zonder wolken,

 

 
Haer eeuwigh bleek gelaet
Wert roozigh inkarnaet
In 't nadrend nederryden.
Diones dwerg schoot straf;  
Latones telg most lyden;  

Zy steeg ten wagen af.

'Cupido is het zoontje van Dione' verklaarde San, 'het Godje van de liefde en aanbidding, klein, dus een dwerg en Diana is de dochter van Latone. Ze komt dus aan want zij stijgt uit haar wagen en allemachtig,' zei San, ' zij reíncarneert'.

 
De bloemen aen den top
Des heuvels loken op.
De tyt scheen te verjongen.
De nachtegael hief aen.
Het wout kreeg duizent tongen,
't Geboomt veel groener blaên.
 

'Goeie God,' zei San, toen de flard wegtrok, Poot was een Endymion.' 'Pff,' zei hij, 'zie je wat je leest? Dus óók in Delft'. 'Wat bedoel je pap,' vroeg Eef op bezorgde toon, 'je ziet helemaal rood. Roozigh inkarnaet, fluisterde San. 'Laat maar, ik zal je vertellen wat het gedicht betekent en dan moet ik slapen want ik word ontzettend moe.' San's zijn gedachten klikten in elkaar als het raderwerk van een klok en hij wist wat hij niet wilde vertellen. Maar met een heilig weten, wist wie hij was. 

 

'De maan daalt af naar de aarde om bij Endymion te zijn. Zij heeft hem uitgekozen Het is een vreemde nacht, nergens is geluid te horen, er is geen wind, de lucht is wolkenloos, Endymion is zich van geen kwaad bewust. Haar altijd bleke gelaat wordt rood (roozigh inkarnaet) zij reïncarneert. De nacht wordt nog vreemder. De bloemen gaan open alsof het ochtend is, de nachtegaal gaat zingen, er komt weer leven in het woud. De tijd wordt verbogen, alles kan ineens het is nacht maar het lijkt dag. De Godin heeft haar geliefde, haar dienaar gevonden.' 'Dat is op woord niveau wat er staat,' besloot San.

'Maar er is meer,' vroeg Eef? 'Het is inderdaad een soort geheim taal,' vervolgde San, 'ik kan hem lezen en het verontrust me,' San maakte wat aantekeningen op zijn note bloc. Daarna schoof hij de wijn weg en nam een dadel. Hij had  te veel gedachten gelijktijdig in zijn hoofd, hij moest rusten en nadenken over wat hij zou gaan doen met de puzzle stukjes.

 Het was ochtend, vroeg in de ochtend, in Andalucia. In een ander tijdvlak in een uitdijende kring van gebeurtenissen, liepen Jean en Eva terug naar de bibliotheek en ver weg, van hen verwijderd in Islamboel, kwamen Samuel de Leviet en Marius en Gillianos bijeen en deelden verhalen en dadels, onbewust van welke gebeurenisen met rasse schreden hen naderden. Paus Innocentius, stuurde ondertussen zijn gezant naar Toulouse om de Katharen afstraffing in werking te zetten en Boismont steeg op zijn paard de lange weg op naar de pas door de Pyrenëen en liet de Pest achter zich en soms kwamen de rimpels in de tijd bijeen en bij tijd en wijle kaatsten zij terug  en vloeiden inéén. Benedictus werd dan over en over en weer verbrand in Saliente en uit de nevels kwam een robuuste man aan lopen, het was een wijnboer. San draaide en woelde in zijn bed. 

Het was ochtend, vroeg in de ochtend, toen San wakker werd en San  dacht aan zijn velden, zijn prachtige wijnvelden, vol van beloften. Het prille groen, bedauwd, met miniatuur trosjes druiven die aan het vormen waren en hij glimlachte voor zich uit.  Dit was de dag die hij uitgesteld had en waar over hij had willen wikken en wegen. Hij besloot de knoop te hakken en het één en ander aan papier toe te vertrouwen. Hij had het geprobeerd tegen te houden, want hij wist als geen ander dat als je één keer begon er geen terug meer was. Hij gleed zachtjes uit bed en liep naar de keuken waar hij de chai thee zocht en kookte wat water. Hij nam een tomaatje en wat dadels en met de mok thee in zijn hand liep hij naar zijn werkkamer. Het was tijd, soms wordt een geheim zó groot dat je het moeten delen, op moet schrijven en herlezen, herkauwen tot je eens bent met wat er staat. De pc toren floepte aan en San nam een teug uit de dampende mok. Hij keek nog even op fbook naar mogelijke boodschappen en vermande zich toen, 'allemaal uitstel,' dacht hij bestraffend en hij begon te schrijven ..het was ochtend, vroeg in de ochtend....

 

f4d322eb5838a374f43ca92eff7c1931.jpg

San Daniel 2015 Andalucia. 

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
De eeuwig durende cirkel... Het is een prachtig verhaal wat ik heb mogen meebeleven, het verdient meerdere keren gelezen te worden en ik verheug me het in boekvorm achter elkaar te kunnen lezen. Bedankt dat je het hier hebt willen delen.
en de cirkel is weer rond.

Prachtig, petje af!
Dank u ..ik heb het cyclisch gemaakt..nu wat dagen afstand nemen..bedankt voor het volgen, meelezen en de vingerwijzingen die zeer waardevol waren..
Dat nog vele schrijfsels mogen volgen! Inderdaad, nu genieten van de welverdiende rust!