Joke en...?

Door Zachteg gepubliceerd op Sunday 01 February 12:33

* Klein verhaaltje.*
------------------------------
Joke en Pieter.
Samen liepen ze over de paden, de bomen ruisend door de wind maakte het gezellig. Ja en de honden renden spelend voor hun uit.
Joke en Pieter kenden elkaar al jaren, en de kers op de taart was de geboorte die aanstaande was. Ze waren nog steeds verliefd...en dat kon je merken aan alles wat hij voor haar deed. En soms ook liet voor haar.
Af en toe moest ze rust houden , en dan deed hij alles wat hij kon om het huishouden draaiend te houden. Vandaag ging het goed, en het wandelen met die dikke buik ging goed.
Ze waggelden samen over die paden...en in de verte hoorde je ergens een haan kraaien. Moniek de verloskundige zou straks weer langs komen...gelukkig was het haar goeie vriendin...en die wist van wanten. Ervaring had ze genoeg. Nog twee weken had ze te gaan, en tot nu toe was het goed gegaan..afkloppen.
Eindelijk zouden ze ouders worden...ze hadden al een hele poos geprobeerd, maar nu was dan het gelukkig eindelijk zo ver.
De kinderkamer was mooi geworden, licht blauw was de achter grond kleur ,en dan weet je hoe laat het is.haha.
Langzaam waggelden ze weer terug naar de woning..aan de rand van het bos.
Joke straalde, deze wandeling had haar duidelijk erg goed gedaan, ze kneep even zachtjes in zijn wang en kuste hem...dank je mompelde ze. Pieter bracht haar naar de woonkamer..en daar ging ze tevreden op de bank even uit puffen.
Even later zaten ze aan de munt thee. Ze kletsten over de kleine..hoe ze samen er naar uitzagen ..en de hoop op een fijn leven samen.

Pieter had het eten al zover voorbereid , dat hij er het vuur maar moest onder aan zetten. Aardappelen met een varkenslapje, met rodekool en appelmoes.
Het smaakte ..de wandeling had hun goed gedaan.!
Na de afwas , werd het tijd dat hij weer naar zijn werk zou gaan. Controller bij een groot bedrijf.
Moniek kwam er aan toen hij net afscheid nam van Joke..tot straks schat.
En zwierend ging hij de deur uit..doeiiiiiiiiiiiiiiiiiii.
Joke zat met Moniek lekker als vriendinnen te kletsen..een wijntje er bij en de kaarsen maakten het extra gezellig.
Ze lachten en hadden plezier.
Hey..? Er stopte een auto op hun erf...de lampen schenen naar binnen.
Was Pieter nu al terug...?
Maar het was iemand anders want de deur bel ging, Moniek ging wel even open doen.
Even later kwam ze met twee politie agenten de woonkamer in.
Joke wist ..dit kon niet goed zijn , en ..toen ze het nieuws hoorde dat Pieter dodelijk was verongelukt...klonk er een schreeuw ..die niet menselijk meer was.!
Moniek steunde haar zo veel ze kon, en nam veel dagen verlof op.

Een week na de begrafenis kwam hun zoontje ter wereld.
Zijn schreeuw en huilen was er één die pijn als ook hoop gaf.
Joke was blij met haar klein manneke..maar de pijn van het verlies en dat hij er niet bij kon zijn was enorm. Tranen rolden over haar wangen van blijdschap , maar ook van verdriet.

De dag er na , ging Moniek hem aangeven bij de burgerlijke stand en... de naam ?
Johan..naar haar vader..en Piet ..naar de vader..haar overleden man.
Johan Piet ...groeide als kool.

Samen met Moniek ging ze regelmatig met Johan naar het graf van Pieter. En de eerste keer dat ze bij het graf waren..en Joke de kleine uit de kinderwagen nam..kwam tussen de wolken een brede zonnestraal omlaag..en verwarmde hun en verlichte hun !

Goh...zou dit Pieter zijn die hun zo groette.?

Joke vond van wel...en de kleine Johan kraaide in die zonnen straal.!
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~


* En wat denk ik er van.?
Ja, want .. er is meer tussen hemel en aarde.!


 

99b1614bf99baad7a227804219777d5e2eab3250

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.