De reactie-verslaafden

Door Utopia gepubliceerd op Friday 30 January 11:50

Mensen houden ervan om reacties uit te lokken, te onttrekken aan het publiek. Reacties lok je uit, niet alleen wanneer je stukjes of foto's plaatst met de bedoeling om aan anderen te presenteren, waarin je de gedachten leest van anderen op jouw getoonde materiaal. Want een tweede categorie die hier niet inpast is extravagant kleden. Ook tatoes en bepaalde kapsels, passen hierbij. 'Het uitsloven' Hierbij lok je wel iets uit, maar je wilt er geen reactie op. Het is als het ware je trots. En daar mag niet aan getilt worden. Toch wil je ermee gezien worden.

Op social media platforms wordt ook massaal aan de reactie-verslaving gewerkt. Hoeveel keren per dag, snel even kijken naar het rode scorenbord. De reacties zwaarder meewegend dan de duimpjes.
Het is een harde, lichamelijke en geestelijke verslaving, te vergelijken met een gokverslaving. Ons brein doseert dopamine. Dit doet het ook met sms-jes op je mobiel. Hetzelfde mechanisme. http://www.ondertussen.nl/lifestyle/de-reden-voor-jouw-sms-verslaving-smsen-heeft-hetzelfde-effect-als-een-orgasme/

Plazilla:
Ook hier geldt dit zeker. De rode belletjes van notificaties, het textballonnetje ..
Reacties.., reacties,... Prima, leuk, niks mis mee. Maar wat ik nou niet begrijp is dat die drang voor tijdelijke reacties belangrijker is dan je eigen waardering op je eigen leven. Het zou leuk zijn allemaal als je dit deed naast je bezigheden van prioriteit. Dan zou Plazilla niet alleen een leuke toevoeging zijn, het beheerst niet langer jouw dag, door je min of meer te dwingen te gaan schrijven i.v.m.,  een 'lage opkomst.'

De reacties zijn belongingen. En 'beloning' past prima in het menu van een verslaving. Die kijkt van meet af aan van om de hoek mee. Het is het hoofdbestanddeel van diens hele mechanisme. Sterker nog, de zucht naar die beloning is wat verslaving heet.

En verslaving gaat gepaard met een onevenwichtig humeur/ gevoel. Ups en downs. Onrust, geïrriteerd zijn. Alles wat niets met die beloning van doen heeft, verdwijnt steeds meer naar de achtergrond.

Je moet verslaving zien als dit: Vanaf het moment dat je erin stapt, verandert er niets meer, en draait de wereld aan jou voorbij. Omdat alles in herhaling blijft vallen. Als je gebruikt, dan ervaar je de wereld vanuit die roes, en wanneer je uit die roes bent, zie je de wereld niet en verlang je naar die roes. En zo dwaal je af van je normale ontwikkeling. Je krijgt een achterstand. Je raakt 'disconnected'. Je verandert niet langer mee met de wereld. En wanneer je stopt, is het alsof je na die tijd vanuit een ondergronds bunker weer omhoog komt, en helemaal moet wennen, als een vosje dat voor het eerst het hol verlaat. De wereld is dan nieuw en vreemd.

Wie verslaafd is ziet dat zelf niet. Je weet het, je kunt wel weten dat je verslaafd bent maar zien doe je het niet. Dat kan ook niet. Twee zijnstoestanden kunnen niet gelijktijdig bestaan. Je kunt niet èn, nuchter zijn en niet verslaafd, èn tegelijkertijd gevangen zitten in verslaving. Je komt er voelbaar achter zodra het belonen stopt. Wat dat ook voor jou al die tijd geweest had mogen zijn. Alcohol, wiet, gokken, Facebook ..

Toch is het raadzaam om vakanties in te lassen. Zo kom je erachter of je het eigenlijk wel echt wilt.

Misschien stof om overna te denken.

 

***********************************************************************

                                                                  ~Einde~

 

 

 

 

 

 

 

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Heeft je broer dit geschreven?

Tja, als je niet gek zou zijn op reacties dan kun je het net zo goed niet op het internet plaatsen. Een dagboek zou afdoend zijn dan.
Het interactieve deel is juist leuk.
nee ik zelf. sjonge jonge :)
Ja interactie is ook op straat, en overal behalve digitaal hè haha
Ik zei 'je broer' omdat jijzelf ook zit te wachten op reacties toch?
En ja, natuurlijk is dat een soort van verslaving.
In de sport is de stopwatch je verslaving, of het scorebord.
Als je ambitieus bent dan heb je ook een verslaving met je werk. Resultaat gericht zijn is leuk.
Hee Doortje, ik zeg ook niet dat het fout is.. nou ja, dat kun je eruit opmaken. Ja ik wil ook reacties, krijg er ook een kleine kick van. Hoop dan ook niet op: "leuk geschreven" , maar peuter graag een discussie los waarin iedereen zichzelf verbaast.

Je voorbeelden van sport, en ambitieus zijn in je werk, zeggen nou precies wat ik bedoel. Dit zijn die dingen in je leven die je echt doet. Dit is je leven, niet achter je scherm.. :)

Daarin ligt nu het hele onderscheid.
Maar wat nu nog het meest belangrijk is: Het grootste verschil tussen het streven naar beloningen digitaal, en in je werk of sport, is dat in de laatste gevallen vóóruit komt in je leven.
Nou vooruit, met dit artikel heb je zowel een hartje als mijn reaktie verdiend ;)
Dank , dank
Ik ben zo blij als er reacties komen die me iets leren, vertellen, duidelijk maken over wat ik schrijf. Vind het ook wel fijn alst men er zelf iets bij ervaart.
Voor de rest maakt het weinig uit of men het goed vind, maar ja, ik kijk ook amper op FB en vind de echte contacten altijd nog veel spannender.