Toen het zaterdag was

Door LedZeppelin gepubliceerd op Monday 26 January 10:16

Toen het zaterdag was

 

(Alles wat ik schrijf, is gebeurd. Het zijn gebeurtenissen die zich voordoen in mijn dagelijks leven. Heel oninteressant, toch schrijf ik dit uit. Veel plezier)

 

10.45. Ik lig nog luidruchtig te slapen, als pap mijn kamer binnenkomt. Meteen weet ik dat ik me verslapen heb. Godver, vandaag heb ik mijn eerste voetbalwedstrijd van het seizoen, en ik heb me verslapen. Fijn. Dit kwam allemaal in me op binnen één seconde. Raar toch, dat dat kan. Pap stelt me de vraag die ik voor mezelf al beantwoord heb: ‘Moet je niet voetballen, jongen?’. Nee, dat doe ik immers nooit op zaterdag. Shit, denk ik. Shit. Maar dan zegt pap gelukkig een paar verlossende woorden: ‘Maar ik denk dat het toch niet doorgaat; het heeft flink gesneeuwd.’ Pap loopt de kamer weer uit. Ik lig een minuut voor me uit te staren. Ik kom erachter dat pap alle gordijnen, op één na, open heeft gedaan. In een nog slaperige roes loop ik naar het dichte gordijn toe, en kijk. Inderdaad. Het heeft gesneeuwd.

 

Even later zit ik in de woonkamer. Mijn eten staat zoals altijd al voor me klaar: Muesli, 2 kleine tomaatjes, 1 kiwi en een glas jus d’orange. Daar gaan we weer. Ik wist al wel dat dit een saaie dag zou gaan worden. Eens in de zoveel weken heb ik dat. Dan zit ik in een zwart gat van rusteloosheid en depressie. Dan voel ik me zo ongelooflijk onverzadigd. En verdomme, niemand weet hoe het komt. Ik wil een lepel met muesli naar mijn mond

brengen. Ik blaas, maar de muesli is koud. Waarom? Ook dat weet ik niet. Ik zal wel gek zijn, denkt een gek. Ben ik dat dan wel? Ik eet mijn muesli langzaam op, maar voor ik het weet is alles al bijna op. Shit, waarom gaat het zo snel. Godver. 2 minuten later is alles op. Dan moet ik opeens denken aan het boek dat ik gisteren uit heb gelezen: De Stad van de Dromende Boeken, van Walter Moers. Verdomme, wat een geweldig boek is dat. Het beste dat ik tot nu toe heb gelezen. Ik loop naar het boek toe en sla het open. Ik kom uit bij een kort vers dat erin staat. Prachtig. Niemand anders dan Moers kan zoiets schrijven:

 

‘’Vlucht! Op! Ga uit in ’t wijde land!

Dit schrift, zo vol diepzinnigheid,

Van ’n onbekendes eigen hand

Is het geen gids, die u daar leidt?

Ge ontdekt aldus der sterren loop

En zo gij in de schepping leest,

Dan gaat uw Orm daarin ten doop,

En leert de taal van geest tot geest.’’

 

Geweldig. Ik heb geen idee wat het precies betekent, ook al heb ik het boek gelezen. Dat weerspiegelt mijn leven wel een beetje. Mens! Ga! Maar ik doe het niet. Ik ben te simpel, te lui. Ik heb zo mijn problemen, net als ieder ander. Zo cliché, zo gewoon. Maar toch is het zo. Ook dit denk ik binnen één seconde. Echt gek. Ik leg het boek weer weg en ga mijn tanden poetsen. Daar gaan we weer, denk ik voor de tweede maal. Hierna loop ik naar mijn slaapkamer, en trek daar mijn kleren aan. Shit. Ik heb nergens zin in. Ik wil iets doen, weet niet wat. Weer een cliché, maar toch is het zo. Ik ga maar gitaar spelen: een lekker bluesje met wat solo’s erin. Daarna Supersonic van Oasis. Vrij simpel allemaal. Led Zeppelin, dat is pas echte kost. De beste band ooit. Het gitaarspelen gaat me toch niet lekker af, dus ik stop. Ik loop weer in een slakkengang naar de woonkamer, pak daar het boek dat ik voor mijn verjaardag heb gekregen, en sla het open op de eerste bladzijde. Gladiator heet het. De tekst die erin staat is echt beduidend minder dan het boek waar ik een half A4’tje geleden over sprak. Toch lees ik door. Ik schrijf dit verhaal op zondag, en ben nu op bladzijde 111, precies bij hoofdstuk 11. Pas nu ik dit schrijf, heb ik het door. Ik ben een nietsnut. Een nietsnut die van voetballen, muziek en bullshit houdt. Ik moet denken aan een liedje van de band Blink-182, een van mijn lievelingsbands. Het liedje heet Dysentery Gary, waar dit stukje in voorkomt:

 

‘’Fuck this place, I lost the war

I hate you all, you moms a whore’’

 

Prachtig. Blink-182 hoort bij de literatuur van de muziek: realistische problemen, realistisch taalgebruik en het is nog mooi ook. Wat een rotleven heb ik. Op school gaat het nu wel aardig. Ik heb vrienden en ik haal goede punten. Ik slaap vreselijk. You can never win. Ik verveel me nog steeds dood. Ik ga nadenken. Mezelf laten verliezen in domme hersenspinsels en wanen, die toch niet uitkomen. En dat deed ik.

 

Door het schrijven van dit artikel word ik alleen maar depressiever. Op het moment dat ik dit schrijf is het 15.58. Dat vind ik laat. En wat kan ik nog doen? Niks. Fuck this place. Ik wil iets doen. Shit. Ik weet nog steeds niet wat. Ik loop naar de kamer van mijn broer en ga daar op zijn bed zitten. Ik zit daar zo’n 2 minuten. Dan sta ik weer op en vertrek. Stil. Niemand die me opmerkt. Niemand die me aandacht schenkt. Waarom ook. Ik ben de jongste. Kwam de avond maar snel, dan kon ik slapen. Verdomme, morgen waarschijnlijk weer zo’n dag. Was het voetballen maar doorgegaan: dan was alles anders gelopen.

 

Reacties (13) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik zou maar niet te veel vloeken, want dat mag niet op Plazilla, is een goed bedoelde waarschuwing.
lmao, waarschijnlijk ben je de enige hier, die weet wat dat betekent ;)
Hahaha ik denk t ook :)
ik heb je een pb gestuurd ;)x
[[Deleted]]
Je schrijft heerlijk. Verveelt geen moment.
Ik blijf je volgen :)
ahh.. wat goed! :)
De zelfreflectie spat van het beeldscherm af... je ratelt door en het blijft boeiend. Wellicht door je verfrissende conclusies?

Ik ben je fan!
Oh, en ik ben ook LadyDi, dat is mijn verhalenaccount.

Je bent nieuw hier en het valt me op dat je twee verschillende zilla's hebt gemaakt. Tegen iemand die er al 100 gemaakt heeft -bij elk verhaal een nieuwe- daar zeg ik het niet tegen, maar jij begint net.
Een zilla is een categorie waar je 'schrijfsels' in verzamelt.
In dit geval had je de twee artikelen van jou kunnen onderbrengen in bijvoorbeeld: 'Mijmeringen van Led' of zo.
Je kunt ook een onderverdeling maken in genre (zwartgallig - humor zelfreflectie - opinie, what ever)
Ja, ik snap wat je bedoelt. Ik dacht eerst dat de naam van de zilla de titel van het verhaal was. Foutje :)
Die fout wordt heel vaak gemaakt :)
Je schrijft het lekker vlot, want hoewel er niets gebeurd laat je toch veel gebeuren!!
Ik hoop dat het ondertussen weer wat vrolijker is voor jou, mooi geschreven zo een baal zaterdag.. Je hebt de tijd wel mooi besteed om dit zo te schrijven dat heeft het dan wel weer opgeleverd