Stamboomonderzoek: hoe te beginnen?

Door Sola gepubliceerd op Thursday 15 January 11:52

Voor veel mensen wellicht niet interessant, maar voor mij in elk geval wel: stamboomonderzoek, ook wel genealogisch onderzoek genoemd. Als je er eenmaal aan begint, is het heel moeilijk om te stoppen. Ik durf het zelfs besmettelijk te noemen. Voor mij zelf is het een soort van uit de hand gelopen hobby geworden. Niet dat ik er elk vrij moment in stop, zo erg is het nu ook weer niet. Maar als ik er tijd voor maak, is het erg verslavend. Maar waar begin je nu? Daar wil ik iets meer over vertellen in dit artikel. En nee, het is geen wetenschappelijk gefundeerd artikel, maar gewoon geschreven uit mijn eigen ervaringen met dit onderwerp. Wellicht heb je er iets aan, maar misschien ook niet. 

Toen ik zelf in aanraking kwam met stamboomonderzoek via een nichtje, leefde mijn oma nog. Zij was al wel enigszins vergeetachtig aan het worden (laat ik het netjes houden) maar dingen van vroeger wist ze nog heel erg goed. Zij was dus al een heel goede informatiebron voor de mensen van haar generatie. Denk hierbij aan haar broers en zussen, de broers en zussen van mijn opa. Eventueel ook hun kinderen. En dan de verhalen die je erbij hoort! Prachtig gewoon. Een tweede bron van informatie was mijn moeder. Zij had het geluk gehad van twee kanten zowel haar grootouders als overgrootouders bij leven gekend te hebben. Daarbij was mijn moeder in die tijd ongeveer een wandelende kalender met betrekking tot verjaardagen, trouwdata, sterfdata enzvoorts, dus dat kwam zeker goed uit. Met andere woorden: met hun informatie had ik al een heel goed begin. 

Maar hoe verder? Na wat gesnuffel op het internet kwam ik allereerst bij het Centraal Bureau voor Genealogie uit (http://www.cbg.nl). In die tijd stond echt nog niet zoveel online als nu het geval is, dus dat betekende met de trein naar Den Haag en de archieven uitpluizen op zoek naar allerlei aktes om er een kopie van te maken. Wel erg leuk, aangezien ik ondertussen ook een vriendin had aangestoken met het genealogievirus en we dus gezellig met zijn tweetjes op zaterdag de archieven indoken. De koffie was geloof ik ook maar een kwartje of zo, dus zeker betaalbaar. Nog geen jaar later ging ook haar vriend mee. Zoals ik al zei: het is echt besmettelijk en verslavend!

Nog weer even verder. Ondertussen werd Nederland (naar mijn mening) toch zeker wel een koploper in het plaatsen van digitale informatie van voorouders op het internet. Natuurlijk in navolging van de mormoonse gemeenschap in de Verenigde Staten. Hun website http://www.familysearch.com/search levert ook de nodige informatie op. Vanuit Nederland was er destijds genlias, maar deze site is ondertussen overgenomen door http://www.wiewaswie.nl, waaraan nog steeds informatie wordt toegevoegd. Nog even terug naar de mormonen. Als je interesse  mocht hebben in Nederlandse aktes, is er ook een site met een directe link er naar toe, wat veel tijd scheelt met zoeken: http://www.zoekakten.nl

En wat heb ik verder zoal gedaan? Naast het nodige zoekwerk, ook met dank aan medeonderzoekers natuurlijk, heb ik ondertussen een aantal leuke contacten opgedaan, waaronder een verloren nichtje en een mevrouw met dezelfde achternaam maar die geen familie is. Wel heb ik haar goed kunnen helpen met haar Nederlandse voorouders. Met deze mensen heb ik regelmatig contact, dus altijd leuk. Dan vind ik weer wat, dan vind iemand weer iets voor mij. Verder ben ik ook de oude fotoboeken ingedoken, om de betreffende personen een gezicht te geven. De meeste foto's heb ik gelamineerd omdat oudere foto's makkelijk vergaan. Ook zijn de meeste foto's ondertussen ingescand, voor het geval dat. Ik zou ze niet graag kwijt willen. Even een voorbeeld: het oude huisje van mijn opa aan mijn vaderskant; het bestaat niet meer maar er is gelukkig toch nog een foto van. Wel is een soortgelijk huisje (nieuw stijl) op de plaats van dit huisje verrezen. 

Een aantal jaar geleden heb ik een dochtertje gekregen en wat bleek? Er was een oudtante aan papa's kant die ook interesse had in stamboomonderzoek. Zo hebben we onze gegevens kunnen koppelen en veel foto's en dergelijke kunnen uitwisselen. Zo zie je maar weer: het is en blijft een verslaving, iets besmettelijks, maar soms is de wereld ook gewoon klein.

Dit artikel is maar gewoon een hersenspinsel van dingen die me te binnen schoten met betrekking tot een eerste zoektocht, maar er volgen er zeker meer over dit onderwerp. Wellicht had je er iets aan, maar misschien ook niet. Hoe dan ook, wordt vervolgd....

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.