Eenzaamheid achter tralies en muren.

Door Mike Darren gepubliceerd op Tuesday 13 January 10:04

77d87ffbd1e4a92e85f63ac442cd94e5_medium.
Ik kan mezelf nog heel goed herinneren hoe ik het condens van de ramen afveegde en door de tralies keek naar de binnenplaats van de gevangenis in Zutphen.
Op de achtergrond schalde de televisie reclames over kerst en gezelligheid,
maar het gevoel wat ik in vrijheid ervaarde bij de naderende feestdagen stond paradoxaal in verhouding met het gevoel wat ik toen had. Ergens kon ik de gezelligheid voelen, maar dat was op dat moment verborgen achter een groot monster van eenzaamheid en emotionele leegte. 

De wintermaanden zijn voor het grootste deel van de gedetineerden een zekere vorm van kwelling. Niet alleen voor hen, maar ook voor hun families, die een geliefde moeten missen tijdens het kerstdiner. Alleen zwervers en junks voelen de warmte en gratis bed en maaltijden in een gevangenis als een aangename verwelkoming. 
Mensen die nog nooit een cel van binnen hebben gezien zijn al snel geneigd te zeggen 'Dat het eigen schuld is' of dat 'de gevangenis hier net een hotel is'.
uiteraard heeft het grootste gedeelte van de gevangenen hun detentie aan zichzelf te danken, hun hebzucht of egoïsme bracht ze op een presenteerblaadje naar binnen. 
Maar iedereen heeft een verhaal, achter elke gedetineerde schuilt een scenario. 
Wat zou jij doen als je erachter komt dat je kind is verkracht door de buurman ? Of als je op het punt staat op straat gezet te worden omdat je je baan kwijtraakte en de rekeningen niet meer kan voldoen ? 
Mensen zijn snel geneigd om te stigmatiseren, totdat ze zelf in een soortgelijke situatie terechtkomen en ervaren dat een gevangenis verre van 'hotelachtig' is.
Je bent je vrijheid kwijt.
Al sluiten ze je op in de kamer van een 5 sterren hotel, inclusief gouden kranen en roomservice, na hoe lang gaat dat vervelen ? 
Daar komt bij dat je niets zelf bepaald, inclusief het spreken van je geliefden of even een wandeling maken in het park.

Ik zal uiteraard de laatste zijn die in een slachtofferrol gaat zitten of begrip gaat vragen voor gedetineerden in het algemeen. Zoals ik al eerder vermelde zit het grootste gedeelte terecht achter tralies en verdienen ze hun vrijheidsstraf. Maar als je geen weet hebt van iemands verleden, of omstandigheden, dan moet jij wel de laatste zijn die erover kan oordelen. 

Mike Darren.




 

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ook ik veroordeel je niet. Het is niet aan burgers om te veroordelen, omdat we inderdaad niet weten wat de achtergrond is van mensen die opgepakt worden. Daar is de rechter voor.

Ik heb nooit gezeten en heb geen idee hoe het voelt. Ik weet wel dat er hoop is op herstel en een nieuw leven. Stichting gevangenenzorg Nederland doet wat dat betreft geweldig werk onder gedetineerden en hun familie: http://www.gevangenenzorg.nl/. Zij zijn er ook als mensen inmiddels uit de gevangenis zijn.

Ik neem aan dat jij er inmiddels uit bent? Ik hoop dat het je lukt je leven weer op te pakken.
wie zonder zonde is werpe de eerste steen...
Ben het helemaal met je eens. Heb ook een keertje gezeten. Weet heel goed dat het echt geen pretje is en dat het moment als om 5 uur je celdeur dichtgaat, het goed doordringt dat je opgesloten zit. Tijdens sporten, luchten, werken en de overige tijd is dat gevoel wat minder nadrukkelijk aanwezig, maar om 5 uur dringt de keiharde realiteit weer goed tot je door en dan besef je ook weer dat je moet wachten tot ze je deur weer openen.

Prima artikel van je.
Dat heb je heel mooi geschreven.

Ik veroordeel niet. Iedereen is zo gek te krijgen dat je iets doet, wat niet mag.