Wetenschappelijk onderzoek: Toiletgedrag.

Door LadyDi gepubliceerd op Sunday 11 January 21:24

Uit eerder wetenschappelijk onderzoek is gebleken dat men een voorkeur heeft, als het gaat over de keuze welk hokje u ingaat in een openbaar toilet. Gaarne haal ik voor de onwetende openbaar toiletbezoeker wat feitjes aan.

We hebben de keus uit meerdere deuren, welke deur kiest u?

Deur 1.
Dit is de weg van de minste weerstand. U heeft naar uw gevoel al genoeg gestrompeld, winkel in en winkel uit, en u vindt daarom dat u qua stappen al ver over het daggemiddelde zit. U parkeert uw derrière daarom dankbaar op de eerste de beste zetel.  Ook het onderliggende psychische aspect speelt een rol: de deur lijkt het grootst omdat deze het dichtst in het gezichtsveld ligt. Inhalig dom, maar waar.

Deur 2.
U verwacht dat deur 1 het vaakst gebruik gemaakt wordt door mensen met de bovenstaande, luie of domme overtuiging, en u kiest daarom uit hygiënische overweging voor de tweede deur. Die paar stappen extra, na een vermoeiende winkeldag, kunnen er ook nog wel bij.

Deur 3.
Als het eerste toilet bezet is, zal men dan ook uit privacyoverwegingen een hokje overslaan om zich vervolgens te ontladen in toilet 3.

Deur na bepaling.
U bekijkt welke toiletten bezet zijn, en maakt dan uw keus.
Immers, u bent van plan om met uw zeer onrustige darmen enorme torpedogeluiden te maken, of u bent van uzelf gewend dat u met uw krachtige urinestraal het glazuur van de pot gaat pissen. Enige privacy is dan gewenst, dus u gaat zo ver mogelijk van de andere gebruikers af zitten, mede met het oog op het schrikeffect dat uw acties zullen hebben, op de andere toiletgebruikers.

Een deur te ver.
Als je de keus hebt uit tien deuren, dan zal de extreme privacyplasser c.q. poeper, voor de laatste deur kiezen. U zult dan met uw gezond verstand de deur ervóór kiezen, omdat u dan weer het hygiënische aspect in de gaten houdt; de laatste deur zal hoogstwaarschijnlijk het meest gebruikt worden.

Het beste hokje
Uit een rij van vijf toiletten zal door de doordachte plasser, c.q. poeper dus de keus vallen op deur 2, 3 en 4. Als het openbaar toilet bestaat uit twee tot vier hokjes, dan is het tweede toilet het populairst. Bij een ruimte van vijf toiletten of meer: het middelste hokje of één hokje verder. Wanneer een toilet bezet is, houdt men er twee deuren tussen.

Helemaal niet kiezen?
Een toilet waarvan het aroma u tegemoet komt of waar het toiletpapier ontbreekt, kan u laten beslissen om ‘het’ op te houden, en uw uitlatingen te bewaren voor het toilet op een andere locatie, of u bewaart het tot u thuis bent. Pijn is een emotie die u immers de baas bent.

Met deze gegevens start ik mijn diepgaand wetenschappelijk onderzoek. Met de uitkomst van mijn onderzoek zal ik de psychiatrie een dienst bewijzen door dit aspect in het menselijk brein uit te diepen.

Mijn onderzoek roept de volgende vragen op:

Is er een relatie tussen de maatschappelijke status van de toiletbezoeker en de keus uit het hokje?
 

Zijn er significante verschillen in keus waarneembaar tussen het vrouwelijke, dan wel het mannelijke geslacht?
 

Speelt de leeftijd van de bezoeker een rol in de keus van het toilet?

 

Heeft de algehele lichamelijke conditie van de bezoeker een rol in de keus van het toilet?



Speelt de locatie van het openbaar toilet een rol in het gedrag van de bezoekers?

 

Ik bereid mij goed voor om het veldwerk uiterst serieus op te pakken. Eerst bestudeer ik het gedrag van wat toiletdames die werkzaam zijn in diverse openbare toiletruimtes.

Ik stel mij netjes voor aan Bep en vraag haar of ik een dagdeel bij haar in de ruimte door mag brengen. Ik leg aan Bep uit dat het om een hoogstaand psychologisch onderzoek gaat, en ze is gecharmeerd dat zij hier deel van mag uitmaken. Wel is ze zo bijdehand om mij vijf euro per uur te vragen, omdat ik een stoel inneem die anders gebruikt kan worden door een toiletbezoekers die daar zijn schoenen wil veteren of daar gewoon wil wachten tot zijn/haar kind of bejaarde medepassagier uitgepoept is. Ik neem de klus aan voor twintig euro omdat ik niet op de klok wil kijken met dit vooronderzoek, en ze gaat akkoord. Ze moffelt het twintig eurobiljet zorgvuldig weg in haar ordinair lage decolleté en ze snuit haar neus tussen haar vingers om deze vervolgens langs haar rok te halen. Terwijl ik plaats neem op de afgesproken stoel, speur ik de omgeving af naar handschoenen, die zij ongetwijfeld zal gebruiken in haar functie, om de toiletten te reinigen. Tot zover, zonder resultaat.

Bep zetelt zich op haar stoel dat naast het tafeltje staat. Op het tafeltje staat een schaaltje, waarin kleingeld ligt. Op het muurtje erboven prijkt een bord, waarop staat dat hygiënisch gedrag in de toiletten gewenst is, en het tarief van één euro wordt aangegeven.

Ze steekt een dikke sigaar op en gaat wijdbeens zitten. Ik staar haar met enige ontzetting aan, wat haar niet ontgaat.
“Jij denkt toch zeker niet dat ik de hele dag in hun meurlucht wil zitten zeker? Dan ruik ik liever die sigaar!” Ik knik slechts en maak een aantekening in mijn rapport.

Linksaf liggen de toiletten van de dames en rechtsaf hoort het mannelijke geslacht zich te vervoegen.

De drukte gaat toenemen omdat de winkels hun deuren openen. Dubbeldikke rijen trappelende mensen staan ongeduldig te wachten op haar sein om naar binnen te mogen. Het geld stroomt binnen en na een uur mag ik een kassa-inkomst constateren van 75 euro. Ze is razendsnel in het wisselen en ik zie haar borstomvang met de minuut groeien. Dit allemaal terzijde, uiteraard.
Het meest gevarieerde pluimvee zie ik de toiletruimtes ingaan en ik staffel de keuzes, uit de keus van de betreffende hokjes.  Uiteraard verlies ik mijn doel niet uit het oog om de vragen die ik mezelf heb opgelegd voor dit onderzoek, te gaan stellen, maar ik wil dit doen in de rol van toiletdame.
Er komen inmiddels klachten binnen over de vervuiling der toiletten en Bep kijkt mij aan. Of ik even wil gaan schoonmaken? Hier pas ik. Ik neem na twee uur mijn verlies en ik zeg Bep gedag. Enige verwenstermen van ongenoegen van haar, die ik niet wil vernoemen in mijn rapport, laat ik onbeantwoord.

Ik begeef me naar locatie twee en drie.

De dames in kwestie zijn van zeer uiteenlopende aard, is mijn conclusie. Bij mevrouw Jansen krijg ik nauwelijks te tijd voor een gesprekje, omdat zij constant aan het schoonmaken is. Als zij eindelijk oogcontact maakt, steekt ze haar hand(schoen) naar mij uit, die net uit een toiletpot komt. Ik weet met enige souplesse dit gebaar te negeren, om zodoende geen vreselijke ziekte op te lopen.
Bij Truus vallen mij weer andere dingen op: zij neemt de rol in van een waar afgestudeerd maatschappelijk werkster. De meest gruwelijk lichamelijke problemen worden met haar besproken, waar darmklachten, aambeien en diarree geen taboe in zijn, waarna de ‘patiënten’ hun gekozen deur ingaan.  Ik zie subiet twee optioneel toiletbezoekers rechtsomkeert maken, waarna de rij wachtenden zich tot op de millimeter nauwkeurig weer aanschuift.

Geheel in disguise neem ik plaats.


Sorry, mijn fout: privé plaatje van mij op vakantie

Deze dus.

Ik heb een mooie deal kunnen maken met de algeheel beheerder der sanitaire dienst. Ik bevind mij in een winkelcentrum in hartje Rotterdam.

Een hulpje zal zorg dragen voor het reinigen der toiletten, zodat ik mij geheel kan storten op mijn onderzoekslijst. Ik leg een breiwerkje neer, om een ontspannen huislijke sfeer te creëren. Ik ben er klaar voor!

Een man van rond de vijftig jaar staat klaar om zijn financiële bijdrage te leveren voor zijn toiletbezoek. Ik noteer in mijn staffellijst achter ‘vijftiger’ een streepje, en achter ‘man’ ook.

“Mag ik weten wat voor inkomen u heeft meneer?” Hij kijkt me glazig aan en met het statement, in de vorm van een luide scheet, loopt hij door naar de toiletten en kiest voor het eerste hokje. Ik staffel op dezelfde regel ‘hokje 1’ aan. Helaas mis ik het antwoord op mijn vraag. Hij zag er wel gezond en getraind uit dus ‘vitaal’ vink ik ook aan.

Bij de volgende plasser, c.q. poepert, heb ik dezelfde ervaring, alleen antwoordt deze dame luid en duidelijk dat ik daar geen drol mee te maken heb. Na tien gebruikers heb ik nog steeds één lege kolom en een dreigend blauw oog, dus ik besluit om mijn tactiek aan te passen.

De vergoeding voor het toiletgebruik bedraagt hier vijftig cent. In al mijn wijsheid verander ik het boordje.

Onder modaal: 30 cent
Modaal: 40 cent
Boven modaal: 60 cent

Nu hoef ik de vraag niet te stellen, en dien ik enkel maar te letten op de betaling.

Twintig gebruikers verder, kom ik tot twee mogelijke opties.
Óf hier komen enkel mensen die een uitkering ontvangen of onderbetaald worden, of men is te gierig om ervoor uit te komen dat ze rijke stinkerds zijn. U snapt het: ik ontvang alleen maar 30 cent betalingen. Mijn twijfel wordt subiet weggenomen, wanneer ik een heerschap, die ik direct herken als burgemeester Aboutaleb, 30 cent neerlegt. Hij gaat trouwens het allerlaatste toilet in, kan ik u toevertrouwen. Het toilet was nog niet ver genoeg, want een compleet trompetgeschal is hoorbaar tot achterin de rij wachtenden, die subiet in de houding springen.

Het is duidelijk: ik moet mij anders opstellen.
Om tot een goed resultaat te komen, laat ik mijn hersens pijnlijk kraken. Hoe kom ik erachter of de vrouwen of mannen, die vitaal zijn, en een bepaalde leeftijd hebben, hun bepaalde toiletkeuze maken, en of dit in relatie staat tot hun status op de arbeidsmarkt ofwel hun rang in de maatschappij?

Vragen staat vrij, maar niet in een toiletruimte, blijkbaar.

Ik ga in gedachten terug naar mijn stage bij toiletdame Truus. Wat ik daar geleerd heb, en wat ik op dat moment onzinnig irritant vond, blijkt nu toch een goede leerschool geweest te zijn.

Ik verman mij door met mijn vingers mijn pruik glad te trekken en mijn schort weer recht voor mijn bescheiden buste te laten vallen. Ik pak het oude algemene bordje van vijftig cent triomfantelijk op, en ik mik het ‘onderscheid makende’ bordje in de prullenbak.

Kom maar op!

Voor mij staat een jonge, sportieve (vitaal: vink) man (vink) die, naar ik schat, 25 jaar (vink) jong is. Terwijl hij de vijftig cent uit zijn afgezakte spijkerbroek probeert op te graven, begin ik een gesprekje.

“Vies weer hè?”
“Ja, inderdaad.”

De sprankelende conversatie is in gang! Ik schat hem in op een bouwvakker,  als ik naar zijn vieze nagels kijk.
“Tja, als je de hele dag buiten moet werken, dan kun je beter binnen zijn.”
“Heb ik geen last van moedertje, ik zit in werktijd aan een bureau bij de politie!”
Bingo! Modaal! (vink)
Hij gaat richting het tweede toilet (vink) en als hij de burgermeester tegenkomt groet hij, nadat hij eerst met zijn hand voor zijn gezicht wappert om de overweldigende stank aan te kunnen. Ik geef het hulpje een seintje om het laatste toilet te reinigen, maar deze geeft een time-out aan van vijf minuten. Wel hangt hij een bordje ‘out of order’ aan die deurknop. Persoonlijk vind ik dat hij hiermee in zijn recht staat, en ik pak mijn parfum om niet resoluut onderuit te gaan.

De volgende vrouwelijke bezoeker (vink) staat met haar veertigjarige (vink) neus dichtgeknepen naar een muntje te zoeken, en ik haal dezelfde truc uit.
“Druk hè? Tja, je moet wel op zaterdag winkelen als je de hele week werkt hè?”
“Nou, dat niet, maar ik had geen zin om mijn zes kinderen mee te nemen, nu past mijn moeder op, aangezien die zakkenwasser me heeft laten zitten. Met zes kinderen hè? Als ik hem tegenkom dan trap ik hem tegen zijn b**len! Volgens mij zit hij nu al bij een ander wijf, als ik haar tegenkom dan zal ik wel eens vertellen wat voor oetl*l hij is!”
Onder modaal: vink.
Vitaal: vink.
Ze verdwijnt in het derde hokje (vink).

Na een lange dag van vinken en slim gerichte vragen stellen, laat ik mijzelf doodmoe in mijn bed vallen. Morgen zal ik eenzelfde dag hebben in de toiletruimte van het Rijksmuseum van Oudheden in Leiden, om tot een goed uitgebalanceerd resultaat te komen qua toilethokjes keuze. De dag erna zal ik toiletjuffrouw zijn in verzorgingshuis Amsta - De Poort in Amsterdam om erachter te komen hoe de minder vitale mensen hun keus bepalen. Werken doen deze laatstgenoemden niet meer maar de vraag naar hun opleidingen of huidig intelligentieniveau is minstens zo interessant. Van horen zeggen, gaat de demente Drs. Ing. Sybrandy daar steevast aan het pissen in de bezemkamer omdat hij meent dat dit het toilet is. Dat zijn toch dingen om rekening mee te houden, in mijn onderzoek.

Twee weken en drie pruiken verder:
Zeer verheugd mag ik u mededelen dat ik tot een evenwichtig, goed uitgebalanceerd rapport ben gekomen. In totaal heb ik 1050 openbare toiletbezoekers in kaart weten te brengen.

Helaas heb ik door de inspannende onderzoeksonderdelen een verpletterende burn out opgelopen. Daarbij kamp ik met een ernstige diarree in samenwerking met darmengedrag dat zwaar verstoord is, en met zekerheid aangrenzende waarschijnlijkheid, vertonen zich enkele dreigende aambeien, waardoor het zitten me onmogelijk gemaakt wordt. Ik kan u hierdoor slechts de zeer compacte versie van mijn 140 paginatellende rapport presenteren.
Staand!

Vitale vrouwen met een modaal inkomen, van alle leeftijden bij elkaar, kiezen voor 82,5% gericht voor het voorlaatste toilet. Zij houden de hygiëne hoog in het vaandel, als zij hun keuze maken. Bij het ontbreken van toiletpapier beginnen ze er niet aan.

Vitale mannen met een modaal inkomen, van alle leeftijden bij elkaar, kiezen voor 78,4% voor het eerste toilet, omdat hen het geen moer uitmaakt. Het is immers niet hun toilet. Plassen doen ze staand en poepen schijnen zij veelal bijna zwevend te doen. Bij het ontbreken van toiletpapier gebruiken ze...
hun vingers.

12% van de minder vitale plassers en poeperds m/v kiezen veelal voor andere locaties, die niet als toilet aangemerkt kunnen worden.

 

Het uiterst gedetailleerde rapport zal binnenkort verschijnen op de site www.achterlijktoiletgedrag.nl

 

Ik sluit subiet af; ik moet me weer verschonen.
Dank u voor uw aandacht.
 

 

Reacties (51) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Gelezen
Dank u wel
Gelezen + beoordeeld.
Dank u wel
Gelezen.
Dank u wel
Bijzonder interessant en erg leuk geschreven.
Het is alleen uiterst jammer dat de link niet werkt ... ;)
Het is jammer ja, ze werken erg traag aan die website :)
Ik wacht vol ongeduld ;)
Fris en luchtig verhaal!
Dank je wel HansvG
;-) interessante opdracht zit vast een luchtje aan
Breek me de b*k niet open :)

Dank je wel Yneke!
Mmmmm. mijn onderzoek lijkt totaal niet op de jouwe. ( ben er nog mee bezig. ) Als ik dit zo lees vraag ik mij af of ik de opdracht goed begrepen heb:)
Je hebt er veel werk van gemaakt.
Leuk geschreven.
Daarom had Doortje er nog een voorbeeld bij gedaan...
Ik hoop dat het volgens de opdracht is meis! Kan me eigenlijk niet voorstellen dat dit niet zo zou zijn :)

Dank je wel Berna