JE NE SUIS PAS CHARLIE

Door Cees Geluk gepubliceerd op Saturday 10 January 23:13

Het voelt als een mes op mijn keel, een pistool op mijn borst. In allerlei vormen en via allerlei kanalen op internet voel ik de vraag, nee de eis om stelling te nemen, een kant te kiezen. Ben je Charlie of ben je niet Charlie?

Ik bèn helemaal geen ‘Charlie’. Om mee te beginnen kan ik niet zo goed tekenen. Nee, die is flauw. Want ik kan wel schrijven. Zegt men. Ik kan dus heel cynisch schrijven over wat ik (met veel anderen) zie als de hypocrisie van politici die nu onder hun steen vandaan kruipen om even gauw electoraal garen te spinnen bij de dood van twaalf satirici, waar diezelfde politici in het verleden Gregorius Nekschot… vul zelf maar in. Die kant ga ik niet op. Wat ik wel doe is vraagtekens plaatsen bij de zin van al dat demonstreren en protesteren. Natuurlijk, de schok, het ongeloof en de woede moeten een kanaal hebben en in die zin is het goed om bij elkaar te komen en emoties te delen. Maar hoe dan verder? Wie het weet mag het zeggen. Ik heb er in elk geval nog geen idee van.

Ik moet volgens sommigen vooral een negatief beeld hebben van de Islam. Want het grote kwaad achter de aanslagen is de Islam. Niet de uitwassen van de Islam, niet de enkele verknipteling met een Kalasjnikov, nee de Islam is de grote boosdoener. Het is ook vooral geen kleine minderheid. Er bestáán geen onschuldige moslims. Wie in die gemeenschap niet al geradicaliseerd is, heeft of helpt zo iemand in zijn omgeving.

Maar die visie deel ik niet, wil ik niet delen. Ik geloof namelijk niet dat er zoiets is als ‘de’ Islam. Net zoals ‘de’ Nederlander, ‘het’ Katholicisme of ‘het’ Protestantisme niet bestaan. Maar als we, for the sake of argument er even van uitgaan dat ‘de’ Islam wel zou bestaan, wat willen zij die daarin het Grote Kwaad zien daar dan mee? Ik heb iemand gelezen die de Koran wil ‘aanpassen’. Knettergek. Alsof je delen uit de Bijbel laat schrappen omdat ze je niet bevallen. Er is iemand die het Boek wil laten verbieden. Moslims zouden volgens een ander verplicht moeten worden de aanslagen expliciet te veroordelen. Alsof dat de samenleving veiliger maakt en aanslagen voorkomt. En… het aanhangen van de Islam illegaal verklaren, strafbaar stellen of zo? Dat is ooit al eens geprobeerd met het Katholicisme. Voor de Islam zou dan een Islamitische ‘Ons Lieve Heer op Solder’ het voorland zijn? Dán krijg je pas radicalisering! Hoe idioot kun je worden?!

Ben ik nu een ‘cultuurrelativist’ en een ‘wegkijker’ omdat ik in de Islam geen kwaadaardige ideologie wil zien? Dat zij dan maar zo. Ik kan, mag en wil vooral niet mee in die andere kwalijke ideologie, die van ‘wij zijn beter dan zij’, ‘ons geloof is beter, hun geloof is achterlijk’. Want dat is niet zo. Ik weiger pertinent om een misdaad van mensen aan hun religie op te hangen. In een parafrase van de slogan van de Amerikaanse vuurwapen-lobby: “Niet de Islam doodt mensen, mensen doden mensen”. Niet de Islam radicaliseert mensen, mensen radicaliseren mensen. En mensen kunnen en moeten voor zichzelf nadenken.

Nee, ik ben geen ‘Charlie’. Ik ben wie ik ben en daar heb ik het al druk genoeg mee. Het enige dat ik kan doen in de nasleep van deze week is zelf ook blijven nadenken over hoe we iedereen, alle burgers van dit land, achter de idee kunnen krijgen en houden dat je een samenleving samen maakt. Niet de burgemeester die ‘Rot op!’ gilt, niet de premier en de minister die morgen in Parijs meelopen van de Place de la République naar de Place de la Nation. Nee, wij allen, moslims, christenen, joden, sikhs, blank, zwart, man, vrouw, homo, lesbienne, hetero, wij allemáál zijn ervoor verantwoordelijk dat deze vrije maatschappij onze vrije maatschappij is en blijft. Door na te denken over hoe we elkaar over en weer, met onze religie en cultuur, zoveel mogelijk de ruimte kunnen gunnen zonder elkaar te verdringen en vooral zonder elkaar ‘die van ons’ aan te praten of op te dringen. In alle vrijheid nadenken dus.

Ik was ooit een weekje in Parijs. Ik was er met school, op excursie. Mooie stad. Op één van de avonden zijn we naar een theater gegaan. L’Olympia op de Boulevard des Capucines. Daar trad Michel Fugain op. Met een knipoog naar dat stukje jeugdsentiment zou ik iedereen tenslotte dit willen toevoegen: Non, je ne suis pas ‘Charlie’. Ik ben iets veel beters: “Je suis l’Homme, l’animal intelligent…”

 © Cees Geluk, jan. 2015

Reacties (5) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik denk dat mensen niet eens zoveel van elkaar verschillen ondanks hun geloof. Ik ga met zoveel mensen om van verschillende culturen en als mens zijn we allen gelijkwaardig. Moorden en onderdrukking is het gevolg van machtmisbruik.
Kwestie van interpretatie
Grotendeels met je eens.
Als christen durf ik te stellen dat de Koran in tegenstelling tot wat sommigen denken, helemaal niet aanzet tot haat:
Het is zelfs zo dat de naam van Jezus (van wie ik een volgeling ben) in de Koran minstens even vaak wordt genoemd als in ons Nieuwe Testament.
(Hij wordt in de Koran aangeduid als: "Isah, Zoon van Mariam, Gezegend Zij Zijn Naam"),
En inderdaad: het zijn mensen die mensen doden!
Ik ben het met je eens. Ik ben geen voorstander van de Koran, omdat het een agressief boek is dat aanzet tot haat, maar ik veroordeel niet alle moslims, omdat er een kleine minderheid is die de fout in gaat.

Ik heb een boek gelezen van een arts die ontvoerd is door de taliban. Hij kon met zijn ontvoerders communiceren. 1 Man had meerdere mensen vermoord. Het voorbeeld van die man was zijn vader die ook een moordenaar was.

Het voorbeeld van die arts was een heel ander voorbeeld. Zijn vader was christen, die arts daardoor ook. Hij zag ook iets anders en dat was wanhoop en een beter leven willen hebben dan die ontvoerder nu had. Helaas is die man om het leven gekomen bij de bevrijding van die arts, maar de omgeving waar je opgroeit doet veel met de mens.

Ik ben overigens niet christelijk opgevoed, maar op latere leeftijd wel tot levend geloof in Jezus Christus gekomen.