Quatscholonië

Door Yneke gepubliceerd op Thursday 08 January 16:04

Waarom ik deze week niet heb meegedaan aan Doortjesopdracht; 

 

 

Quatscholonië

Eindelijk heb ik het gevonden, ben de hele wereld rond gereisd, Google was niet bereikbaar waar ik ben begonnen met mijn zoektocht en de uitnodiging van mijn neef ben ik kwijt geraakt. Mijn neef die ik niet bleek te hebben trouwens, daar ben ik dan wel weer achter gekomen. De uitnodiging bleek verkeerd geadresseerd te zijn. Ik met mijn domme kop, dacht dat het best eens mijn onbekende neef had kunnen zijn, ergens was ik ook wel toe aan een avontuur en ben zonder schromen het eerste vliegtuig wat beschikbaar was ingekropen. Daar vloog de uitnodiging mijn handen uit, door de enorme wind die daar op het vliegveld was en alleen de envelop vond ik nog ergens onder in mijn tas. Daar keek ik nog eens goed op, voraal de postzegel die het bezat intresseerde mij in eerste instantie, die zou ik er af weken en bewaren voor motorfietsgerrit besloot ik. Toen viel mijn oog nog niet op het verkeerde adres, niet mijn huisnummer  maar die van mijn buurman. Daar kom ik net pas achter na mijn wereldreis. 

Mijn wereldreis stop hier bij Quatscholonië, ik ben uitgestapt en kus de grond zoals de passigiers dat allemaal hier blijkbaar doen. mede door de enorme turbelentie die wij hebben ervaren tijdens het vliegen zijn wij blij de grond te voelen en vandaar die grondige zoen.

Ik sta op en kijk nieuwsgierig om mij heen, wat verwacht ik hier? Ik zie mooie bomen , vreemde bomen, bomen die geen vruchten geven maar vleesachtige voorwerpen. Ik loop er heen en pluk zo een worstachtig ding, deze glipt uit mijn vingers en gaat er vandoor, ondertussen zie ik een staart en pootjes aan zijn worstachtig figuur groeien en dat is het laatste wat ik zie. 

Ineens wordt ik omhelst en met een enorme vreugdekreet hoor ik iemand zeggen, gho wat fijn dat jij het toch ook gevonden heb. Het is Doortje, helemaal blij...ja ik dacht toen ik jou niet zag bij de opdracht dat je er niet bij zou zijn, maar nu ben je hier op Quatscholonië zelf. `Eigenlijk was dat de prijs voor de opdracht van de winnaars,` fluistert zij mij toe, want daarom ben ik hier om het feest vast voor te bereiden voor hen. `O maar dan kan ik daar toch mooi mee helpen`; zei ik `natuurlijk, graag zelfs`antwoord Doortje.  In de verte zag ik al meerdere plazillianen bezig, maar zag ik het nou goed. Wat in vredesnaam droegen zij en nu ik Doortje beter bekeek zag ik ook hoe zij erbij liep, ze liep raar en ik keek naar haar voeten.

52b8f0a4bb4a42222b19a17e594af7a5_medium.

`jeetje Door waar loop jij nu op`zei ik verbaast.`Dat zijn flippers die groeien hier automatisch mee met je voeten, zo zijn wij altijd klaar om ter water tegaan en kunnen wij ons makkelijk op land en water voortbewegen`zei Doortje met enige trots.

Oke het zal handig wezen dacht ik en liep naast Doortje mee het feestterrein van Quatscholonië op en daar zag ik Nonnie, Weltevree, Berna, Candice en Natuursmurf, de anderen waren er nog niet.  Maar dit lijken alle winnaars al die voor mij stonden , dacht ik stiekem. ik besloot mij daar niet over uit te laten en dat kon ik ook niet, want ik lag dubbel. ~ja sorry jongen `zei ik `neem mij niet kwalijk maar kijk eens hoe jullie eruit zien``prachtig daar niet van ..hihi.. maar zo komisch`zei ik er gierend van het lachen achter aan. Doortje had een bijzonder voorkomen, `ook best handig zo he Door, altijd water bij de hand is zeker de bedoeling daarvan` zei ik proestend van het lachen.

ed5ff0b302924270079eaa8ddcbf9808_medium.

Vele verbaasde ogen keken mij enigzins beledigend aan, ze waren er zelf al zo aan gewend, bedacht ik mij. Ik probeerde mij te herstellen en vroeg`nou waar kan ik jullie mee helpen?`. Natuursmurf hield gelijk een voor mij onogelijk ding omhoog en zei `dez moet schoongemaakt worden voor de salade ddie wij maken`. ik durfde niet opnieuw mijn verbazing om hun uiterlijk te laten zien en ook deze vreemde salade die zij bezig waren te maken liet ik gebeuren zonder nog vreselijk in de lach te schieten.

Er werd serieus hard gewerkt en toch bleef de lach mij plagen, de manier waarop die heerlijke gekke plazillianen zichzelf ineens zo bloedserieus namen was mij een raadsel.

Uiteindelijk was de salade klaar de versieringen opgehangen en alle hapjes en drankjes gereed. Nog een paar dagen dan zal de Jury bekent maken wie er gewonnen hebben en kan het feest losbarsten.

De salade die ik  Natuursmurf bij had gelopen, werd hagedissenkopsallade genoemd en zag er vreemd glibberig uit, maar goed misschien wel lekker wie weet?

8e9cab377eddf2b2ac50874f93c6365c_medium.

Candice en Berna hebben de boel versiert en bij de ingang werd een tradiotioneel beeld geplaats en op een bijzonder manier van lopen op die gekke flippers wisten zij het beeld alsnog een beetje gracieus neer te zetten. Ach ja het zal erbij horen en nog even een moment stil staan zich dan omdraaien en vervolgens snel erbij wegrennen zal ook wel bij dat ritueel horen, dacht ik. Alhoewel ik Candice er toe in staat zie om hier helemaal haar eigen rituelen terplekke te bedenken en ons noug zal kunnen overtuigen van de reden waarom, stilletjes lach ik om dit gebeuren allemaal en loop behoezaam naar het beeld wat er net neergezet is door Candice en Berna.

Quats....hoor ik Candice roepen, wanneer zij mij in de richting van dat beeld zie lopen en ik sta verschrikt stil, draai me om en Candice gebaart wild dat ik terug moet komen. Wat zal ik doen, braaf luisteren of doen of ik haar niet begrijp. Ik kies voor het laatste en draai me om en loop dapper op het pas geplaatste beeld af met nog het woord Quats van Candice nagalmend in mijn hoofd.

Ik ben nu recht voor het beeld en bekijk het met een keurende blik. Het is niet mooi en ook niet te afstotelijk is mijn conclusie. Ik ga er eens rustig naast zitten en laat alles rustig op mij inwerken.

1a4a4b9b318db6542b7d4e4680db09ce_medium.

Mijn blik gaat over het eiland en ik zie in de verte dat ze aan het oefenen zijn met de schaduwdansen die zij ingestudeerd hebben voor het feest. Iedereen is nu daarheen gegaan en ik zit stilletjes naast het beeld te genieten van de beelden die de schaduwdans toont. Candice is niet achter mij aangekomen en wat zij nou bedoelde weet ik nog steeds niet , dus laat ik het los en geniet van de stilte om mij heen en de beelden van de schaduwdans.

c74fe45fb616bfb48473099a2a1acaf2_medium.

Plotseling hoor ik een vreemd eng geluid

Quats...quats..quats....QUATS...als een ritmisch naargeestig geweld komen die woorden op mij af. ik zie een vaag beeld het lijken regendruppels die opspatten. Mijn ogen sluit ik en ik probeer mijn hartritme weer onder controle te krijgen. Langzaam doe ik mijn ogen weer open. Het QUATS geschal is verdwenen en ik kijk voorzichtig om mij heen en kijk regelrecht in het volgende;

8400503f952344aaedc1cdcc672449fa_medium.

Met zijn allen over mij heen gebogen zijn ze ineens oorverdovend stil, hun handen allemaal op de rug en ik weet even niet te reageren. Bijna val ik flauw door het teveel wat door mijn kleine brein heen beweegt,, is dit een grap..zijn het gewoon Doortje en de rest of...ik begin te hyperventileren .

 

Lanzaam begint het om mij heen te veranderen en net op het moment als ik wegzak begint het weer QUATS...ik schrik terug uit mijn bewustelooszijn worden en zie één iemand of iets naar voorkomen. De rest is weer muisstil en blijven roerloos staan.

Ik ga staan zitten is te bedreigend , het beeld naast mij is verdwenen en ik hoor een stem.....`Quatscholonië is een eiland ver van waar jij vandaan komt`. Ik zwijg nog na bibberend van de schrik. Ik wrijf in mijn ogen in de hoop dat ik droom, maar nee ik zie nu duidelijk een beeld voor mij.

602dcd8ff736b1139b42bbeaabb151ad_medium.

 

`Hoe heb jij ons kunnen vinden`, zegt de stem en ik besef ineens dat ik het beeld wat ik te zien krijg ergens van herken. Het is Candice, kan niet anders.

`Quatscholonië is onstaan in onze fantasie en bestaat niet echt, toch zijn wij hier met ons allen, hoe kan dat Yneke`. De stem klinkt mij bekend in de oren en ja ze hebben door dat ik hun door begin te krijgen en .....een bulderend gelach volgt...

Quatscholinië...voor mij bestaat het .

Sorry Doortje ik heb zolang nagedacht over je opdracht en wist er maar niet uit tekomen, dus deze opdracht heb ik aan mij voor bij laten gaan....met dit als gevolg...

 

 

-Yneke-

 

afbeeldingsbronnen:https://www.google.nl

 

 

 

 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (32) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Wel een bijzonder verhaal.
dank je ;-)
:-)
Volgende keer uwe bril meenemen ? want blijkbaar heb je me niet gezien dus niet vermeld ...eet nooit meer van die salade die hagediskoppen liggen op men maag
;-)) dat zal zo maar kunnen, zal mijn bril opzetten de volgende keer en ja die salade ik ga die ook nooit meer maken, haha dank voor je reactie
hahaha - heel origineel deze!
Yneke tegen Yrsa
1
;-)) dank Yrsa
wat een fantasie ... heerlijk!!
Dank je Chris..;-)
Ik wil ook zo'n schoenen!
Ja die zijn cool he haha
Wat een avontuur!
best wel! ;-)