Frustraties van een hoogbegaafde autist..

Door RoyBatty1984 gepubliceerd op Thursday 08 January 14:24

Stel, je wordt geboren als autist. Niet zomaar een autist, maar nog een hoogbegaafde ook. Zo’n razend slimme, voor wie het heelal of de computer al snel geen geheimen meer heeft. Nou maak dan je borst maar nat. Want er gaan een hoop frustraties op je pad komen. Dat krijg je, als je slimmer dan gemiddeld bent, maar desondanks ook een handicap hebt.

c4fa97a82c1e82e118f3c1d0aa0230f7_medium.

Hoewel het op de televisie wemelt van de personages die slimheid combineren met een handicap, wil in de echte wereld het kwartje maar niet vallen. Men gaat er vanuit dat als je een handicap hebt, je ook geestelijk wel niet helemaal in orde zal zijn. En dat merk je. Keer op keer.

Je krijgt therapie. Een jong gansje, vers van de opleiding, vertelt jou in heel dui-de-lij-ke bewoordingen dat je (ondanks je intelligentie) sociale dingen soms niet snapt. Maar je snapt ‘de regels’ prima! Je ziet er alleen de logica niet van in, maar dat is heel wat anders.

Maar dat krijg je haar niet aan het verstand gepraat. Je betrapt haar op redeneerfouten die in les één van de cursus ‘leren argumenteren’ behandeld worden. Maar als je haar dat uit probeert te leggen, snapt ze niet wat je bedoelt. Desondanks weet ze zeker dat jij degene bent die een cruciaal inzicht mist. Jij bent immers de gehandicapte. 

Op school word je niet veel serieuzer genomen. Uit drie verschillende testen is gebleken dat je het Vwo met twee vingers in de neus aan zou kunnen. Toch kun je er beter maar niet op rekenen dat jij naar het Vwo mag. Of zelfs maar de Havo. Nee, jij gaat naar de ‘speciale school’. Want dat is waar je heen gaat, als ‘gehandicapte’.

Op die school zit je tussen kinderen met namen als Delano en Jeffrey. Kinderen die niet weten waarom ze ineens zo boos worden. Of anderen boos op hen. Die geen andere manier weten om met hun frustraties om te gaan dan vechten, en elkaar uitschelden.

Omdat de docenten hun handen vol hebben aan al die problemen, wordt de toch al veel te makkelijke leerstof ook nog eens uitgesmeerd over een extra jaar. ’Examenvoorbereiding’ heet dat. Waar je op dag één al een negen haalt voor je proefexamen. En vervolgens een jaar lang dezelfde proefexamens mag gaan maken. Als je op je zeventiende in je examenjaar zit, word je nog steeds aangesproken als een klein kind. Waarschijnlijk omdat de meeste van je klasgenoten emotioneel nog kinderen zijn.

Omdat je toch meer wilt dan een vmbo diploma, leer je verder. Op de universiteit bloei je op. In je beste jaar sta je gemiddeld hoger dan een acht, je doet mee aan masterclasses voor begaafde studenten en je wint zelfs een prijs met je originele programmeerproject. In deze omgeving mag je anders zijn, daar mag je raar zijn. Soms wordt raar zijn zelfs als teken van slimheid gezien. Je hebt er de tijd van je leven.

Nadat je klaar bent met je studie, wil je natuurlijk ook een baan. Net als je vrienden, die inmiddels aan het promoveren zijn, of bij de R&D van grote bedrijven werken.

Overal hoor je dat men zit te springen om slimme mensen, en om vooral technisch onderlegde mensen. Komt dat even goed uit! Techniek en wetenschap fascineren je, en als een onderwerp je ‘grijpt’, duik je er bijna obsessief in. Combineer dat met een hoog IQ, en je zal je omgeving regelmatig versteld doen staan. Die baan is vast zo geregeld.. niet dus. Mocht je op de universiteit nog een beetje excentriek zijn, als je bent afgestudeerd is het voorbij met die tolerantie. Je krijgt afwijzing na afwijzing..

En niet omdat je dom bent. Maar omdat je anders bent. Je beweegt net iets anders, kijkt de ander nét iets minder in de ogen (terwijl je het nog zo probeert), je hebt nét een andere intonatie dan andere mensen.. Dat zien ze meteen. En dan kun je het vergeten. Ondanks je mooie cijferlijst en je diploma met eervolle vermeldingen. ‘Anders’ duidt op ‘gehandicapt’. En 'gehandicapt' betekent in de ogen van veel personeelschefs ‘waardeloos’.

Op televisie en internet heeft men het er ook regelmatig over. Heb je een handicap, dan heb je vaak moeite met het vinden van werk. Maar gelukkig, verschillende mensen proberen daar wat aan te doen.

Toch word je als gehandicapte niet bepaald blij van die berichtgeving. Als je het woord 'Wajong' hoort vallen in een krantenartikel of TV-programma, weet je al hoe laat het is. Want ondanks alle goede bedoelingen worden gehandicapten ook hier weggezet als één groep, een groep mensen die duidelijk niet goed bij z'n verstand is..

Men laat een lichtend voorbeeld zien, van een restaurant dat ‘Wajongers’ mee laat helpen in de keuken. Zó aardig van ze! De 'Wajongers' mogen niet zelf koken natuurlijk, dat is veel te moeilijk voor iemand in de Wajong. Een deskundoloog vertelt hoe je ermee om moet gaan, met die Wajongers. Je moet ze vooral veel structuur bieden. En simpele taken geven, die ze kunnen overzien. Dan kunnen zélfs zij prima meedraaien op de werkvloer.

Vervolgens komt er iemand van de werkgeversvereniging aan het woord. Volgens deze man is het geen goed idee om werkgevers te dwingen Wajongers aan te nemen. Ze zouden het zich niet kunnen veroorloven om ‘zulke mensen’ in dienst te hebben. De concurrentie is moordend, dus moeten ze de beste mensen hebben (kennelijk kun je als gehandicapte niet de beste in iets zijn!) Bovendien hebben ze helemaal geen tijd om ‘oppasser’ te spelen voor een Wajonger.

Kennelijk ben jij als gehandicapte iemand die een oppasser nodig heeft, die je alles voor moet kauwen. En als die oppasser even niet oplet, help je zó het bedrijf naar de knoppen… Hoezo deprimerend?

Omdat je toch een baan wilt, stap je naar de jobcoach van het UWV. Je schaamt je een beetje dat je daarheen moet, want je wilt met die hele ‘gehandicaptenwereld’ zo min mogelijk te maken hebben. Maar goed, je moet roeien met de riemen die je hebt. Je praat met de jobcoach over je interesses, je talenten. Je laat haar je programmeerproject zien. Ze snapt er niet veel van, maar ze is duidelijk onder de indruk. Maar dat was ze al toen ze je dossier las. Want jij hebt zó maar een universitaire studie afgemaakt! Wow!

De jobcoach wil je heel graag helpen, maar geeft aan niet veel voor je te kunnen betekenen. Er zijn wel projecten voor jongeren met een handicap, maar dat is van het kaliber meehelpen in de keuken. Of productiewerk. Jij wilt graag nuttig zijn voor de maatschappij, dus je stelt voor de productiebaan aan te nemen. Maar dat wordt je afgeraden door je jobcoach. Gewone mensen zouden zich daar al doodvervelen, dus daar moet jij maar helemaal niet aan beginnen. En dat advies komt uit de mond van iemand die betaald wordt zo veel mogelijk mensen uit de uitkering te helpen! Maar ergens voel je wel dat ze gelijk heeft..

Tips om sneller aan een passende baan te komen heeft ze ook niet. Ze is dan wel deskundige op het gebied van arbeid, maar van de arbeidsmarkt voor hoogopgeleiden heeft ze geen kaas gegeten. Terwijl die markt toch een aanzienlijk deel van de totale arbeidsmarkt bestrijkt. Maar kennelijk geldt dat niet voor gehandicapten. Iedereen weet dat die toch wel allemaal zwakbegaafd zijn..

Daar sta je met je IQ van 135. Met je universitaire studie, en je masterclasses. Aan de kant. Hoezo frustrerend..

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Dank voor je reacties! Uiteindelijk kom ik er wel. Ben nu bezig met een eigen bedrijf. Het is alleen zo frustrerend hoe de maatschappij naar je kijkt..
Hi ook zo'n Iq zelf hoger... Maar niet autist...
Mooi artikel!

Iedereen wil een hoogbegaafde autisme wel eens aanpraten die regels beter begrijpt... dus 1 ben je wel autist?
2 regels wil je niet zomaar verbreken je begrijpt ze zo te lezen beter...

Kun je ze ergens veranderen? Ja jij ook, zoals iedereen, met een club mensen wel...
Hoe? Door anderen uit te leggen waarom je ze wilt wijzigen, met argumenten gaat dat... De meest "geleerde" hoort te winnen... De slimste die weet waarom de regels er zijn, hoe dat zo kwam, sinds wanneer en of ze nog realistisch zijn...

... Voor als je wel autistisch bent... neem de tijd en doe wat je wel kunt... Jij telt ook mee... welke regels staan je tegen? vind de betere argumenten via studies (ook internationaal)en creeer een groep, crowdfund en ga aan de slag...

Nu omdat er blijkt dat de wereld met al die regels je verkeerd begreep... regel om naar een arts te moeten als er dit of dat is... regel dat je naar een andere school moet als er dit en dat is...etc al die regels die op je pad gekomen zijn, zijn eigenlijk misschien nu meer belangrijk dan als je wel goed begeleidt was... Nu hebben ze meer je aandacht gekregen na al die jaren dat anderen niet iets konden...

Iemand die slimmer is dan anderen, is een leider...
Je kunt leren waar jij anderen in kunt leiden, misschien nog liever dan regels bedenken...

Alles gaat meestal in volgorde als: Slim zijn/goed zijn in iets en dan een groep vinden... omdat je de slimste bent leidt je ze al... meestal wel... en vind een weg om die niet mee komen, uit de groep te krijgen... of toch mee te krijgen... zodat je plan gaat werken... dan samen als groep ontstaat er een eigen cultuur en regels....

Het leven is dan als een vat, wanneer loopt de emmer over?
Hoe groter de groep hoe meer jouw regels iets te zeggen hebben...

Zolang de basis uit echte studies en juiste ideeen komt... ethisch etc... dan hoeft de bal alleen maar te rollen na je plannen...

Ik merk dat je zelfstandig bent. Wie weet ben je een zelfstandige met een groep mensen die je nog moet vinden om te leiden...

Ik ben benieuwd naar je plannen....

Je stempel mag wel weg geloof ik... Het bracht je alleen maar in groepen mensen die je als "zieke "behandelde... alsof je minder bent... terwijl je grotendeels hun meerdere bent, wegens je iq...

sterkte!