Leven en dood wandelen samen door onze levens

Door Dame Blanche gepubliceerd op Monday 05 January 09:02

Leven en dood

wandelen samen

door onze levens

Duisternis verbruikt alles in het leven en het leven bestaat niet zonder licht. De hele wereld zou zonder licht een grote enge duisternis zijn alsof je in een pikzwarte kamer kijkt. Je kan alleen het licht zien als je gelooft. Net als toen je geboren werd.

Uit die duisternis stijgen twee leegtes op en niemand weet waar ze vandaan komen of waarom ze werden gecreëerd. Het zijn de geesten der leegte. Het zij n twee zusters, geesten die licht brengen op deze aarde ze fonkelen net als sterren. De duisternis is bang van hen en deinst terug. De een was slim en de ander fel, d een waas het leven en de ander de dood.

De zus van de dood droeg een zijdeachtige jurk met zwarte vlammen op de mouwen, een rode halsband met een kleine gouden cirkel in het midden, et symbool van de dood. Haar ogen waren smaragdgroen en gloeiden als een rijzende zon. Haar haar was pikzwart met rode uiteinden en reikte tot onder op haar rug. Daar was het haar ook vastgebonden met een krans van bloemen, de macht van een godin.

De tweede zus had en zacht roze jurk aan met Koninklijke blauwe vlammen en ze droeg een ketting met en gouden cirkel. Die gouden cirkel bevatte een krans van hartjes met vleugels het symbool van leven. Haar ogen waren kastanjebruin en glinsterden volop en haar haar was blond met gouden uiteinden. Het haar was vastgebonden in een gouden vlecht en om haar middelvinger prijkte een Koninklijke ring van diamanten.

Deze zussen beelden leven en dood uit, ze creëerden werelden tot op de dag van vandaag. Samen werden zij geschapen als scheppers en elk van deze godinnen zij het goede en kwade. Zonder licht kan er namelijk geen duisternis zijn, zonder leven geen dood. Zonder goed en kwaad. Alles zelfs in de schepping is tegengesteld.

Naarmate er meer werelden werden gecreëerd en het leven werd geschapen kreeg het kwaad zijn eigen kijk op de wereld. Het kwaad creëerde stormen en orkanen, tornado´s en sinkholes en vernietigde met oorlogen en vuur de aarde.

Deze twee zussen vochten met elkaar op leven en dood en moesten alles onder controle houden , het evenwicht tussen leven en dood. De zus van de schepping won uiteindelijk, zij won de strijd van het leven, van de wereld.

Haar gedachten gingen alle kanten op en ze had moeite de waarheid te accepteren. Het herstel van het leven in en gebroken wereld, het aanvaarden van de macht van de dood. Toetreden tot de wereld van het kwaad, de duisternis in en strijden met kwade geesten. Ze vergat alle mooie momenten uit haar leven en ze vergat dat ze ooit een vijand had gehad.

Naarmate de tijd verstreek werd het leven op aarde weer sterker, de sterren kwamen terug, het systeem kreeg vrede. Maar toch heerste er nog oorlog tussen goed en kwaad met onzichtbare geheimen. Mensen kregen keuzes en werden teruggestuurd naar hun makers.

De duisternis brak door het licht met de kracht van de schepping, velen hadden gevochten maar werden voorgoed vernietigd. De zus van het leven wist van destructie, ze had gevochten met regen en ijs, met balans, met ruimte, met gecombineerde krachten van leven en dood.

Leven en dood zijn eigenlijk gelijk

 

 

DameBlanche

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Interessant geschreven en erg mooi!