Camperperikelen in de sneeuw

Door Herborist gepubliceerd op Friday 02 January 22:01

28 december, van Lunéville tot Dôle

Onnozele kinderendag en zo voel ik me wel van morgen. We willen starten en wegrijden tussen de mastodonten van vrachtwagens. Start onze Fiat Ducato toch niet. Hulp ingeroepen van een Duitse trucker, net aangekomen van een nachtje vastzitten op de autoweg, en wij onnozel smeken om onze versleten batterij op te laden. Ik heb gelukkig wel oplaadkabels bij, de chauffeur moet dan ook al slippend heel dicht bij de camper komen om de te korte kabels te kunnen aansluiten. En wat ik nu ook weet is, dat de vrachtwagens 24 volt accu's hebben en onze motorhome 12 volts. We mogen dan ook maar heel even de vonken laten overspringen, wat bij de tweede poging dan ook lukt.

Een versleten batterij vraagt natuurlijk om vervanging, anders hebben we morgenvroeg hetzelfde probleem. Dus eerst een garage gezocht in Lunéville. Rénault repareerde ons vlot en zo kon onze aan de buitenkant zwaar bevroren Hymer ook even ontdooien.
Van Lunéville rijden we, over gelukkig open wegen, rustig ronkend langs Thaon-les-Vosges, waar de LMC motorhome fabrieken zijn. Niet dat we een soort bedevaartstocht houden langs de camperfabrieken. We komen hier toevallig langs. En we komen hier meer voor de natuur dan voor auto’s of autowegen. En de natuur en zijn besneeuwde landschappen, zomaar langs de wegen, zijn wondermooi. Maar sneeuw en ijs hebben we liever in het landschap en niet onder onze wielen. Zo kieskeurig zijn wij mensen nu eenmaal.

We wilden naar het Zuiden en dat willen we nu meer dan ooit. We rijden naar Vesoul en dan naar Dôle. Ondertussen is het al donker geworden en begint het weer te sneeuwen. We moeten dan ook snel een ligplaats zoeken. We rijden Dôle-centrum binnen, waar we een plekje op een parking met platanen versieren. Het is 18.00 uur, 50 eurocenten in de parkingmeter ‘verzekert’ ons van een plaatsje tot morgenvroeg.

29 december, van Dôle tot Massignieu-de-Rives

Dôle in de sneeuw. Veel sneeuw en nog meer sneeuw. Rond zes uur ratelt de vuilniswagen voorbij. Ook de strooiwagen passeert. Maar we hebben toch redelijk goed geslapen. De vraag nu is: Blijven we hier of blijven we hier niet? We wachten af. De sneeuw beslist.
Ondertussen observeren we het reilen en zeilen op ons kasteelpleintje. Er parkeren 2 jonge dames, kapsters of klanten voor het ‘Salon’ aan de overkant; een autoleswagen moet moeilijk achteruit parkeren tussen onze Hymer en de stoeprand, spannend voor de chauffeur maar nog spannender voor ons; een hondje met man plast op de plaats, waar ik wat afvalwater heb geloosd, wat warmer zeker of dezelfde geur of is het ‘zijn’ plekje.

Ondertussen is het 9 uur: temperatuur buiten –4°, temperatuur binnen 20°. Soms hou ik van de kleine wonderen der techniek: gas, water en elektriciteit.
Rond 11 uur stopt het met sneeuwen, de zon gaat zelfs even schijnen. En dus rijden we richting Zuiden, richting Lons-les-Saunier N 83, de weg is nat maar open. We moeten ook brandstof inslaan, maar willen liefst met onze Elan-benzinekaart tanken. Deze keer hebben we geluk, want het eerste onooglijke dorpje waar we langs rijden Petit Villers-Robert is een Elanstation rijk. Op de ‘Midi’ voor 63 euro diesel getankt waar we weer honderden kilometers verder meekunnen.
Dus langs Lons-les-Saunier, waar we niet stoppen maar toch vriendelijk ontvangen worden door een lachende koe, hier zijn de fabrieken van ‘La Vache qui rit’ gevestigd. Wat me een vreemd gevoel van vroeger bezorgd. Komen hier die kaaskoetjes uit mijn jeugd vandaan?

Cousance
Nog verder bij het dorpje Cousance zien we het ons bekende vierkante verkeersbord, motorhome met bakje, dus servicestation voor motorhome. We gaan even kijken, een vriendelijk dorp met weer een platanenpleintje, maar de voorzieningen zijn, zoals op de meeste plaatsen, in de winter afgesloten. Wij hebben gelukkig onze voorzieningen bij, eten een boterham met … en drinken een percolatorkoffie.

Kloof van de Cluze
Onze kilometerteller noteert 77.777 km, 5 maal zeven wel een echt heilig getal, maar breng het ons ook geluk? We rijden nog altijd op de N83, Lyon-Valence Bis, tot Bourg-en-Bresse, dan naar St-Paul en Ambérieux, hier beslissen we om onze tocht nog wat mooier te maken, richting Bailley en Chambery. Een beetje Jura door de kloof van de Cluze. Aan het eind van de kloof stoppen we bij Pugieu, we willen hier overnachten, tanken er in elk geval wat water uit een sterk stromende overloop bij een antieke wasplaats, maken een mini-wandeling van 10 minuten en besluiten dan toch verder te rijden.

Slaapplaats bij de Rhône
Het zoeken van een slaapplaats is altijd wel een beleving op zich. Stoppen we hier of verder, in een dorp of stad, bij natuur of cultuur, officieel of wild?
Vandaag lijkt het even officieel te worden, op een motorhomeplaats bij een camping aan de Haute Rhône, maar de weg er naar toe, is te smal en te glad. En waarschijnlijk is de camping nog gesloten ook. Dus keren we 2 km terug naar een bomenrijke parkeerplaats vlak bij de Rhône. En zo word het toch nog wild in plaats van officieel. Een natuurslaapplaats voor ons alleen, met krakende sneeuw onder wielen en voeten, en berijmde hazelaarkatjes voor het raam, die al klaar hangen voor de volgende lente.
Voor de orientatie: het dorp in de buurt is Massignieu-de-Rives en de Rhône lijkt hier meer op een groot meer met zelfs een jachthaventje. Wonderlijk en bevreemdend mooi, juist nu in de winter.

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
mooi artikel
Jammer dat er geen foto's bij het artikel staan zou het aantrekkelijker maken