Zijn oude sprookjes te eng voor kinderen?

Door Dame Blanche gepubliceerd op Thursday 01 January 19:38

Zijn oude sprookjes te eng voor kinderen?

e871da90dc72b261a8d638ef3c5e7aa2_medium.

Ik was de zolder op aan het ruimen en ineens kwam ik een paar oude sprookjesboeken tegen van vroeger toen ik klein was. Meteen komen dan de herinneringen boven van toen mijn vader mij voorlas uit dit oude sprookjesboek. Een boek voorzien van prachtige illustraties, ridders in mooie kleuren en prinsessen met de prachtigste jurken. Ik draaide de bladzijden om en dar zag ik weer de magie kisten, de grote reuzenkarper en eerlijk gezegd had ik aan dit boek helemaal nooit meer gedacht.

Ik heb nu zelf twee kinderen en het lijkt me ook wel leuk als ik hun voorlees uit dit oude boek. Doornroosje voorlezen of de Gelaarsde kat of Klein Duimpje. De sprookjes van de gebroeders Grimm vond ik altijd prachtig maar ik denk niet dat alle sprookje geschikt zijn voor kinderen, Kijk maar naar de gemene Blauwbaard.

Blauwbaard was een rijke maar boze man die een jong meisje wilde overtuigen om met hem te trouwen. Blauwbaard laat zijn jonge vrouw vaak alleen achter in zijn paleis maar op een voorwaarde…. Ze kan doen wat ze wil ze mag alleen niet in de kleine kamer aan het einde van de gang. De bruid gaat zich natuurlijk vervelen als haar man zo lang weg is en haar nieuwsgierigheid kan ze niet bedwingen, 

Ze kruipt door de gang, opent de deur en ziet plassen bloed van de lijken die haar man had gemaakt. Zij waren gestorven omdat ze schijnbaar ook die deur hadden open gedaan. Blauwbaard wilde haar doden maar de bruin riep de hulp in van haar broers die uiteindelijk gezamenlijk Blauwbaard hebben vermoord.

     bf1ebd46c5c666e81d9e0a4407f75805_medium.

Blauwbaard is een traumatisch verhaal vind ik zelf een verhaal eigenlijk over en seriemoordenaar. Zo´n verhaal wil ik mijn kinderen heelmaal niet vertellen. Sprookjes kunnen angstige dromen opwekken bij kinderen en monsters tevoorschijn roepen in het holst van de nacht. Een kind beleeft het verhaal heel anders dan een volwassene en sprookjes moeten bij mij om toveren gaan en romantiek en niet om monsters en verschrikkingen.

 

 

Roodkapje is ook niet bepaald een vriendelijk sprookje  waar een meisje ziet dat een wolf haar om heeft opgegeten.

 

Het is een kannabaliastische heks die kinderen laat verhongeren.

 

 

 

De kleine zeemeermin van Hans Christiaan Anderson, het originele verhaal is bloederig en deprimerend want er wordt gesteld:

Voordat de zon opkomt moet je dit mes in het hart van de prinses steken, haar warme bloed zal over je enkel stromen en de voeten zullen weer samen groeien tot een zeemeerminnen staart.

De heks van de Kleine Zeemeermin is niet bepaald een voorbeeld voor kinderen want ze laat Ariel helse pijnen lijden.

 

 

De schone slaapster en rapunzel ook, een prinses die honderd jaar slaapt totdat een prins haar wakker kust uit haar slaap.

In een oudere versie echter verkracht de prins haar. Het originele verhaal van Rapunzel werd geschreven door een Franse edel vrouwe mademoiselle de la Force. Persinette werd opgesloten in de toren en alleen de fee kon haar bezoeken via het lange haar.

Als de prins komt dan valt Persinette uit de toren, zwanger en wel.

 

 

 

Weet je wat mensen ik houdt het maar op kidnerboeken of zelf verzonnen verhalen. Mijn kinderen zijn er dol op en ik vindn het leuk omze te vertellen en te evrzinnen.

 

 

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Persoonlijk vind ik dat je ongelijk hebt, want kinderen moeten zich voorbereiden op hoe het gaat worden als ze ouder worden. Het is normaal voor een kind om een nachtmerrie te hebben. Sprookjes in mijn opinie zijn fijn voor kinderen. Ze zijn fijn voor kinderen, omdat ze niet echt zijn. Sprookjes zijn heel nodig voor kinderen, want zoals Einstein heeft gezegd: “als een kind wil slim worden, moet hij sprookjes lezen”. Sprookjes zijn ook belangrijk voor kinderen, want ze bevatten veel levenslessen. Sprookjes voorlezen is net een beetje als lesgeven als je thuis bent, want als kinderen de sprookjes leuk vinden, dan leren ze er ook nog wat van.

E. (VO1)
Oude sprookjes zijn te eng voor kinderen.
Ik denk dat oude sprookjes, zoals die van de gebroeders Grimm, te eng zijn voor kinderen, omdat er veel wordt geschreven over de dood en bloed. Het is makkelijk om nachtmerries te bezorgen aan kinderen, want bijvoorbeeld in Blauwbaard gaan alle vrouwen die de kleine kamer in gaan dood. Dit is dus best wel eng voor de kinderen, want er is veel bloed en ook dode vrouwen. Ook zitten in dit sprookje veel volwassen zaken, zoals liefde. Kleine kinderen vinden dit niet leuk en zij zijn meestal ook te bang voor heksen, wolven en andere bovennatuurlijke zaken. Tot slot: sommige sprookjes, zoals Roodkapje zijn eng en daarom kunnen kleinere kinderen soms enge dromen hebben. Dit is dus waarom ik vind dat oude sprookjes te eng zijn voor kinderen.
Ik geef Dame Blanche een gelijk, omdat ik vind dat oude sprookjes te eng zijn voor kinderen tussen 5 jaar tot 9 jaar. Ze kunnen nachtmerries krijgen terwijl ze slapen. Overdag, wanneer zij het verhaal lezen, kunnen ze plezier hebben. Volwassenen kunnen dan denken dat het een leuk sprookje is en dat kinderen er een les van kunnen leren. Toch is het niet goed om dat soort dingen, zoals dat er mensen doodgaan of dat er met een schaar een buik opengesneden wordt. Er zijn kinderen die er geen problemen mee hebben, maar die zijn er niet zo veel. Ik heb deze mening, omdat ik het ook zelf meegemaakt heb dat volwassenen een gewoon sprookjes vertelden toen ik ging slapen. Toen kreeg ik een nachtmerrie over hoe hun buik opengesneden werd en dat ging bijna voor een week lang door, elke nacht dacht ik er aan.

Met sprookjes vertellen moeten we zeker niet stoppen, maar we kunnen ze wel minder eng maken door bepaalde woorden uit het verhaal weg te laten of vervangen door wat nettere woorden.

M. (VO1)
Ik vind zelf dat sprookjes ook veel te eng zijn voor kleine kinderen voor de volgende redenen:

Ten eerste, oude sprookjes praten veel over doodgaan en dat vind ik wel triestig voor kleinere kinderen bijvoorbeeld het verhaal Blauwbaard is een traumatisch verhaal eigenlijk over een seriemoordenaar. Ten tweede, in oude sprookjes zoals Sneeuwwitje vallen ze dood nadat ze een stuk appel hebben gegeten. Het kan kinderen bang maken om fruit te eten, maar fruit is juist heel gezond. Ten slotte, sommige sprookjes zoals Roodkapje zijn bangelijk en daarom kunnen kleinere kinderen soms echte bangelijke dromen hebben.

Dus daarom vind ik dat goede schrijvers die verhalen een beetje moeten bijwerken tot minder enge sprookjes.

Louise (VO1)
Reactie op ‘Zijn oude sprookjes te eng voor kinderen?’

Dit artikel vertelt dat oude sprookjes te eng zijn voor kinderen. Iemand heeft zijn verhaal verteld over oude sprookjes en hoe zij oude en sprookjes van nu vindt. Ik vind dat zij goede redenen bij haar mening heeft gebruikt.

Ik vind dat dit artikel goed om te begrijpen is, want er zijn heel veel voorbeelden. Zoals Blauwbaard, Roodkapje, De kleine zeemeermin en De schone slaapster. Zij heeft heel veel gezegd over de dingen die eng zijn in de sprookjes.

Oude sprookjes zijn te eng voor kinderen. Heel veel sprookjes hebben een moraal, maar het verhaal is te eng. Er zijn vaak monsters en bloed in oude sprookjes. Soms zijn de sprookjes te bloedig voor een kind. Als een kind naar een van de oude sprookjes luistert, kan het dat hij/zij een nachtmerrie zal krijgen.

Sprookjes zijn nu heel verschillend en ze zijn niet meer zo eng. Mensen hebben delen opnieuw geschreven om de sprookjes beter te maken voor kinderen. Nu vertellen de sprookjes nog steeds een moraal, maar nu is het niet meer zo bloederig.

Dit artikel zet ons goed aan het denken over hoe sprookjes zijn veranderd. Ouders kunnen nu beter sprookjes van nu aan hun kinderen voorlezen. Sprookjes nu vertellen ook een moraal, maar alleen op een betere manier.
Sprookjes zijn te eng voor kinderen

Sommige ouders denken dat sprookjes te eng zijn voor kinderen. Ik denk ook dat het te eng is voor kleine kinderen, want het is niet echt kindvriendelijk omdat er vaak mensen dood gaan in sprookjes. Maar soms zijn de sprookjes anders door het cultuurverschil. Voor ons is een wolf een slechterik maar voor de indianen zijn wolven beschermers.

Kinderen zijn ook heel fantasierijk dus als ik gewoon zeg ‘de boze wolf’ is er een kans dat ze het enger en erger voorstellen in hun hoofd. Als Roodkapje wordt opgegeten door de boze wolf kan het kindje een heel bloedige scène hebben in hun hoofd en ze nachtmerries van krijgen als het voorgelezen wordt voor het slapen gaan. Het is beter om het verhaal niet te vertellen aan jonge kinderen.

Ik denk dat je sprookjes kunt beginnen te lezen als je 9 of 10 jaar bent, want dan zijn de kinderen al ouder en vinden ze sommige verhalen niet meer eng. Ze zijn dan ook minder creatief.
Persoonlijk vind ik dat er sommige sprookjes zijn die te eng zijn voor kinderen. Ik vind dus dat Dame Blanche gelijk heeft. Als er bloed of dode mensen zijn, is het normaal dat kindjes schrik kunnen hebben. Er zijn natuurlijk kinderen die er wel tegen kunnen. Het is ook belangrijk dat de kinderen begrijpen dat niet alles perfect is. Er is bijvoorbeeld oorlog... Ik vind dat iedereen zijn eigen kind mening mag hebben, iedereen kent zijn kind, ze weten als het goed is of niet om een sprookjes aan hen te vertellen. Het is misschien beter om niet zo veel over enge dingen te praten als de kinderen niet verstandig genoeg zijn.
Ik zou zeggen dat het beter is om eerst de sprookjes te lezen om te checken of het niet te eng is voor kinderen die daar voor te jong zijn.

Gaia (VO1)