De geroepene,86, Endymion en zijn gave

Door San-Daniel gepubliceerd op Saturday 27 December 07:59

images?q=tbn:ANd9GcSf9n6iaJfN_5-6xBCowOR

'Endymion, was 92 jaar oud, toen hij overleed,' begon de abt. 'Sinds onheugelijke tijden was hij broeder geweest van onze abdij. Hij was al een oudgediende onder de vorige abt. Hij had een gave, iets anders kun je het niet noemen, een genezende gave, die zich langzaam ontwikkelde en in kracht toenam. Daarnaast wist hij als geen anderen de oude teksten uit de kloosters van ons klooster in India te bewerken en te vertalen naar het Latijn. Dat had hij zich na jaren en jaren van verdieping toegeëigend, maar dat was voor elk stervelijk mens een te bereiken doel.'

Boismont leunde naar voren en luisterde met gespitste concentratie. De abt nam een slokje van zijn maede en Severius nam over. 'Hij werd zonderling en mediteerde uren aan een gesloten op het kloosterkwadraat en had met de andere broeders weinig tot geen contact.' 'Het viel vader Benedictus,' en hij wees naar de abt, 'op dat hij al een aantal weken verzuimd had naar de biecht te gaan en in mijn aanwezigheid vroeg hij hem om langs te komen in de studie ruimte'.  De abt zette zijn mok neer en zei' hij zat waar jij nu zit nieuwe Endymion,' en Boismont voelde even een rilling door zich heen gaan.

images?q=tbn:ANd9GcSf9n6iaJfN_5-6xBCowOR

'Ik heb u gemist, de laatste tijd bij de biecht en ik heb vernomen dat u het Angelus niet meer bijwoont,' zei ik tegen hem 'en hij keek mij doordringend aan en sprak tegen mij zonder woorden .' ''Ik ben schoon,' zei Endymion 'en in de tijd van de Angelus dien ik mijn vrouwe', de abt keek ernstig en vervolgde, 'ik kreeg het idee dat ik tot verantwoording geroepen werd en dat ik, de abt, slechts als gast geduld werd in mijn eigen abdij'. ' Het viel even stil en toen nam de monnik het woord over, 'ik hoorde hem het  zeggen, met zijn stem maar zonder woorden.' 'Wacht even,' zei Boismont, 'dit is nu de tweede keer dat iemand hier zegt dat Endymion sprak zonder woorden.' 'Dat klop,' zei de abt. 'Hij sprak boven onze hoofden met zijn stem maar zonder ook maar een spier te vertrekken. Hij keek ons alleen maar aan.'

'Alsof de heilige geest over ons werd uitgestort, zoals bij de apostelen  gebeurde,' vulde Severius aan. 'Verdoe mijn tijd niet meer,' vervolgde Endymion, 'mijn vrouwe wacht' en hij verliet deze ruimte.' De abt knikte, 'ik had het gevoel dat hij zich had geopenbaard aan ons, heel even maar en wat overbleef was een onbestendig gevoel, van angst en ontzag. Hij had ons niet gesproken maar door hem waren wij toegesproken, zoals met de bijbelse profeten.'

'Wat een bijzonder verhaal,' vond Boismont, ' en hij kwam dus niet meer naar de biecht?'. Nee, nooit meer, tot zijn dood en zijn herverschijnen toe,' beaamde Benedictus. 'Ach hij was oud en de anderen wisten niet wat wij wisten,' vulde de monnik aan en men liet hem zijn eigen weg zoeken en zijn helende werk doen.'

images?q=tbn:ANd9GcTZ-D7rMBsIzFwPji_iM8T

'Hoe bedoel je, zijn herverschijnen,' vroeg de Franse arts onthutst? 'Hij is weer onder ons,' verduidelijkte Severius. 'Niet de gestorven monnik Endymion, die ligt in het knekelhuis, nee de échte Endymion'. 'Als ik niet beter wist dan zou ik aan mijn verstand of het uwe twijfelen,' zei Boismont uiteindelijk en nam een slok van de afgekoelde maede. De abt keek hem doordringend aan en Boismont hoorde boven hem zijn stem,' wees geen ongelovige Tomas,  zoals de apostel van Jezus die in India stierf.' Vol ontzetting zag Boismont dat noch Severius, Noch Benedictus gesproken hadden..

De abt opende zijn mond nu en Boismont hoorde hem nu tegen Severius  zeggen,' hoe is het toch dat mensen pas zien en begrijpen als zij aanschouwen.' 'Tjah,' zei de monnik, 'wat buiten het gezichtveld ligt van hen die onwetend zijn, wordt niet begrepen.'  De Franse arts wist wat hij had gadegeslagen, hij had iets buitengewoons meegemaakt, iets dat niet kon bestaan, maar wel gebeurde en zijn geest tastte alle mogelijkheden af die zich voordeden. 'Dit was een droom, hij was ziek of waanzinnig, hij had koorts of er was buikgesproken'  en hij wist wat de waarheid was en die waarheid deed hem rillen op zijn stoel, de Godheid was aanwezig, hier in Saliente, dat was de enige waarheid, hij had geen andere verklaring.

'Vertel mij over de herverschijning,' vroeg hij , met ogen die nog steeds groot waren van ontzetting.

San Daniel 2014

voor informatie over de boeken van San Daniel druk op deze link aub.

 

 

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
graag gelezen
Boismont weet niet wat hem overkomt.