Wie vrij denkt... kan vrij kiezen

Door Weltevree gepubliceerd op Thursday 18 December 12:11

Vrijdenken is vrij kiezen?

Het kan, hoeft niet. Ik ben er 'voor de lol' eens over aan het brainstormen geslagen sinds ik hoorde dat een essay ontstaat door- zonder vooropgezet doel of plan- je gedachten de vrije loop te laten en daardoor wellicht met nieuwe vondsten op de proppen te komen. Dat hoeven dus geen wetenschappelijke ondersteunde en/of door gedegen onderzoek bewezen waarheden te zijn. De auteur neemt het recht om met zijn tekst op weg te gaan zonder van te voren te weten waar hij eindigen zal en of een conclusie al dan niet zinvol is schijnt evenmin van groot belang.

Dat zou je uiteraard een vorm van vrij denken kunnen noemen zoiets als filosofie van de koude grond. Wat de schrijver noteert hoeft nergens gestaafd te worden aan of ondersteund te worden door bekende meesterwerken die een gerenomeerd filosoof daarover heeft gepubliceerd. Het zijn haar/zijn gedachten, niet meer of minder dan dat. Je krijgt als lezer dus een kijkje in de keuken van diens brein.

Je kunt je afvragen of een essayist ook automatisch een vrijdenker is. Of is het iemand die ervan houdt in het wilde weg te denken. Het dondert niet waarover en het zal hem of haar een worst zijn wat de lezer ervan vindt, of wat men ermee doet. Dat laat ik in het midden, aangezien dat al een hele denksessie op zich is en die kant wilde ik met deze tekst liever (nog) niet op.

De vrijdenker

a7c607d851ad9fed2ef8f3e92f3a49e9_medium.

Vrijdenkers zijn in staat zichzelf en situaties van meerdere kanten te overzien en er zijn er die echt ‘uit de box’ kunnen denken zoals uitvinders, fantasten en en verzinners. Wat het voordeel van uitvinden en ongebruikelijk denken is moge duidelijk, maar ik vrees dat dit voor hen die kopiëren wat is bijgebracht niet zo voor de hand ligt. Zoals kleuters hun ouders na-apen zonder ooit te weten wat het nut daarvan is zullen volwassenen niets nieuws ontdekken indien van een gegeven de voor- en nadelen niet worden onderzocht. Zo lijkt het me wel leuk en zinvol om na te gaan wat het nut is, de zin en het vóórdeel, van tegenslag of een crisis, bijvoorbeeld.  Ik ben ook altijd erg geïnteresseerd in de diversiteit van de omgeving waarmee of waarin we leven en hoewel ik hokjesgeest verafschuw is de neiging toch groot om onze medemens plus onszelf op de meest uiteenlopende manieren in hokjes te zetten. Al was het maar om de ongeregelde boel overzichtelijker te maken of om ergens bij te horen. Via maat, kleur, cultuur, psychologie, karakterologie, geologie, filosofie, antroposofie of -logie en nog veel meer logiën, tot aan de uiteindelijke anatomische patolologie aan toe.

Ik ga in deze tekst lekker stoeien met Geschiedenis liefhebbers in de brede zin van het woord, hoewel ik dat vak op de middelbare school verafschuwde.

c0e745a55bc40bd28bba9df5c944a362_medium.

Geschiedenis her halers houden (soms onbewust) hun verleden in stand en doen klakkeloos wat hen is bijgebracht omdat ze

  • niet beter weten
  • niet denken (ik laat in het midden of ze niet willen, niet durven of niet kunnen)
  • de zin van onderzoek niet zien
  • het nut van eigenmachtig handelen niet erkennen

Ik ken zo iemand van heel dichtbij. Mijn broer was daar een perfect voorbeeld van. Hij leeft nog, daar niet van, maar ik heb er geen contact meer mee.

c0e745a55bc40bd28bba9df5c944a362_medium.

 

 

 

Geschiedenis her talers onderzoeken hun verleden en gebruiken dat omdat ze

  • daar lering uit willen kunnen trekken
  • schade van het verleden niet willen herhalen 
  • vrije keuze hen helpt zichzelf optimaal te ontplooien
c0e745a55bc40bd28bba9df5c944a362_medium.

 

 

 

Geschiedenis bewakers leven in het heden, maar tegelijk respecteren zij hun geschiedenis om er het goede uit te behouden en door te geven. Zij erkennen hun wortels zonder deze te verafgoden of te verafschuwen en hoeven de rest van hun leven niet te vervuilen door het verleden de grond in te stampen of zwart te maken, Bewakers erkennen de geslaagde en minder goed gelukte aanzetten. We weten allemaal dat er ook mensen zijn die van alles een beetje hebben.

c0e745a55bc40bd28bba9df5c944a362_medium.

Geschiedenis bevechters willen koste wat kost dat er niets van hun verleden overblijft alsof zij destijds in de hel hebben doorgebracht. De jeugd, waarop we tenslotte de rest van ons leven moeten teren, zal ongetwijfeld voor hen ook gevoelsmatig vreselijk zijn geweest. Op zijn minst naar hun beleving. Dat hoeft niet altijd aan één van de ouders te hebben gelegen. Een trauma zit in een klein hoekje en zodra dat angstzaad in geschikte bodem valt kan er zomaar een totaal nieuwe mutatie uit groeien waarin de ouders niets meer van zichzelf herkennen.

Deze grenzeloze, vaak meervoudig kundige, vechters weten zeker dat ze gelijk hebben. Niemand krijgt de kans hen op andere gedachten te brengen, al zijn er duizend aanwijzingen die er op wijzen dat ze een wereld van zelf gesponnen weefsels vol negatieve invullingen hebben gecreëerd. De bewijsbare feiten die hun beleving kunnen weerleggen zullen het altijd afleggen tegen het ervaren verleden. Ook dat heb ik helaas van dichtbij mee moeten maken. Het is moeilijk om je daar niet aan te storen en je eigen weg te blijven gaan aangezien ouders toch het beste voor hun kroost willen, ook als ze moeten peddelen met krakkemikkige roeispanen.  

Om terug te komen op de titel; Vrije keuze.

f3ef4a3c232cf2cae694b07562589657_medium.Welke mensen hebben in mijn vierdeling een vrije keuze? Ik denk dat de eerste en de vierde groep weinig keuze heeft.

Bij groep één is geen sprake van een bewustzijn waarmee ze aan de slag kunnen waardoor de wil om het zelf anders te doen dan de ouders ontbreekt. Zodra je hen met aantoonbare feiten er op wijst dat ze de geschiedenis herhalen, met alles erop en eraan, kijken ze je aan of ze water zien branden en als vrijdenker heb je dan geen poot om op te staan.

Bij groep vier is er een (zeer sterk) bewustzijn aanwezig , maar dat is persoonlijk zo onnatuurlijk gekleurd door emotioneel verwrongen ervaringen dat de keuzes die zij maken gestoeld zijn op een vertekend wereldbeeld.

Het is volgens mij wel noodzaak dat vrijdenkers hun herinneringen objectief (zonder onverwerkte onderbuikgevoelens) kunnen ordenen en toetsen bij de mensen die erbij betrokken zijn (geweest). Hoewel alle betrokkenen meestal een totaal andere herinnering hebben aan een zelfde gebeurtenis, kan men dan tenminste nog bekijken aan welke kant van het midden de waarheid misschien zou kunnen liggen.

Vooropgesteld dat de vrijdenker tevens een waarheidsvinder is.

 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
mmm ... ik heb het opgeslagen om nog eens te herlezen
Ach ja, heb eens een essay geprobeerd. wat toch een literaire vorm van schrijven is. Ik wist amper wat het was, tot ik afgelopen zondagochtend die schrijver hoorde praten bij 'Boeken' van Brands