Ik bouw een muur...

Door Knokker gepubliceerd op Monday 15 December 23:36

Ik wil schrijven, maar kan nu alleen maar van mij afschrijven. Het liefst schrijf ik mee in de opdrachten van Door.. Ik barst van de ideeen als ik de opdrachten lees. Maar zoals Geer en Goor het te pas en te onpas roepen...Oooh, ik kan niet meer...alleen lach ik er niet om...

Ik mis schrijven, en daardoor mis ik ook mijzelf.. Ik doe zo mijn best om mij zelf bij elkaar te rapen, maar ik val steeds verder uit elkaar..

Dat wil niet zeggen dat ik opgeef, ik ben tenslotte een knokker. Maar ook knokker worden erg moe... Ik val in oude gewoontes, ik bouw die muur weer om mij heen.. Ooh zo veilig..  Hij is niet zo hoog als de muur ooit was. Ik wil er over heen blijven kijken. Maar het muurtje moet mij beschermen tegen het tonen van de zwakke mij... Ik mag het voelen maar wil het niet laten zien...

 

                                                       deca2b55f3853bd7b4c206cc42505223_medium.

Ergens in mijn muurtje zit een piepklein deurtje. En probeer er af en toe uit te komen. Maar het gevoel van veiligheid wint het van de vrijheid. Ik blijf proberen en proberen.. En als het mij lukt laat ik mijn veilige muurtje een tijdje staan. Het is mijn veilige haven, waar ik niet steeds maar wil zijn..

 

                                      a68564ff30bff950b5241993b94a0863_medium.

 

Mijn moederhart is geraakt. Vijf weken geleden, toen mijn liefste bezit, mijn kind..Haar vinger tussen die deur had. Ik moet sterk zijn. Voor de buitenwereld valt het misschien wel mee. Maar de mensen die dicht bij mij zijn, zien de gevechten om alleen een pleister te verwisselen. Weten hoe erg het letsel is.. Dit is nog lang niet over...Het genezen voor haar is net begonnen.. Accepteren.. Boos mogen zijn, en ze moet pijn verdragen.. Als ik een wens mocht doen, dan zou het mijn vinger zijn... En haar alles van het gebeuren besparen.. Maar dat doet er niet meer toe, het is zoals het is. 

Ik ben moe, ik ga terug naar mijn muur. Een plek waar niemand mij ziet, en ik een beetje mijzelf kan zijn.. 

Aanstaande zaterdag om 22.00 uur steek ik een kaars aan E-e... die is voor mijn lieve meid.. 

 

                                              a214692283e2d81523daa93a714fa587_medium.

                                                 Liefs allemaal van Knokker...

 

 

Reacties (19) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
laat dat muurtje maar eventjes staan, MAAR open toch af en toe je deurtje.
Misschien zie je mij opeens staan aan de andere kant en dan zeg ik : 'Kom hier lieverd, ik zal je omhelzen ... laat je tranen maar stromen en gooi je je zorgen een stukje op mijn schouders. Gedeelde smart is halve smart !!!"
XXXX
Alles wat ik nodig heb, een knuffel, en een schouder.. Ben niet zwak, blijf sterk...Maar...wel alleen...Lief van je..xxx
Gelukkig zijn muren er om te bouwen maar ook om af te breken, voel je niet veel schuldig, zo is het leven, kleine pijntjes en grote pijntjes, veel sterkte.
Schuldig...vooral wanhopig.. we zijn net weer anderhakf uur bezig geweest om de pleister te vernieuwen, missie mislukt. Engerie kost het ons allemaal..vooral bij de kleine dame.. Ze is zo moe...
Ik ben zo moe... het is net als of ik er telkens een steentje bijleg op die muur...
Lieverd, je kan zo mijn 06 krijgen hoor, om je even helemaal leeg te gooien en ach, kan goed luisteren en soms ook nog wel eens steun geven.
Ik kan je niet vertellen wat dit betekend voor mij. Dit vind ik waanzinnig lief van je... Als ik mijn hart wil luchten zal ik graag gebruik maken van dit lieve aanbod...Ik geef je virtuele knuffel...
Sterkte gewenst aan jij en jouw dochter , je kind pijn zien lijden is moeilijk.
Het is echt erg moeilijk.. zwaar, emotioneel. Wanhopig.. Wou dat ik het over kon nemen, maar dat kan niet. Ben realistisch
Je komt er wel, en die muur gaat van zelf weg als je die niet meer nodig hebt. neem de tijd, nooit te snel willen anders hol jij jezelf voorbij. Stapje voor stapje steentje voor steentje. XX
Dank je wel lieverd.. Ik hou mijn sterk, ik ben sterk. Dat zeg ik keer op keer op keer... Babystapjes..Knuffel
Schouders eronder en afbreken die muur, Knokker!

Ik weet zeker dat je dat kunt. Je dochter wil wel bij je kunnen komen en niet eerst door een muur een hoeven,

Je kan het!

Kracht jouw kant uit.
Helemaal mee eens.
Zo mooi..zo waar...
Dat heb je mooi gezegd.. en zo waar. en hier kan ik iets mee.

Woorden zeggen een hoop.. Ik kan het...

Zeg heel vaak als ik iets niet tillen kan, dan pak ik het niet op. Maar dit moet ik wel tillen, want laat mijn meisje niet gaan..

Ze moet ook bij mij kunnen komen.. ik heb je gehoord. Dank je Luc..xxx
"Ik mag het voelen maar wil het niet laten zien..."
Je laat het hier wel zien...
Hier word ik gehoord, hier mag ik het laten zien.. vertrouwen en niet het gevoel hebben alleen te staan..