Slechts een kroon op de liefde?

Door Stormerwout gepubliceerd op Monday 15 December 13:34

Op zoek naar het einde van de tunnel…

Het dilemma houdt haar bezig. Het houdt haar wakker. Geen nacht gaat voorbij of nieuwe twijfel verstoord de zoektocht naar een oplossing. De keuze is onbereikbaar met de voortdurende opeenstapeling van nieuwe problemen. Een ongeluk komt nooit alleen, zoals het spreekwoord zo mooi zegt. Zo ook nu komt er nog bij dat ze op een nieuwe afgrond balanceert waardoor heel haar wereld nog verder in elkaar zal storten. Vanuit de staat der machteloosheid mag ze opnieuw toe zien hoe de eenzaamheid om de hoek staat.

4215dc915f312d0ba94c4636dcde582e_medium.

Zonder dat haar partner het zelf in de gaten had was hij zichzelf anders gaan gedragen. Hij had eigenlijk ontzettend sterk in zijn schoenen moeten staan om de charmes van zijn nieuwe collega te weerstaan. Met de juiste normen en waarden had hij open moeten staan als steun en toeverlaat in plaats van vluchten in vermijding. Hij voelde zich kwetsbaar voor invloeden van buitenaf.  De juiste aandacht en een luisterend oor was precies wat hij nodig had. Zijn grens aangeven of ook eens tegen zijn partner vertellen wat hem bezig hield was zijn tekortkoming geweest. Hij wilde haar niet belasten met zijn zorgen nu ze het zo moeilijk had. Ze had daar natuurlijk alle begrip voor in deze situatie, waar ze tenslotte ook hem steeds moet teleurstellen. Voor hij het wist gebeurde het en zat hij midden in een onomkeerbaar overspel waarvan hij op dat moment de gevolgen totaal niet van inzag. Het gevolg was echter niet minder dan een vlucht voor hem uit de klauwen van tragedie, maar een keiharde achterklap voor haar bij ontdekking op heterdaad.

Voor hem perspectief.

Voor haar eenzaamheid.  

Alleen en verder niets is wat er over blijft.

De leegte wordt opgevuld met verdriet,

Verder helemaal niets.

De gevoelens van teleurstelling waren groot.

De reden dat boosheid bezit nam

was groter dan het vertrouwen in de liefde tussen twee zielen.

Twee zielen samen werden slechts één ziel alleen,

in de steek gelaten door de ander,

vol verdriet en leeg zonder hoop.

Energie niet aan te vullen door geen enkele bron. Bronnen als vrienden, familie en zelfs collega’s zijn al aangeboord, maar gaven geen enkele voldoening in deze tragedie. De duisternis overheerst in waar eens warmte was. Het licht is gedoofd en slechts een herinnering aan moois dat was blijft over. Samen was een sterk gevoel, een gevoel dat alle kwaad kon overwinnen. Nu is de innerlijke kracht zorgelijk zwak van leegte en verdriet.

Waarschuwingen vooraf hielpen niets. Verblind van liefde en vol van vertrouwen leek houden van, eerlijk en oprecht. Het tegendeel werd bewezen door diepe kwetsende ontdekkingen. Buikpijn ging samen met ongeloof. Zelfvertrouwen en zekerheid maakten plaats voor duizelingen en desoriëntatie. Stuurloos zwierf haar ziel rond op zoek naar een plaats om te landen, maar dit bleef uit tot het moment dat waarheid samen viel met besef. Het besef kwam dat dit onmogelijke liefde was geweest vol leugens en bedrog. Verboden liefde werd de spil in een groot geheel wat ooit een kleine wereld vol veiligheid leek.

Tranen te kort, woorden in overvloed, maar geen energie om ze te benoemen. Nu is het niets dat de dag overheerst met treurige gedachten over wat is verloren voor altijd. Eenzaam en alleen lijkt vertrouwen zo ver weg van alles wat ooit tastbaar was. Zonder kracht en niet gespaard van pijn zal het mogelijk moeten zijn om verder te kunnen komen dan nu. Sprokkelend naar wat nog bruikbaar is gaat een eenzame ziel op pad naar de toekomst. Depressie, leegte, boosheid en verdriet zijn gezelschap naar een voorgenomen doel. Geluk ontastbaar, rust slechts beperkt worden langzaam zichtbaar in het duister.

Vooral nu de kogel definitief door de kerk is dat haar contract niet verlengd wordt is de klap groter dan ooit. Nog een paar weken en ze zit zonder werk, zonder relatie, zonder uitzicht. Alle kracht die ze kan vinden raapt ze bij elkaar om de zoektocht naar hoop te starten. De angst om nieuwe teleurstellingen op haar pad tegen te komen weerhoudt haar echter steeds om door te zetten. Het lijkt of de woorden van haar moeder vroeger bevestigd worden door haar gedrag. Een nietsnut, besluiteloos, geen eigen mening en nooit goed genoeg zijn de stempels die ze met zich mee draagt. Het gevecht tegen deze verwijtende aangeprate eigenschappen lijkt ze op te geven.

4215dc915f312d0ba94c4636dcde582e_medium.

Misschien is dat juist de goede weg, het opgeven van de strijd, die vreselijke innerlijke strijd. Het contact met zichzelf aan gaan en op zoek gaan naar wat ze zelf graag doet. Op zoek naar waar ze zelf gelukkig van wordt. Oude gewoonten loslaten, nieuwe kansen aangrijpen en het omarmen van verworven talenten. Creativiteit en inspiratie laat ze weer toe in haar leven, beetje bij beetje. Het breien van een nieuwe sjaal, het voltooien van haar plakboek. Stukje bij beetje weet ze te verwerken wat haar de afgelopen jaren zo heeft geleefd. Mooie, maar ook mindere momenten komen voorbij aan haar gedachten.  

Op weg naar de ochtend waar zonlicht weer zal schijnen komen beelden dichterbij van vreugde en geluk. Een klein lichtpuntje is genoeg om vast te grijpen aan de kracht die het mogelijk maakt om weg te komen uit de wereld van verdriet. Het gevoel wordt sterker dat het gaat lukken om te overleven. Langzaam verder kijkend naar wat in het vooruitzicht is. Het open staan voor nieuw contact verruimd de geest om weer warmte toe te laten in het hart. Enkel het juiste moment, de juiste plaats zijn nu nodig om een nieuwe ziel toe te laten in de kleine veilige wereld die opnieuw ontstaat.

Verdriet wordt weer vreugde en buikpijn worden vlinders, wanneer verliefdheid weer mag huizen waar ooit liefde huizen mocht. Eenzaam wordt weer samen en doelloos krijgt weer de vorm van het mooie wederzijds. Teleurstelling verdwijnt, vertrouwen komt terug. De leegte wordt weer vol van verlangen naar samen voelen van geluk. Eén ziel alleen voeg samen met een ander. Bouwend op elkaar kijken zij samen naar een toekomst waar weer liefde wezen mag. Waar eens boosheid was is licht met hoop genoeg om lang te branden. Verdriet is overleefd en liefde is niet meer onmogelijk. Kwijt is nu weer tastbaar tot een liefdevol geheel.

Geluk is weer aan haar zijde. Een nieuwe deur naar haar hart is gevonden en wordt geopend. De deur is slechts gehavend door slijtage en pijn, toch zeker gekleurd, gesloten voor velen. Vanuit daar is haar liefde onder enkelen te verdelen. Het vertrouwen groeit en ze durft weer te kijken naar het heden. Zelfs toekomst wordt zichtbaar. Kleuren worden opnieuw gekozen om invulling te geven. Waar tragedie huisde is plaats voor wensen. Gezamenlijk plannen ze een verdere weg. Zekerheden worden uitgebouwd van huisvesting tot arbeidsgenot. Het gevoel van verantwoordelijkheid stijgt met de groei van zelfvertrouwen. Ze komt steeds dichter bij een eigen regie, uitgestippeld door eigen levensdoelen.

Dan komt het moment van ontmoeting met hem. Hij die haar ooit in tragedie achter liet. Van spijt overlopen zoekt hij toenadering tot datgene wat ze met zoveel moeite wist af te sluiten. De tere plek werd verzocht om te spreken, maar helaas, ze was uitgesproken. Met een uitgesproken mening durfde ze zijn charmes te lijf. Niet met agressie, niet eens met begrip, nee vol nieuwe liefde, vertrouwen en kracht. Ze verslaat hem met het goede, laat het kwade achterwege. Geen berg te hoog en geen dal te diep. De tunnel is geslagen, de brug opgericht. Recht op haar doel af ziet hij haar verdwijnen uit het leven dat ze ooit samen hadden. Zijn hoop is verdwenen, zijn toekomst vertroebelt. Verslagen en verloren druipt hij langzaam af.

Vergoten van vreugde, gesierd met een glimlach, gaat ze haar liefde tegemoet en deelt haar ervaring. Trots op haar weerstand, bevestigd door het zelfvertrouwen, valt ze hem in de armen. Warme gevoelens helpen het gezamenlijk welzijn doorgroeien naar een niveau van euforie. Gelukkig als nooit tevoren lopen samen hand in hand. Herinneringen worden herdacht, besproken en herbeleefd. Er is ruimte voor begrip, discussie en onenigheid. Zwakheden worden geaccepteerd en beiden luisteren naar elkaars diepste gedachten. Een eenheid is geboren en samenspraak bestaat weer. Een huis waar vreugde en verdriet welkom zijn zonder dat zelfbescherming of kwetsbaarheid worden misbruikt. Geen machtsspel is nodig, maar gelijkheid bestaat voor het eerst. Soms spreekt de één wat meer dan de ander, daarna mag de ander onverstoord aan het woord. De ideale situatie voor een nieuwe stap.

4215dc915f312d0ba94c4636dcde582e_medium.

Vanbinnen voelt ze wat kriebelen. Een gevoel dat ze nooit had ervaren. Zonder bang te zijn voor dit onbekende genoot ze van de gedachte. Deze wens had ze nog nooit gekend. Zonder twijfel brengt ze haar wens over op hem en hij deelt deze zondermeer in vreugde. Een nieuw gezamenlijk doel is geschapen. De toekomst wordt bepaald. Nieuw leven wensen beiden en zelfs een verbintenis bezegelt. Zonder aarzeling accepteert ze zijn aanzoek en stapt met hem in het bootje van belofte tot de dood hen zal scheiden. Trouw aan elkaar beginnen ze een nieuw stadium van harmonie, zelfverzekerd met wederzijds vertrouwen. In tegenstelling tot velen zal hun reis anders zijn, anders vanwege de wens om ouder te willen zijn. Geen dure reizen, geen gekke cadeaus.

Nee, slechts een kroon op de liefde, een dochter of een zoon.  

 

Sjoerd de Jong

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (12) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Gelezen en beoordeeld!
Gelezen en beoordeeld.
Mooi verteld beschreven en prachtig dat ze nu een veel betere iemand heeft gevonden. Dat klinkt als een relatie zoals hij hoort te zijn.
Dit verhaal raakt me door veel herkenbare emoties, mooi geschreven!
Gelezen.
Een heel mooi verhaal met een enorme diepgang
Poëtisch geschreven, helemaal!
Prachtig.
Deze vind ik zo mooi:
"doelloos krijgt weer de vorm van het mooie wederzijds".