De geroepene, deel 82, het Angelus

Door San-Daniel gepubliceerd op Saturday 13 December 07:40

Het Angelus begon al toen we de zijkapel in liepen. Ik herkende de tekst meteen, het was een 'wees gegroet Maria, vol van genade..'  Het gemurmel van de stemmen was indukwekkend en uit een automatisme mompelde ik de woorden mee...daarna kwam de oefening van het Angelus: 

anunciacion.jpg

De Engel des Heren heeft aan Maria geboodschapt, 

     En zij heeft ontvangen van de heilige Geest.
Wees gegroet Maria... 
Zie de dienstmaagd des Heren.
     Mij wil geschiede naar uw woord
Wees gegroet Maria... 
En het Woord is vlees geworden. 
     En Het heeft onder ons gewoond

De ene vleugel van broeders antwoordde steeds met een  wees gegroet Maria vol van genade. Ik herhaalde dat in de cadans die woorden krijgen als die te vaak herhaald worden.

Bid voor ons, heilige Zuster van de zon, 
     opdat wij de beloften van de Zon waardig worden.
Laat ons bidden. Oh Grootheid, wij hebben door de boodschap van de Engel de menswording van Christus uw Zoon leren kennen;

verwarm de aarde, 

Wees gegroet Maria... 

wij bidden U: verlicht onze harten, opdat wij door het lijden  tot de heerlijkheid van de verrijzenis worden gebracht.

 Wees gegroet Maria... 

Oh Zuster van de Zon, wij zijn Endymion.

anunciacion.jpg

Volgens mij week dit volslagen af van alles wat ik wel eerder in kerken gehoord had.  Iedereen viel nu stil, een laatste gemurmer van hen die het Angelus wat langzamer uitspraken, stierf weg.  De abt boog naar het Oosten en ineens begreep ik wat hij deed, hij groette de Zon die daar zou rijzen over een drietal uren. Hij draaide zich om en langzaam schrijdend liep hij de kapel uit waar de monniken nu herhaalde dat het gelaat, roozig inkarnaet werd, terwijl ze naar het Oosten bogen en de rij naar buiten sloten.

Buiten de kapel verwaaiden de paden van de monniken en even later liep ik weer alleen met Benedictus en Severius. Bij het kwadraat gekomen zag ik dat de enige maanverlichte plek de put was. De gebouwen wierpen een maanschaduw om haar heen en daar achter was het duister. Even later stapten we de studeerkamer van de abt weer binnen en Severius gooide nog een stuk hout op het vuur. Het knetterde meteen weer op. We zaten daar even zwijgend, voordat de abt, de stilte doorbrak. 

'Als de Zon de plek van zijn zuster inneemt,' sprak hij,  het eerste uur, dan maak je nog eens kennis met de Grootheid, dat zal prettiger zijn, dan ben je een bekende van haar geworden en worden de beloften en de acceptatie bestendigd.. Boismont knikte en voelde zich vreemd licht in zijn hoofd, haast zweverig. 'Zijn jullie niet moe', vroeg hij? 'Dat zouden we vroeger wel geweest zijn,' lachte de monnik, ' maar wij slapen niet meer, dat krijg je als je de Godin toelaat in je leven.' Onze leven kent maar twee uren, het Zonne uur dat de dag hel verlicht en het Maane uur dat de andere helft van de tijd beschijnt als belofte van de terugkeer van de Zon.'

'Onze studie en lees tijd,' onderbrak de abt, Severius,  'wordt alleen onderbroken, door de kloosterrites, die zich eindeloos herhalen als bestendiging van al wat wij belangrijk vinden, het Al, de Grootheid'. Studeren alle monniken dan,' vroeg Boismont verbaasd?  'Nee,' antwoordde de abt, 'wij studeren' en hij wees de monnik aan 'en wij zetten de grote lijnen uit voor de rest.' Wat doet de rest dan nu, als zij niet slapen', wilde de arts weten? 'Diegene die straks het land bewerken,' antwoordde de monnik, 'en zich bezig houden met de kruiden tuin en de dierenstapel die wij rijk zijn, die mediteren nu in hun cel tot het Zonne uur aanbreekt. De anderen copiëren teksten over, tot de rites hen weer naar de kapel voeren.'

images?q=tbn:ANd9GcRQBopPaVjqx8nqI4li7hn

'Wellicht zul je straks voor de laatste maal slapen', vervolgde de Abt, ' en na de hernieuwde kennismaking, zul je dat niet meer nodig hebben.' 'Je hebt een sterfelijk lichaam ,' vervolgde Severius,' dus je moet nog wel eten en drinken, maar ook dat zal afnemen'. Hij pakte de tweede kan wijn en lengde die aan met water alvorens drie kroezen uit te gieten. Ik ben arts,' zei Boismont, 'mijn hele leven heeft in het teken van medicijnen gestaan, ik ben een analytisch mens, ik begrijp niet hoe dat kan'. De abt nam een teug, en zei' het is eenvoudig, het is geven en nemen hier,' hij keek mij even onderzoekend aan en vervolgde,' wij hebben de Godin weer erkend en tot leven gewekt en zij voedt ons, het is een delicate balans'. 

Dat liet ik even inzinken. De abt vervolgde, ' in Petrus 3:8 staat: 'Want voor God is één dag als 1000 jaren en 1000 jaren als één dag'.

 Ik kende die bijbelse uitdrukking en begreep die ineens in een heel andere context.

Severius, vulde hem aan, ' De Godin, de Mesiahs, Maria, de heilige Geest, Ra of Phoebus Appolo, het zijn allemaal deelaspecten van de werkelijkheid, van het Al zoals die zich openbaart aan ons.' Hij keek nu ronduit vorsend naar Boismont, 'let op, ' doceerde hij, Alle wegen leiden naar de Godheid, dat zien we niet altijd en dat is de wrange grap van dit leven.' Wij aanbidden allemaal onze eigen vorm van waarneming, zoals wij die begrijpen, van het Al, en de Moren onthoofden ons omdat zij denken dat wij heiden zijn, en wij doden hen omdat wij hen bedreigend vinden en dat is altijd al zo geweest.'  'Ja', voegde de abt toe, 'en na een tijdje loopt politiek en aanbidding hand in hand en dwars door elkaar heen en wordt alles één machtsstructuur en is het contact met het Al verbroken. Wij hebben dat hersteld!'

'Juist', zei Boismont diep nadenkend en hij liet de wijn rondkolken in zijn kroes. 'Vóór het Angelus, spraken we over broeder Endymion en diens reïncarnatie, daar ben ik toch wel erg benieuwd naar.' 'Geduld,' sprak de abt,' 'dat zal moeten wachten tot je acceptatie door het Al, als een nieuwe Endymion,'  'Wij willen,' en hij wees met zijn vinger naar zichzelf en de monnik, 'van jou alles weten over je tocht en de blauwe dood'.

San Daniel 2014

voor informatie over de boeken van San Daniel druk op deze link aub.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Nooit meer slapen lijkt me niet te doen. Die arme Boismont raakt zo langzamerhand de weg van het bekende kwijt.
Komt Boismont als arts niet in conflict met zijn eigen bevindingen, nooit meer slapen lijkt in tegenspraak met alles wat hij geleerd heeft?