Gekrabbel in de marge

Door Ronald66 gepubliceerd op Thursday 04 December 13:26

U moet weten: op mijn handtekening ben ik in het geheel niet trots. Ik kan in alle eerlijkheid zeggen dat mijn handtekening, bij degenen die een brief graag afgesloten zien met een ferme krabbel die autoriteit uitstraalt, mateloos door het ijs zakt. Ik put troost uit de wetenschap dat het ontwikkelproces er vooral een was van weerbarstig duwen in plaats van vloeiend trekken.

Ik denk dat mijn linkshandigheid de aanleiding was tot mijn de povere signatuur. In tegenstelling tot mijn handschrift, dat top is als je het mij vraagt – maar dat moet ook wel want schrijven leerde ik via de lesmethode Eerst dui-de-lijk… dan snel (‘zie je kleine jantje – hij wuift met zijn handje – kijk daar heb je daan – met zijn rode laarsjes aan’) – ziet mijn handtekening er sinds zijn ontstaan zo’n 35 jaar geleden, zeer schlemielig uit. Dat heeft natuurlijk alles te maken met duwen en trekken. De rechtshandige trekt, terwijl de linkspoot duwt. Dat wil zeggen: de pen, over het papier. Het verschil tussen beide lijkt marginaal maar laat ik u vertellen: dat is het niet.

Trekken is natuurlijk veel idealer dan duwen. Dat weten alle linkshandigen. Dat geldt niet alleen bij het schrijven, maar bij zowat alle dagelijkse werkzaamheden die trekken en duwen vereisen. Bijvoorbeeld stofzuigen, het terras vegen, strijken of de auto sponswassen. En nu ik eraan denk: wat dacht u van de trek- of duwschuit? Trekken is gewoon een meer verfijnde handeling dan duwen. Probeert u even mee? Bij het trekken is sprake van een constante druk, wat de beweging minder vermoeiend maakt. De trekbeweging kan ook veel meer gecontroleerd plaatsvinden dan duwen. Zeker op papier. Hier is de schrijver immers volledig afhankelijk van het onheil dat hij op zijn illustere schrijfpad tegenkomt: onverwacht grof houtpulp, vettige vezels of ander biologisch vuil. Ik kan u verzekeren dat zelfs de linkshandige monnik ten tijde van de Spaanse Inquisitie of destijds de secretaris van de farao, belast met het beschrijven van het papyrus, daar een hartig woordje over zou kunnen meepraten.

De officieuze conclusie luidt wat mij betreft dan ook dat het juist de trekbeweging is die door de jaren heen onze maatschappij heeft gevormd, en dat juist de trekkers, de rechtshandigen, de touwtjes in handen hebben, en niet de duwers. Hierbij sta ik open voor discussie.

Na 35 jaar oefenen oogt ook mijn linkshandig geplaatste handtekening – die toch echt ‘R. Frencken’ wil vertellen – allesbehalve gedistingeerd. Gekrabbel in de marge, en daarmee is eigenlijk alles gezegd. Om te beginnen is de hoek van de krabbel ten opzichte van het papier niet optimaal. Nooit geweest en dat is een gemiste kans maar klaar daarmee. De hoofdletter ‘R’ waarmee hij begint vloeit vervolgens niet en stokt vanwege alle valse zwierigheid hier en daar zelfs, als wilde de handtekening al klaar zijn voordat de pen zijn positie op het papier had bepaald. Teveel haast, en dat leidt natuurlijk nergens toe, zoals in heel het leven. Daarna gaat het onvrolijk verder met de hoofdletter ‘F’. Die begint weliswaar ferm maar stottert daarna als een winkelwagentje met een dronken wieltje van rechts naar links over het papier. Zelfs de krachtig bedoelde horizontale lijn die het dak van de ‘F’ moet vormen, en die daartoe in feite alle kansen biedt, overtuigt niet. Een schot voor open doel maar… gemist.

Na de ‘F’ volgen een kippenkrasserige ‘r’ en ‘e’. Die lijken in groep twee van de lagere school te zijn geboren, en nooit getogen. Let wel, want dat is vreemd, de r’s en e’s uit mijn dagelijkse handschrift zijn wederom fabuleus en ogen an sich zeer volwassen en zelfbewust. U moest eens weten. Maar de handtekeningenexpert die het hierop volgende ‘nck’ onder de loep zou nemen, ziet direct dat ik hier de handdoek al in de ring heb gegooid voordat de match is begonnen: de letters vormen een kansloze missie en zijn als zodanig zelfs totaal niet herkenbaar! Daar kan de aan de ‘k’ bevestigde gekunstelde horizontale lijn, bedoeld als verbindende balanslijn met de lijn die het dak van de ‘F’ vormt en die aldus als kaderlijn dient om de lettersoep nog iets van allure mee te geven, niets aan veranderen. Met het zetten van de horizontale lijn onder de ‘k’ is de handtekening eigenlijk klaar. De afsluitende ‘e’ en ‘n’ van ‘Frencken’ moet ik destijds tijdens het ontwikkelproces al hebben geofferd, scherp voorvoelend hoe bedroevend mijn handtekeningenproject zou gaan uitpakken.

Dan is daar nog die ongefundeerde ‘krul’. Dit kansloze deelprojectje is in de loop der jaren linksonder aan de afsluitende lijn ontstaan. De balans opmakend denk ik dat deze ooit was bedoeld om puristen die de theorie van de Gulden Snede aanhangen, de op wiskunde gebaseerde benadering van esthetiek, over te streep te krijgen; als díe mijn krul zouden pikken, zou het alsnog goed komen met mijn krabbel. Puur praktisch blijkt deze krul echter niets meer dan een niet-vergulde kronkel in onversneden richting. Een krul die nooit tot wasdom mocht komen en die zich, samen met mijn krabbel, nimmer in de interesse van enig purist zal mogen verheugen.

Natuurlijk ben ik niet de enige die zich van jongs af aan in het handtekeningengeweld staande probeert te houden met een valse krabbel die wol noch soelaas biedt. Gelukkig is er hoop. In onze maatschappij is er steeds minder vraag naar de traditionele met de linker- of rechterknuist geplaatste krabbel. Onze digitale signatuur bestaat tegenwoordig slechts nog uit onzichtbare eentjes en nulletjes en wordt door de computer gemaakt. Daar komt bij dat hij met het blote oog niet zichtbaar is, hoe goed u ook kijkt. Dat verdwijnt allemaal versleuteld en wel in de kabel of in het draadloze, hoppa zo onder de grond. Ongetwijfeld zijn er genoeg puristen die daaruit hoop putten. Ik waan me er een van.

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (9) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
nooit last van gehad. Ik kwak mijn linkse krabbel vloeiend in één beweging op het papier. Gek genoeg lijken ze nooit op elkaar ;)
Bij mij is ie ook afhankelijk van het moment. Bedankt voor je reactie!
Haha,jij kunt werkelijk overal over schrijven en mij laten glimlachen!
Dank je Ellen!
Een klein onderwerp en lekker uitgebreid over geschreven; love it!

Tip: als je zorgt dat je meer vrienden krijgt dan word je vaker gelezen (gewoon iedereen aanklikken, ze accepteren altijd :-))

EN.. acuut mee gaan doen met de schrijfopdrachten!
Je schrijft goed!
Hallo Doortje, dank je. Ook voor de tip. Dat zal ik doen. Zal ook lezen hoe het zit met de schrijfopdrachten. lijkt me leuk.
als je je meer wilt profileren is het ook slim om eens rond te kijken en te lezen, of kijken bij anderen. Wanneer je regelmatig reageert op iets hebben anderen de neiging om ook eens bij jou te kijken.
Vind dit geweldig geschreven.
Dank je Candice, fijn om te lezen!