De geroepene, deel 75, Benedictus

Door San-Daniel gepubliceerd op Thursday 04 December 06:21

images?q=tbn:ANd9GcRJubjk1a7YyNSMczK-buR

Boismont zag hem al zitten op afstand. Rustig wachtend op het plein dat voor de abdij lag. De late ochtend zon verwarmde op prettige wijze de bergtop. Er heerste stilte, absolute serene stilte. De man moest hem gezien hebben, waar hij zat kon hij de vallei overzien, maar uit niets bleek dat. Af en toe verdween de eenzame figuur uit het gezicht door een haarspeld bocht, die sterk stijgend het paard en zijn berijder meevoerde naar steeds meer hoogte om vervolgens zich klimmend weer terug te wenden waardoor de abdij en de man weer in zicht kwamen.

Het viel niet te ontkennen, er heerste een schreeuwende stilte. Waar Boismont langs reed, zwegen de krekels telkens even om vervolgens achter hem weer aan te zwellen als een achtergrond voor de hitte die aan het opbouwen was en de oorverdovende stilte. De gedachten van Boismont dwaalden af, 'zodicht bij het doel en nog zolang moeten stijgen om de klooster top te bereiken.'  Dicht regels drongen zich op aan hem, regels uit een ver verleden. Hij proefde ze en ze namen weer meer vorm aan en terwijl zij, mechanisch in metrum, zich ontrolde in zijn hoofd zag hij dat het een sterk beschrijvend gedicht was. De dichter had Salient gekend, dat kon niet anders.

 

images?q=tbn:ANd9GcQqSJTwn9SUMns-NtUA5Qb

De stilte heerst, silente 

over de bergen van 

Saliente

de velden en valleien

van duizend jaren eer

slaan gade  aan de voet 

de pelgrims in een stoet 

gevuld met hartezeer

 

elk met zijn angst of wens

het hart omkleedt met reden

de voet vermoeid

zwoegt elk mens

met zijn verleden

 

 

images?q=tbn:ANd9GcRBuY7g6K6JyscVALaPrn_

het stenen plein 

omringt de oer abdij

de bel die luidt

als ware pelgrims  

zij aan zij

voorwaarts treden

 

niet terugkerend op hun 

schreden

Ave Maria, gratia plena,

Dominus tecum, Virgo serena.

 

en daarna heerst weer de stilte

heel silente

over de heuvels

van Saliente .

images?q=tbn:ANd9GcQgD5Kd--jTkKpHe10vFna

 

het kloosterhof kwadraat

ontmoetingsplaats van kracht

waar hemel,  aarde

 raakt

en de ziel uit alle macht

het lijden weg mag schreien

 

en God luistert

en met de wind fluistert

zijn liefde in de stilte

heel silente 

over het klooster van Saliente

images?q=tbn:ANd9GcQFwZmK5VEGUfDuMIzlpNp

Hij proefde goedkeurend het vers en voelde hoe speciaal het was. Je voelde je inderdaad verwijderd van alles wat maar met mensen te maken had en je voelde je per stijgend stap meer verbonden met het geheel van alles. Van de schepping tot het heden en je besefte dat je daar ook een plaats in had. Het pad verwijdde zich nu en hij reed langs de eerste piek van een bergtop. De weg rechtte zich uit en steeg nu nauwelijks merkbaar, hij keek even over zijn schouder, het uitzicht was duizelingwekkend.  De man op de bank verbrak het bevroren beeld en liep langzaam naar de rand van het plein waar de weg stopte. Hij spreidde zijn armen uit en bleef zo staan tot Boismont hem bereikte en afsteeg.

''Zo komt de verloren zoon thuis,' lachte hij, terwijl hij nu op Boismont afliep. 'Sommigen zoeken en komen niet aan en anderen zijn altijd aanwezig. Welkom' 'Benedictus,' zei Boismont,' het is een lange reis geweest'. 'De reis is vaak langer in ervaringen dan in afstand,' lachte de oude abt. 'Je ziet er niet slecht uit, voor iemand die door morenland gekomen is' en Benedictus drukte hem aan zijn hart. Boismont verbrak de omhelsing en bekeek de abt nauwlettend, 'de tijd is je genadig geweest,' sprak hij,' je bent nauwelijks veranderd'. 'Vanitas, mijn oude vriend,' glimlachte Benedictus, ijdelheid der ijdelheden' en hij wenkte naar een monnik. ' Verzorg het paard,' zei hij eenvoudigweg en wendde zich weer tot Boismont.  'Na confessie en beschouwingen heb ik hier elke ochtend op je gewacht, ik wist dat je vroeg zou komen.' Boismont keek hem bevreemd aan, 'elke ochtend,' vroeg hij?

images?q=tbn:ANd9GcRQBopPaVjqx8nqI4li7hn

'Elke ochtend,' beaamde de abt, ik voelde je naderen. Dat krijg je hier, we zijn slechts een speldeprik in de tijd, op een plaats die verheven is. Dan kun je andere speldeprikken in de tijd overzien. Daar droom je over of je weet het gewoon, dat doet Saliente met je.  'Nog altijd een mysticus,' antwoordde Boismont. De abt keek hem even diep aan en zei toen,' de vlinder heeft je bezocht, dat heb ik gezien' en een rilling, die kippevel achterliet over zijn armen trok even over Boismont heen.

Hij besefte dat de abt de waarheid had gesproken. 'Je moet je openen voor wat er is en niet willen zien wat er niet bestaat,' vervolgde de abt.'  'Je spreekt in raadsels,' grinnikte de Franse arts, terwijl hij hem volgde naar de zware kloosterdeur. 'Oud hout, dik hout,' dacht Boismont, hij zag de twee gegraveerde figuren De zon en de maan en op de linker poorthelft stond onder de zon uitgesneden door vaardige hand: Ave Maria,  en op de rechterhelft onder de maan: gratia plena,.. wees gegroet Maria vol van genade, vertaalde automatisch Boismont de tekst. Hij keek naar de zon en de maan en raakte even de contour van het weggeëtste hout aan.

images?q=tbn:ANd9GcTZxeWF3ZMShP_qX90-ej2

'Achter de tekst verborgen door de Maria incantatie, door deze deuren heen, ligt besloten, het échte Saliente,' sprak Benedictus. Daar gaan we heen meteen na de lofprijzing. De bel luidde haast synchroon met het uitspreken van die woorden. 'Tijd voor lofprijzing,' ik zei het al, lachte de abt, 'kom maar mee'. 'Benedictus, de zon en de maan...,' begon Boismont, terwijl hij de uitgesneden figuren nog even aanraakte. 'Daar geloven we in en die worden door ons aanbeden, maar de Maagd natuurlijk ook, maar nu moet je meekomen!' 'Wat een wonderlijke plek,' dacht Boismont terwijl hij de abt volgde naar de kapel die vol begon te stromen met monniken. 

San Daniel 2014

voor informatie over de boeken van San Daniel druk op deze link aub.

 

 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
mooi gedicht is bijna voelbaar een serene rust.
'De reis is vaak langer in ervaringen dan in afstand.' Wat een prachtige zin!
wordt stil van dat prachtige gedicht, ja die dichter heeft Salient gekend, je schrijft dat er zo mooi voor.