De dingen die ik mij altijd zal blijven herinneren uit mijn jeugd

Door gepubliceerd op Friday 28 November 12:38

De dingen

die ik mij altijd

zal blijven herinneren

uit mijn jeugd

 

Nu ik ouder wordt denk ik vaak terug aan mijn eigen jeugd die volzit met miljoenen zoete herinneringen. Herinneringen van vrienden, familie en mensen die ent zoals ik begrijpen wat liefde is. ik denk vaak aan momenten terug en dan verschijnt er een glimlach op mijn gezicht.

Wij hadden thuis niet veel geld maar we zaten nooit met lege magen aan tafel. Mijn moeder die kon toveren met geld om ons toch elke dag van en warme maaltijd te voorzien. Mijn jeugd was goed omdat we elkaar hadden niet vanwege de dingen die wij hadden maar vanwege ons zelf.

Ik herinner mij nog goed de knuffels die ik als kind heb gekregen, soms kreeg je zo maar en voelde je jezelf echt geliefd genegenheid moet je elke dag tonen en dat heb ik in mijn ouderlijk huis wel gevoeld. Daarom heb ik die belangrijke knuffels ook doorgegeven aan mijn kinderen want ze zijn een symbool van liefde, van geruststelling, geluk en bescherming.

Ik kan mij nog herinneren dat warme gevoel als ik in de wasmand zat als de was net uit de droger was gekomen. Mijn vader die voor mij een fiets zelf in elkaar had gezet van oude materialen en heeft leren fietsen of de dagen dat hij mij altijd van school af kwam halen.

Jeugdherinneringen kan niemand afpakken

of ze nu aangenaam zijn of pijnlijk.

 

Mijn herinneringen aan mijn kindertijd is mijn moeder die vers brood bakte in het weekend voor acht personen.

Je hoorde dan de potten en pannen rammelen en de geur die dan uit de kleine keuken kwam haalde je wel uit bed.

Haar zachte warme handen en haar glimlach met rimpels om haar mond als ze zei: kom maar hier, een lekkere verse boterham.

 

 

 

ik was een jaar of vijf toen mijn vader zij orgel kocht en natuurlijk moest ik ook leren orgel spelen. Ik ging elke week trouw naar de muziekles die door Dhr. Waltmans werd gegeven. Ik leerde noten lezen en langzaam ging op weg naar een melodie wat ik alleen kon spelen. Mijn vader was mijn grootste leraar want elek dag wkam ik uit school en dan zei hij kom we gaan oefenen. Toen ik groter werd meost ik altijd voor hem spelen en in mijn pubertijd ging het orgel weg. Mijn vader kon niet meer spelen vanwege zijn ziekte maar ik dus ook niet meer.

 

Ik ben opgegroeid in ene mijnwerkerswijk en om ons heen woonden Polen en Tsjechen die wij allemaal aansrpaken als oom en tante. Het was een ehchte gemeenschap en iedereen stond voor elkaar klaar en meestal zaten wij met een groepje buiten zoals je op ondestaande foto ziet.

Aan de linkerkant zit mijn jongste broer en als ik mij goed herinner heeft mijn vader nog die foto gemaakt. Buurkinderen en ooms en tantes aten in die tijd alelmaal buiten en we werden verwend met allerlei lekkers.

ook mooie herinneringen heb ik aan de uitstapjes naar de boerdrij van mijn opa en oma. Het was misshcien maar twee keer per jaar maar de herinneringen staan nog in mijn hersenen gegriefd. Heerlijk verwend worden door oma met zelfgebakken brood en vleesbeleg uit eigen beheer. ik kan me nog herinneren dat de wordsten hingen te drogen in de kelderkast end aars tonden ook de wekpotten met alles er in. 

Opa nam ons vaak mee naar buiten wandelen op zijn velden, naar de varkens de varkens voeren of gewoon samen met op op het bankje zitten en verhalen vertellen. Mijn opa overleed toen ik 19 was en ik heb hem de laatste week van zijn leven nog verzorgd samen met mijn moeder. 

Die goedlachse meid ben ik, lol...

 

Ik ben in Brunssum geboren en in Brunssum ligt de Brunsummerheide met darin de Rode Beek. Mijn vader zie altijd dat we op vakantie gingen naar de Red River maar zo ervaarden wij dat ook. Met zijn allen op de fiets er naar toe, tupperware bakken vol met koude schotel, broodjes, drinken en natuurlijk hadden wij de zwempakken al aan om in dat vieze water te springen.

Je vergeet nooit de uitjes naar Schutterspark waar een echte gondel baan was. je ging dan naar het bovenste puntje van de berg en daar lag en klein restaurant waar we dan wat te drinken kregen.                                                

   

Natuurlijk moesten we ook van de houten glijbaan op een matje en dat ging heel erg hard. Broers en zussen deden wedstrijden wie hett eerste benden was en daar kwam Vandollum vak niet zonder kleerscheuren vanaf

We leven in een gekke wereld, een hectische wereld waar alles snel gaat en ik vraag me soms af of mij kinderen terugblikken op de juiste momenten van hun jeugd.

Ik heb er heel veel te veel om op te noemen in een artikel maar ze zullen voor altijd bewaard blijven in mijn hart.

 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.