Een jaar thuisonderwijs... een evaluatie

Door Thuisinonderwijs gepubliceerd op Wednesday 26 November 12:10

Vorig jaar trokken we de conclusie dat passend onderwijs voor onze zoon geen onderwijs op school inhield, maar compleet op hem toegesneden maatwerk onderwijs thuis. Een beslissing die heel wat voeten in de aarde had en zeker niet lichtvaardig genomen werd door ons. Een beslissing waar we tot op de dag van vandaag geen greintje spijt van hebben gehad en waar we tot op de dag van vandaag volledig achter staan en één waar we ons voor zullen blijven hardmaken, want… de resultaten bevallen ons.

Een jaar geleden was onze zoon doodongelukkig, letterlijk. Hij vond het leven maar stom en kon weinig noemen dat hij nog de moeite van het leven waard vond. Alles dat op ‘leren’ zoals dat op school plaatsvond leek werd keihard van de hand gewezen. Hij stond in de ‘ik-weiger-te-leren-stand’.  Datzelfde kind dat voordat hij naar school moest alles als een spons absorbeerde, dat zichzelf had leren lezen en dat als vierjarige breuken doorzag alsof het om het simpelste principe van rekenen ging. Hij was hangerig en wilde nog maar één ding… filmpjes kijken. Hoe anders is dat tegenwoordig.

Vandaag heeft hij o.a. een Engelse les gevolgd via Rosetta Stone. Daar leert hij Engels volgens dezelfde principes waarmee een moedertaal wordt aangeleerd. Veel zelf nadenken en zelf bedenken hoe grammatica in elkaar steekt. Vanaf het begin, luisteren, lezen, schrijven en spreken. Hoe gemakkelijk pikt hij dit op. Hij blijkt al heel wat passieve woordenschat te hebben opgebouwd en deels zelfs al een actieve ook. Dat merkt hij gaandeweg de cursus zelf ook op. Hij glundert als hij 100% haalt en baalt als dat 97% is. Dat wil zeggen dat hij één foutje maakte in die les. Perfectionistisch is én blijft hij. Maar in tegenstelling tot een jaar geleden, rent hij nu niet meer boos naar zijn kamertje. Laat zijn teleurstelling wel blijken, maar is bereid aan te nemen dat ook 97% nog steeds een prima score is. En dat je dan tenminste iets hebt dat je kunt leren, dat leren en oefenen ook vaardigheden zijn die getraind moeten worden. Dit inzicht daalt langzaam in, maar het daalt in en daar gaat het om!

Never discourage anyone who makes continual progress, no matter how slow!

Ook begint hij stappen te zetten om het schrijven weer op te pakken. Tot een maand geleden leverde dat nog een gigantische weerstand op. Hij wilde het niet, vond het niet nodig om te leren en werd er alleen boos en gefrustreerd van. Maar vandaag… hebben we aan ons “Met Freek op Safari door Naturalis boek” twee tekstblokken toegevoegd, bestaande uit door hem zelf vanaf internet geknipte en geplakte tekst, waaraan hij zelf nog enkele zinnen heeft toegevoegd. Zo leert hij: tekstverwerken op de computer; zoeken op internet; nadenken over voor wie hij schrijft; nadenken over hoe hij zijn boodschap het beste formuleert; spelling en grammatica; foto’s bewerken; kennis over allerlei dieren, tijdvakken en noem maar op. Schrijven is ineens functioneel en dan wordt het interessant.

Maar het technische schrijven, schrijven met een pen op papier, hoe maak je dat dan functioneel? Daarbij kwam zijn eetlust van pas. Hij vond het maar raar dat mamma altijd bepaalde wat we gingen eten. Hij mocht bepalen als hij dan ook de boodschappen deed, gaf ik hem terug. Dat bleek genoeg motivatie. Hij heeft een recept opgezocht voor het avondeten en met de hand de boodschappenlijst geschreven die daarvoor nodig was. Hij is zelf de winkel door gewandeld op zoek naar alle ingrediënten en heeft ook nog helpen koken. Zo ontdekken we steeds nieuwe recepten en eten vaak nog lekker ook! Ondertussen leert en oefent hij met schrijven. 

En vandaag schreef hij een gedicht voor Sinterklaas, voor in de schoen. In Fantastisch Schrift, de taal uit de Fantasia boeken van Geronimo Stilton die hij afgelopen jaar meermaals van voor naar achteren gelezen heeft en weer terug. Ook de vertaalsleutel heeft hij toegevoegd voor de Sint. Gewoon schrijven is namelijk ook wel een beetje saai, vindt hij.

Langzaam zinkt nu dus het besef in dat schrijven een vaardigheid is die getraind moet worden. En na wat gesprekken werd duidelijk dat hij wellicht nog iets te jong was en te snel écht moest leren schrijven om het op school behapbaar te houden dat hij versneld was. Als juf heb je nu eenmaal geen tijd om leerlingen mondeling te toetsen als het schrijven nog niet voldoende lukken wil. Dus nu hebben we afgesproken dat hij thuis de tijd mag nemen om te oefenen en dat hij best opnieuw mag beginnen. Door letters te kleien, verven, schrijven in schelpenzand, etc. En dat kleuren ook een hele goede oefening is. Daarop  heeft hij een kleurplaat gekleurd in zijn Egypte kleurboek, dat eerder lag weg te kwijnen in een hoekje van de kast. En dat was weer aanleiding om te lezen over het Oude Egypte in het boek Alles over De Oude Wereld. Zo leidt de ene zinvolle activiteit ook steeds vaker tot  een andere.

Geschiedenis heeft sowieso duidelijk zijn interesse. Ook de prehistorie, de Middeleeuwen en de tijd van de oude Grieken en Romeinen zijn al uitgebreid de revue gepasseerd het afgelopen jaar.  Waarbij ook die activiteiten altijd wel leidde tot allerlei doe-dingen. Het maken van speren en handbijlen zoals in de prehistorie, vuur maken met behulp van een vuursteen, pyriet en tondelzwam, het zelf maken van een houten zwaard en schild waarmee hij ridder kan spelen of een Viking, een fibula en een mozaïek.

Hij begint te ontdekken dat hij het prettig vindt een planning te maken en doelen te stellen en dat het fijn is als je je daaraan houdt en die planning haalt. Steeds vaker past hij dit principe toe.

Hij gaat naar turnles en naar de museum jeugduniversiteit. Komt zo in contact met andere kinderen. Het vertrouwen dat daar misschien ook een vriendje tussen kan zitten komt langzaam bij hem terug en voorzichtig begint hij nieuwe contacten te leggen.

Hij toont veel interesse voor natuurwetten en natuurverschijnselen. Wil alles weten van de sterren en planeten, vulkanen, bergen, klimaten, milieu en de invloed van de mens op de inrichting van ons landschap. Is uren bezig geweest in onze tuin, met het planten, verzorgen en oogsten van groente en fruit. Biologie, aardrijkskunde, natuurkunde en zelfs scheikunde, allemaal vakken waar we afgelopen jaar volop mee hebben gestoeid.

De junior bètacanon luistert hij voor zijn plezier. En ook het boek “Alles over het Leven en de stinksokken van Jos Grootjes uit Driel” heeft zijn onverdeelde interesse.

Lezen was iets dat hij vorig jaar toen hij net thuis was echt niet meer wilde. Het plezier erin was hij volledig kwijt geraakt. De kinderen op school hadden hem uitgelachen en geloofden niet dat hij al in zijn hoofd kon lezen en dat hij het niet nodig had om hardop te spellen om te begrijpen wat hij las.

Het heeft me heel wat moeite en geduld gekost dat leesplezier weer terug te krijgen. Maar dat is gelukt. Hij leest veel en graag en heeft daarbij een duidelijke voorkeur voor de boeken van Geronimo Stilton en dan met name de Fantasiareeks.  Maar ook de Reis door de Tijd boeken van Stilton, de boeken van Roald Dahl en informatieve boeken over dieren, het menselijk lichaam, de aarde, sterren en planeten en geschiedenisonderwerpen worden gelezen. En let wel, we praten hier over een jochie van net zeven.

Ten aanzien van rekenen volgen we met name de praktische leerlijn. Methodisch rekenen roept nog steeds een enorme weerstand op en maakt dat hij direct blokkeert. Maar heel langzaam zien we hem kleine stapjes zetten om ook dat formeler aan te pakken. Omdat hij regelmatig blijk geeft over diep wiskundig inzicht te beschikken en lastige rekenvraagstukken toch op te kunnen lossen, durven wij het aan om in alle rust het moment af te wachten tot hij ook dit weer gericht op durft te pakken. Voor nu koken we veel, waarbij vele aspecten aan bod komen. Het omrekenen van een recept, het meten en afwegen van ingrediënten, verhoudingen aanpassen en uitrekenen. De boodschappen doen, het afrekenen aldaar. Iets kopen van zijn zakgeld en dan goed onderzoek doen naar waar hij de meeste korting krijgt en hoe dit kan wisselen per moment en winkel. Genoeg rekenmomenten ook zonder een formele lijn dus. Toch schuif ik hem soms ook de IPad onder zijn neus met enkele reken-apps, om de tafels, breuken of het rekenen met geld te oefenen. Om hem zodoende toch ook vertrouwd te maken met het formele rekenen en hem over zijn weerstand heen te helpen. 

Ook handvaardigheid komt als vanzelf aan bod. We hebben diverse keren gewerkt met papier-maché. We hebben getimmerd en gezaagd, allerlei prehistorisch gereedschap gemaakt, hij heeft een muts gebreid, leren vinger haken en leren vlechten. Is druk in de weer geweest met loom-bandjes en maakte daar allerlei kettingen en armbanden van. Tekent en kleurt steeds vaker. Heeft van kartonnen dozen zelf een satelliet in elkaar geknutseld die nu het luchtruim in zijn kamer verkent. Heeft gekleid, etc.

Ook is de lijst van bezochte musea aanzienlijk. We hebben goed gebruik gemaakt van de museumjaarkaart. Hetzelfde geldt voor het Blijdorp abonnement. En voor komend jaar hebben we een abonnement op het Archeon en wederom een museumjaarkaart uiteraard.

Waar hij staat ten opzichte van andere kinderen? Ik zou het niet weten. Deels bovenbouw basisschool en op enkele onderdelen nog wel verder ook. Deels op het niveau van groep 3. Het doet er niet toe, omdat het onderwijs zich aan hem aanpast en zijn tempo volgt. Op sommige vlakken is dat heel hoog en op andere laag. Het kan allemaal en het mag allemaal. En omdat hij zich niet hoeft te meten of bewijzen om zich staande te houden in een groep, groeit zijn zelfvertrouwen met de dag. Waardoor de interactie met andere ook steeds beter en makkelijker verloopt, met de dag. Gewoon omdat hij mag zijn wie hij is en zich daar goed bij voelt.

Alles bij elkaar hebben we dus enorm veel bereikt het afgelopen jaar en heeft hij heel veel geleerd. Maar hij loopt nog steeds uit de pas als het op een schoolse setting aankomt. Ik streef er niet naar dat recht te trekken. Daarmee ondermijn ik namelijk het succes van onze aanpak, daarmee geef ik hem de boodschap dat er iets aan hem mankeert en breek ik zijn zelfvertrouwen af, daar waar ik wil dat dit groeit, zodat hij straks een evenwichtige volwassene wordt die ook anderen onbevooroordeeld tegemoet kan treden. Waarom? Omdat hij zijn zelfwaarde niet hoeft te laten afhangen van die ander.

Dus… ook voor volgend jaar zullen wij alles op alles zetten om onze zoon thuisonderwijs te mogen blijven geven. Wij geloven in deze weg en constateren dagelijks de positieve effecten van onze aanpak. Kiezen voor thuisonderwijs was de beste keuze die wij voor dit kind konden maken.

 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.