Toen was hagelslag heel gewoon.

Door Theun50 gepubliceerd op Wednesday 26 November 11:50

bfeb0e8385d6bc1a9a702860b2ad466a_medium.

Vanmorgen aan het ontbijt zat ik een beetje voor mij uit te mijmeren.
Mijmeren over beleg, jawel.
Mijn rechter arm beweegt zich langzaam naar boven. Mijn vingers wijzen daarbij naar de tafel en ik maak een ‘strooibeweging’. Het geluid van regen dwarrelt omlaag.
Vanaf een veilige hoogte valt de hagel naar beneden. Ik wordt helemaal in beslag genomen door het daarop volgend beleg. Ik schud het feest over mijn gesmeerde boterham. Dit genoegzaam bekijkend, lijkt de kinderlijke strooihandeling een eeuwigheid geleden. Als kind had ik menige hagelslag overwonnen!

Ik bekijk de kartonnen verpakking en verbaas mij over het woord 'hagelslag'.
De hagelslag brengt me terug naar toen. Naar toen bij ons thuis. Brood snijden met een broodmes. Dikke boterhammen die je met een blok keiharde margarine probeerde te smeren. De donkere harde broodkorsten die mijn broertjes, zusjes en ik van mijn vader moesten opeten. Omdat we anders nooit zouden kunnen fluiten.
Ik weet nog steeds niet waar hij die onzin vandaan haalde.
Blijkbaar had hij als kind nooit broodkorstjes gegeten want van zijn fluiten kwam geen fluit terecht. Ook niet met twee vingers in zijn mond, hoe hard hij ook blies.
Wij kinderen stoorden ons daar verder niet aan en strooiden vrolijk een flinke berg chocolade korrels over het verse brood. Nou ja, eigenlijk overal overheen.

Nu, ruim vijftig jaar later, bekijk ik mijn ‘bestrooide’ ontbijtbordje. Nostalgisch mijmer ik verder. Eigenlijk is onze levenswandel net zo nietig als de chocolade hagel, het wijst werkelijk alle kanten op. Wij gaan tenslotte allemaal een andere weg.
En van dichtbij bekeken, zien we er allemaal net even anders uit. Net als elk korreltje hagelslag. En toch…., op mijn boterham ontwaar ik toch een soort van verbondenheid. Vormen wij, zonder verpakking, samen een geheel.

Ja, ik mijmer. Het leven is als een boterham met hagelslag waar vooral ook van genoten mag worden en ik neem glimlachend een hap van; ‘toen was hagelslag heel gewoon!’

Theun50.

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
mooi artikel.
Ik heb ook heel wat hagelslag gegeten vroeger. Ik hield (en hou nog niet) van boter .. maar om hagelslag te kunnen strooien moest ik wel een klein beetje boter smeren :-)

En de korstjes moest ik ook opeten, neen, niet om te kunnen fluiten! Mijn moeder zei altijd : 'van korstjes krijg je borstjes'.
Tja, ik heb blijkbaar voldoende korstjes gegeten :-))
Wat heerlijk om dit zo te zien en wat mooi geschreven, ik hou van dit soort mijmeringen
Geluk zit in de kleine dingen....
Heerlijke beschouwing weer Theun.