Dag 216: onze woonkamer: kantoor meets slachthuis

Door SAHM gepubliceerd op Monday 24 November 12:14

Gedver, wat baal ik van onze woonkamer. Even lekker mopperen hoor! Het is net een kantoor... Of nog erger: een slachthuis. Allemaal witte muren die erom smeken om eens lekker ondergesmeerd te worden met bloed en ingewanden. Blegh, nee, ik voel me hier nog steeds niet thuis!

Thuis...

Toen we hier twee jaar geleden kwamen wonen leek dit mijn droomhuis: alles wat wit. Helder wit, krakend vers wit. Ik zou het helemaal vrolijk maken met allerlei frutseltjes en dingetjes. Dat was mijn grote droom en ik dacht dat het me wel zou lukken om van dat witte huis een mooi thuis te maken. Maar nee, het lukt me gewoon niet...

Dus bij deze eerst eens mijn klachten:

  • De woonkamer is te groot, waardoor het maar niet knus wil worden
  • Alles is wit: de meubels die ik heb meegenomen uit mijn oude huis, de tegels, de muren, de lamellen. 
  • Er zitten rare knikjes in de kamer, waardoor het lastig is om de kamer goed in te delen
  • Ik heb mijn man nodig om bepaalde dingen op te tillen, dus dat werkt ook niet

Inmiddels begin ik er weer behoorlijk door in een dip te raken. Het is ook weer die maandelijkse periode, dus tsja... Blegh! Ik moet ermee aan de slag. 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik denk maar zo er zijn nu zoveel mensen die dromen van een huis al was het met witte muren. Hoeveel mensen slapen op straat? Of hebben geen verwarming, eten enz. Laten we dankbaar zijn, met datgene ons gegeven. En ja soms kan je in een dip geraken als niet alles mooi op zijn plaats komt of het gaat niet snel genoeg allemaal, ik kan je hier helemaal in volgen. We mogen zo dankbaar zijn, net buiten onze straat woont een ouder koppel al jaren in hun wagen, ik heb me hier verschrikkelijk zorgen om gemaakt heb hun ook aangeboden om een caravan te geven maar ze mogen dat niet van de gemeente, (al zou ik me niet laten doen) nu hebben ze deze winter eindelijk een klein tuinhuis waar ze toch in kunnen schuilen, iets fout gelopen met hun bouw die half omhoog staat. Zo zie je maar het is meer dan goed als we warm en droog zitten met geliefden rondom ons.

Claire