De geroepene, deel 73 de tinteling

Door San-Daniel gepubliceerd op Monday 24 November 08:10

9ed8b53fdab5689b9f2f06c170e6fa32c2FmZV9p

De Andalusische zon scheen met kracht op mij neer, ik rook de vocht van de dauw in de grond.

'Pap, 'hoorde ik door een mist,' er klonk paniek in de stem. Met moeite probeerde ik  op te staan, ik was niet duizelig maar voelde me afwezig alsof een deken over mijn geest gelegd was. Mijn dochter stond over mij heen en keek mij met grote ogen aan. Ik voelde mij wezenloos maar richtte me op,'er is is niets aan de hand,' zei ik maar het klonk vreemd, mijn lippen voelde verdoofd als na een bezoek bij de tandarts. 'je staat ook altijd veel te vroeg op,' zei ze, 'laat me nog een lekker kopje thee voor je maken en probeer dan nog wat te rusten.' Heel even vulden mijn geest zich met een beeld, een flard van twee mannen geknield, met hun handen op de rug voor een kuil

Ik kon mijn gedachten niet bepalen, ik vond het moeilijk te bepalen of ik die thee wel wilde of niet. Ik zag dat alles dat een paar meter van mij verwijderd was, in een waas gehuld was. 'Onwezelijk', dacht ik zomaar, 'wat vreemd, ik ben zonder wezen'. Ik knikte en volgde mijn dochter,'in de buurt van haar blijven er is iets met mij gezichtveld,' dacht ik , ' het ging in en uit focus. Toen daalde de mist weer over mijn geest.

'Is het zo beter,' vroeg zij even later, ik zat tussen de olijf bomen met een mok thee voor mij, ik knikte. 'Je liet me erg schrikken,' zei ze 'pff, ik dacht dat je iets ernstigs had.'  Ik zag haar gezicht nog net wel, maar de muur achter haar niet. Zo zaten we daar en ik werd op zachte toon vermaand dat ik te veel deed en maar eens moest denken aan een knecht en dat het niet normaal is als mensen zo duizelig worden dat ze omvallen. Ik vulde de gaten in het betoog in met korte antwoorden en we zaten daar heerlijk. 'Wat voelde je', vroeg ze. Ik zag tot mijn vreugde dat de muur achter haar weer in focus kwam. 'Luister je wel,' vroeg ze? 'Tuurlijk,' vermande ik me,' altijd', en het ijs was gebroken. 'Het voelde,' antwoordde ik, 'even of iets aan mij trok, en al mijn gedachten, mijn ziel en wezen weg zoog.' 

9ed8b53fdab5689b9f2f06c170e6fa32c2FmZV9p

'Heeft het met de grot te maken,' vroeg zij op ernstige toon en ik moest daar lang over denken. 'Toen voelde ik iets dergelijks wel voor de eerste keer', zei ik, 'alsof iets mij zocht.'  Mijn dochter keek mij onderzoekend aan,' het bevalt mij allemaal niets,' zei ze, laat dat rot ding dicht mestelen en blijf daar uit de buurt. 'Ik ga zo eens liggen,' zei ik, ik denk dat ik een lichte zomergriep heb, ik voelde even aan mijn nek, en ook een stijve nek lijkt wel.' 'Doe maar,' zei mijn Eef, 'je werkt veel te hard,' en ze ruimde de tafel af terwijl ik zo waardig en normaal mogelijk mijn weg zocht naar mijn slaapkamer, waar ik even later hoofd over mijn hielen in diepe slaap zou tuimelen. 'Ze is lief,' was mijn laatste gedachte voor ik de vergetelheid betrad.

San Daniel 2014

voor informatie over de boeken van San Daniel druk op deze link aub.

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (5) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
nu vat ik m! :D
ik moest zelf ook even terug zoeken.. het verhaal nadert het einde en ja..
leuk om te lezen
zo wat is er nu weer aan de hand?
En zo is de cirkel weer rond.

Mooie vermelding van de gids via je link onderaan, dank je wel!