Een beetje van alles

Door Alreadythere gepubliceerd op Sunday 23 November 18:46

Ik ben veranderd van mezelf in van alles, ik was het gewend om alleen te zijn in de wereld, niet op een verwende manier maar juist op een eenzame manier. Ik vond het wel best, ik was alleen met mijn gedachten. En natuurlijk waren er mensen om mij heen, maar daar had ik geen behoefte aan en dat was ook niet nodig. 

 

Wanneer ik ben veranderd? Ik denk toen ik opeens een gezin had, natuurlijk gebeurt dat niet opeens, ik weet hoe het komt, dat weten we allemaal. Maar het voelde wel als ineens.. 

 

Ik moet een moeder zijn, een dochter, een vriendin, een vrouw, een zus/zusje. En ik wil graag iedereen tevreden houden, want zo ben ik altijd al geweest, dat is een ding dat niet is veranderd. Maar toen ik alleen was, was het niet nodig om iedereen tevreden te houden want iedereen liet me met rust. Ik hou van mijn gezin, ik heb een prachtige man en daarmee heb ik 2 prachtige kinderen. En ik hou van de dierbaren om mij heen.

 

Maar hoe moet ik mezelf zijn en ook nog de rest, ik snap dat niet, ik heb het nog niet gevonden, de oplossing. Het klinkt misschien heel raar, misschien niet. Vaak kan ik de balans niet vinden en ben ik dus maar niet helemaal mezelf, of helemaal niet. Ik moet het zien als een geheel, ik ben én mezelf en de rest. 

 

Maar totdat het in mijn hoofd een samenhangend geheel is geworden, ben ik gewoon.. een beetje van alles. 

 

 

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Dankjewel appelpit, het is inderdaad een ingewikkeld gevoel en ik kom er wel. En bedankt voor het lezen :)
Dat klinkt ingewikkeld, maar tegelijk ook heel gewoon. Ik denk dat iedereen een beetje van alles moet zijn. Als moeder ben je anders dan als buurvrouw, collega, vriendin enz. Het zijn allemaal stukjes van jezelf. Als je maar niet de hele dag het gevoel hebt dat je een toneelstuk moet opvoeren, want daar word je natuurlijk doodmoe van. Met een prachtige man en twee prachtige kinderen ga je je hopelijk weer gauw één geheel voelen (met een heleboel verschillende kanten).