De geroepene, deel 72 Taberno

Door San-Daniel gepubliceerd op Thursday 20 November 07:16

Boismont, zag de man verdwijnen en hoorde  even later de hoefslag van een paard wegijlend de berg wand  afkomen.' Die gaat zijn makkers halen,' dacht de arts, 'waarschijnlijk rijd ik hen tegemoet en zal een andere groep mij van achter insluiten. Aan zijn linkerhand lag het ravijn. Wat te doen? 'Naar boven dacht,' Boismont, 'zonder tijd te verliezen en zijwaarts klimmend om de steilte te overbruggen' en hij dreef zijn paard met de druk van zijn knieën de helling op. Hij leunde zelf de helling in, enigsinds  uit het zadel om het paard meer greep te geven op de droge steenachtige grond. Het klimmen ging sneller dan hij had verwacht, stapvoets maar snel diagonaal stijgend. Hij bereikte de bergrug en zag dat die afgevlakt was door erosie. 'dit is een oud gebergte,' besefte de arts en keek even snel om zich heen. Daar is die uitkijk over weggereden dat kon niet missen ik ben hier wel heel zichtbaar,' dacht de arts en hij dreef zijn hengst iets over de kam en hij leunde nu de andere kant op om het paard meer greep te geven.  Beneden zag hij zover het oog reikte olijvenbomen en daartussen door het blauwe lint van een rivier. Zonder te aarzelen, zette Boismont de daling in. 

images?q=tbn:ANd9GcRb_nZaULLw2TyyIgfbtx8

Hij was geirriteerd, als hij de zon zou volgen op Zuid oostelijke richting dan zou hij door de bossen zijn weg moeten zoeken om bomen en rotsblokken heen, het zou hem ernstig vertragen. Een weggetje door de bergen naar het volgende dorp, dat door de eeuwen van reizigers bestendigd was, maakte het allemaal zoveel makkelijker, maar het maakte je ook kwetsbaarder. Met die gedachte reed hij het olijven woud in.

 

'Cuenta tu jardín por las flores, no por las hojas caídas,

cuenta tus días por las las horas doradas, no por las penas vividas.'

De dicht regels van de 'ciego'  'de blinde', de stadsdichter van Cordoba, kwamen in zijn geest omhoog borrelen. Hij moest niet zeuren, als hij niet over de bergkam gereden was en nu de bossen in gedoken was dan was hij misschien als beroofd en voor dood achtergelaten. '

'Tel uw tuin door bloemen, niet afgevallen bladeren,

tel uw dagen door de gouden uren, niet het levendige verdriet.

'' en zo is dat,' vermande de franse arts zich, ' tel je zegeningen!'  

images?q=tbn:ANd9GcS7GInVBQfjLgF3U7KQGQq

Die zegening namen sterk af toen hij 4 uur later nog steeds door het woud ploeterde, tot hij zomaar een geitenpad kruiste. Hij besloot het te volgen, want waar geiten zijn kom je ook herders tegen en die moeten ook erg overnachten. Het was een gelukkig keus geweest want na nog een half uur rijden verbreedde het pad zich tot een landweggetje en het was bij de laatste zon dat een dodelijk vermoeide Boismont, Taberno in reed dat slechts jaren er voor bevrijd was van de moren en nu eigendom was van de markies van Velez Blanco

San Daniel 2014 

voor informatie over de boeken van San Daniel druk op deze link aub.

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Een moeilijke rit maar toch gehaald. Maar wat staat hem te wachten?
Een weg vol gevaren, gelukkig even rust nu.