Alyn 2014 - Israël #3

Door Judy voor Alyn gepubliceerd op Friday 14 November 12:06

 

Fietsen dag 2

10-11-2014

Jeetje wat liggen we vroeg in bed. Maar wel apart. De kamer bestaat uit twee stapelbedden en een los bed. Meteen maar een kussen onder het matras gestopt om mijn benen extra rust te geven. Mijn trucje tegen vermoeide benen.Ga voorzichtig op het bed liggen om al mijn wervels de kans te geven om weer op de juiste plaats te gaan liggen. Het bloed suist aan alle kanten en het duurt echt wel even tot mijn lichaam tot rust is gekomen. Het is zeer gehorig, dus als de eerste buurman/ vrouw vroeg een deur opent is het klaar met de slaap. Ben ondertussen flink verkouden, mag de pret ook niet drukken. 
Om 8.00 aan de start. Weer richting Sde Boker. Nou vind ik het niet erg om te fietsen , maar om nu weer de weg terug te nemen , vind ik wat zonde ;).Er doemen heel wat heuvels / bergen op en het is weer behoorlijk warm. Als ik in mijn laagste versnelling met 8-10 km omhoog fiets , geef ik mezelf steeds ijkpunten waar ik af zou mogen stappen. Maar wil mezelf niet teleurstellen en ook mijn sponsors en volgers niet. Maar zeker niet de kinderen van Alyn. Dus ik trap langzaam maar zeker door. Ayala ( mijn middelste dochter) vroeg gisteren of ik alles gehaald had en zelfs niet was afgestapt, ze kan trots op me zijn. 
Je ziet dus ergens als een berg tegenop, blijkt het uiteindelijk toch maar een heuvel te zijn. 
Wel een stijging van 5% , 5 km lang. Een totale klim vandaag van 850 meter. Er zijn ook enkel stukken met een hoger percentage stijging.
Na 36 km een heerlijke tussenstop met amandelen, bananen en granaatappel heerlijk zoet en sappig. 

e44fbe1989fb7fc2b8f1c1da581a5c69_medium.
We zijn vlakbij een vliegtuig basis en de straaljagers vliegen af en aan. Hopen dat het alleen maar een oefening is. Zo in de woestijn ben je van al het nieuws verstoken. We zien de mountainbikers , als we over een brug fietsen, diep in een wadi ( opgedroogde rivier) , een sterk staaltje dwars door de ruige natuur fietsen.
We fietsen nog 22 km heuvel op heuvel af en elke keer als ik toch weer fietsend boven kom , ben ik ontzettend blij dat we weer even naar beneden kunnen. Hoogste snelheid iets meer dan 50 km/ uur. De wind steekt toch op en bij de lunchstop wordt er nog een optie gegeven om 11 km heen en weer. Pas even , ga  onder leiding van Eddy wat yoga oefeningen doen. Kijken of mijn nekspieren wat losser worden. Een speech van een Amerikaans/Israëlische officier. Die de zorgzaamheid en betrokkenheid van het leger en Alyn naast elkaar leg, indrukwekkend. Even met de motoragenten gesproken. Jaron doet de extra lus. 
De mountainbiker fietsen langs de lunch plaats . Alle Nederlanders ,inclusief Joey die ik vanaf de eerste klas lagere school ken / bevriend ben ,worden onder luid gejuich door ons binnen gehaald en aangemoedigd . 

71edcfbbd1ce2a908cee8fcffcea0c8e_medium.
Hierna nog maar 10 km naar Mitspe Ramon, ons einddoel van vandaag.  Een hele grote krater, prachtig uitzicht .

710e8a79152d7e890834d6c5b1d7c061_medium.0e1bb2aef13a219c6449e6ac66475f3e_medium.

Er lopen steenbokken vlakbij , totaal niet mensenschuw . 

3ad669819d0d0e63ba81386b4e243bbf_medium.5606fd99d3ee3fb5221ca107a660c624_medium.

Voor het eten naar een legerbasis waar officieren worden opgeleid. Daar wordt een presentatie gegeven wat Alyn o.a doet. Er komen kinderen van Alyn op het toneel die mee doen aan het Alyn fietsproject. Het zijn indrukwekkende en emotionele verhalen van kinderen die door bijv. auto ongelukken in coma hebben gelegen en daar een hersenbeschadiging aan over hebben gehouden. Die door de opvang en revalidatie nu op aangepaste fietsen of tandems kunnen fietsen. Ook de vrijwilligers die met de kinderen trainen worden in het zonnetje gezet.

ab276f79d694fa913e1239b5e093cffb_medium.

Zij zullen de laatste dag een stuk meefietsen .Gelukkig is het donker in de zaal en klonk ik al verkouden.
Morgen een tocht van 100 km , ze zeggen grotendeels naar beneden. Nu maar richting bed. 

Slaap lekker, maar vooral gezond weer op!

Judy


Fietsdag 3

11-11-2014

Zeer matig geslapen. Verkoudheid is de grootste boosdoener . Maar dat weerhoudt me natuurlijk niet om weer vol goede moed op mijn stalen ros te klimmen.  Het zal vandaag een eind fietsen worden. Er staat 101 km op het programma. Maar volgens de deskundigen vooral afdalingen.Het eerste stuk is een flink down hill , maar met het idee dat we na 40 km een snack stop hebben en na nog eens 40 de lunch is dat mooi meegenomen. Maar wat ze er niet bij verteld hebben is dat er ook wel weer een behoorlijk aantal beklimmingen zijn . En niet echt van het makkelijkste soort, vind ik. Er moet dus veel geschakeld worden. Manja's ketting loopt eraf en stop even . Gelukkig met behulp van Joseph gaat die er weer op.  We stappen weer op , maar als Joseph zegt dat de bus vlak achter ons zit, ga ik maar in mijn volgende versnelling. Het zal me toch niet gebeuren dat ze zeggen dat ik moet instappen.

5d3fc9126eca2001ab93c79f59e29765_medium.

Het uitzicht is prachtig in de krater van Mitspe Ramon. Het is zo weids . Het lijkt wel een beetje op de Grand Canyon. Maar daar doemt me toch een grote berg op. Krijg al,de gilzenuwen bij het idee dat ik daar naar boven moet. Maar ik wil me niet laten kennen en het lukt ook nog:)! Maar wat is het afzien. Regelmatig krijg ik tintelingen in mijn vingers en moet dus  een voor een mijn handen van het stuur halen om mijn arm los te schudden , zodat de bloed toevoer weer naar mijn vingers kan.  We lunchen bij een leger basis , een tankstation ;). Heb niet zo'n trek maar wetende dat we nog 21 km naar kiboets Lotan moeten , maar wel wat gegeten. We moeten nog aardig ( nou zo aardig is het niet) wat klimmetjes doen. Bij elke klim verzin ik weer waar, wanneer ik mag kijken hoe ver het nog is. Soms na zoveel minuten , soms na een paaltje , of een andere kleur weg. Het blijft een opgave.  Maar als je dan boven bent is de euforie enorm.

bce7e2d301a485dc33769b868c278973_medium.

Naar beneden rijden is natuurlijk geen vergelijk, maar ook daar moet je je goed concentreren. Het gaat al snel hard , heel hard.

58abf9bf8e1e01c35c42367bbbec52ac_medium.

Bedenkend dat je zonder bescherming , behalve een helm " makkelijk"  50 km per uur gaat , moet je heel goed opletten en regelmatig flink afremmen. Niet alleen voor jezelf , maar ook opletten wat anderen doen. Helaas valt er iemand als we al bijna uit geracet zijn. Alle artsen die achter hem fietsen stoppen en de ambulance is er snel. Iedereen is van slag. We fietsen rustig naar de kiboets , waar Brigitte , een goede jeugdvriendin ons op staat te wachten. Zij heeft allemaal drinken en dadels van haar kiboets meegenomen.

ce833460d19d4653ff2e46d81d9173f7_medium.

En iedereen kan daar van genieten. We hebben 's avonds nog een heerlijke barbecue en gaan dan slapen in de ecologische kiboets Lotan. Voldaan met 103 km op mijn tellertje.

 b8084a9d26797250984ad03d8959002d_medium.ef1c9a885c68c9ac4fd72f3c217d6b97_medium.46dad80a70cf0cdac9b4c68f776c3ae8_medium.          299f98d8d0d8fe3c22302476cf544bc4_medium.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.