x

Inloggen

Je bent nog niet ingelogd. Aanmelden of een nieuw account Registreren

Supermarkt, laat me niet lachen.

Door NC-Klopedy gepubliceerd op Wednesday 12 November 09:39

Supermarkt, laat me niet lachen.

 

Het is een grauwe herfstavond ergens halverwege november, de wind doet erg zijn best om de laatste geelbruine bladeren van een berkenboom te blazen.

Deze oude berk staat midden voor de etalageruit van buurtsuper

“De Contente Mens”.

 

Bertus van den Biggelaar, is de negenenzestig jarige eigenaar van het winkeltje.

De supermarkt is de enige winkel in het dorpje Borkel en Schaft en is gevestigd aan de rand van het dorpsplein.

Bertus heeft enkele weken eerder een advertentie in het regionale krantje “ ’t Suffertje” gezet:

 

TER OVERNAME AANGEBODEN

Wegens privéomstandigheden ter overname:

Een goedlopend supermarkt in het centrum van Borkel en Schaft op een zeer goede locatie.

Inclusief winkelinventarisatie; waaronder toonbank, kassa, wandkoeling, koelcel, twee koelkasten, vitrinekast, salade koeling, groente/fruitstellingen etc.

Alleen als u echt interesse heeft, graag bellen of mailen.

Tel: 04902-112233, email: jan@supermarktdecontentemens.nl

 

Er stopt een oude klassieke BSA motor met zijspan op het dorpsplein. Er is voldoende plaats op het verder verlaten pleintje en dat is misschien wel de reden dat het vehicle dwars over 2 parkeerplaatsen geparkeerd wordt. In een stad zou deze actie als asociaal bestempeld worden, echter in dit gehucht is er niemand die daar enige aandacht aan zal schenken.

Een ietwat onguur type stapt van de motor af, legt zijn helm in het zijspan en loopt recht op de voordeur van de winkel af. Hij voelt aan de deur, deze is open en loopt dus maar meteen door.

 

Links, vooraan in de winkel staat een kleine balie zonder loopband maar met een kassa en een snijmachine.

Achter de balie is een tafeltje met stoel te vinden. De tafel en de stoel vormen samen “het kantoor”.

Bertus van den Biggelaar zit in zijn kantoor. Hij kijkt op en zegt tegen de man die zojuist binnengekomen is. “Hallo, dat moet Tinus den Dekker zijn zeker?”.

 

“Dat klopt, we hadden een afspraak over de verkoop van die oude tent hier” was het antwoord van de BSA motormuis.

En hij vervolgd: “ik had die advertentie zien staan in het Suffertje en heb je toen gebeld, maar als ik het hier nu zo eens bekijk, je hebt het in die advertentie over een Supermarkt.

Een Supermarkt, man laat me niet lachen!”

 

Tja, een dergelijke opmerking maken schiet natuurlijk bij Bertus in het verkeerde keelgat, de winkel is immers bijna 40 jaar zijn “alles” geweest. Met een brok in zijn keel maar met een stem waar de geïrriteerdheid van afdruipt zegt Bertus: “als je geen interesse hebt, dan pleur je toch lekker op. Ik wil m’n winkel wel verkopen maar ik moet die niet kwijt. Bovendien komt er morgen ene Hendrik Haverkamp praten die zeker te weten wel echt zin in m’n winkel heeft.”

Oeps, dat was niet de bedoeling van Tinus, hij was wel degelijk in het pand geïnteresseerd maar had van een zogenaamde deskundige gehoord dat je nooit je enthousiasme moest laten blijken omdat dit je onderhandelingspositie zou verzwakken. Dus zei hij snel, “O nee Bertus maar zo bedoel ik het niet hoor, ik had me er alleen een andere voorstelling van gemaakt.

Met wat goede ideeën is er best iets van te maken. Kan je me misschien de rest van de ruimtes even laten zien, zodat ik mezelf een beter beeld kan vormen over de mogelijkheden van het pand.

Er was toch ook een woongedeelte bij, niet?”

 

Kijk, dacht Bertus. Dat klinkt al een heel stuk beter. “Kom maar mee, dan lopen we een keer rond en dan laat ik je meteen ook de kelder, de koelcel en het voorraadmagazijntje zien. En boven de slaapkamers en de woonkamer, plus onze keuken. Maar laten we beneden beginnen”

 

Zo gezegd, zo gedaan. De beide heren lopen naar de achterkant van de winkel.

Bertus voorop en Tinus er vlak achteraan. Eerst de trap af naar de grote kelder. Het was een indrukwekkende ruimte, net zo groot als de winkel die er zich boven bevond. Tinus was onder de indruk maar liet dit wijselijk niet merken. “Niet slecht” mompelde hij. “Ik zie hier wel mogelijkheden”

 

“Die wijn daar in dat rek mag je erbij hebben en die emmer met kettingen daar in de hoek neem ik ook niet mee. Het is hier wat donker en een beetje vochtig maar het is een prima kelder hoor ” zegt Bertus tegen zijn gast Tinus. Deze knikt instemmend.

 

Bertus loopt weer voorop en laat Tinus de rest van de ruimtes zien. Bij de koelcel aangekomen vraagt Tinus “Isoleert zo’n cel nou ook tegen geluid?“

“Natuurlijk” antwoordt Bertus.

 

Boven de winkel aangekomen, laat Bertus aan Tinus de vier slaapkamers en de woonkamer zien. “Kijk” zegt Bertus ”je zou natuurlijk een paar muren kunnen wegslopen dan heb je twee mooie grote slaapkamers. “Nee, hoor niet nodig, is prima zo, misschien zet ik wel een muur midden door de woonkamer“ is Tinus antwoord.

Ze lopen via de andere zijde naar beneden om vervolgens in het magazijntje terecht te komen.

“Die Norton daar hoort zeker niet bij de inboedel” vraagt Tinus aan de verkoper.

“Nee” is het korte maar o zo duidelijke antwoord van Bertus.

 

“Maar ik zie hier toch wel mogelijkheden” gaat Tinus verder “Hier kan een mooi groot bad staan.

Ik heb nog wel een paar ideeën meer. Trouwens die boeren hier in het dorp, die hebben aardig wat poen zeker? Of vergis ik me daar in?”

“Klopt” is de reactie van Bertus.

 

“Nou laten we het snel rond maken, je vraagt vier en een halve ton voor die tent hier. Ik weet het goed gemaakt: ik geeft je vier en een kwart en die voorraad hagelslag, blikken soep en al dat andere spul moet je maar meenemen of aan iemand anders verkopen, dat hoef ik er niet bij te hebben.”

 

Nou denkt Bertus, dat is een aardig bod. Als die Tinus graag alle levensmiddelen zelf inkoopt moet hij dat zelf maar weten. Ik ga akkoord en breng de hele voorraad gewoon naar de voedselbank.

Dus Bertus zegt: “Akkoord we hebben een deal!”

De twee mannen geven elkaar een hand en Tinus zegt, ”wel bellen morgen even met de notaris om een afspraak te maken”

Hij loopt naar buiten, richting zijn BSA en mompelt in zichzelf. "zo vanavond nog even een nieuwe naambord maken met de tekst:"

“Welkom in onze club, “IN de Contente Mens!”"  

 

NC-Klopedy november 2014

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (20) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
U bent niet ingelogd. Wilt u nu inloggen of een account aanmaken?
Gelezen en beoordeeld!
Gelezen.
Gelezen.
Genoten, dank voor het delen, groet van leny
Bertus, Tinus en Haverkamp, ik krijg een sterke Normaal-vibe.
Heel origineel. Leuk!
Oh als Bertus dat geweten had...
Van de tumtum naar de yab yum?