Ik zoek een swaffelijzer.

Door Theun50 gepubliceerd op Sunday 09 November 11:19

2672e088c07a079416853e94bc8ead8a_medium.

Zaterdag in de supermarkt in Dieren. Ik loop achter het winkelwagentje te dralen, terwijl vrouwlief er allerlei dingen in gooit. Kritisch kijk ik toe en trek af en toe een vies gezicht.

‘Nee, nee, geen prei’ zeg ik.
‘Maar bosuitjes lust je toch wel?’ vraagt ze.
‘Nee, ook niet, die doen mij teveel aan Bosuiltjes denken', reageer ik.
Een volkomen mislukt grapje.
Vervolgens pakt ze een setje verpakte groen-geel-rode paprika’s. Ja, ja, mijn vrouwtje is verantwoordelijk voor de boodschappen. Het is een ongeschreven wettelijke rolverdeling in onze relatie. Zij verzint wat we eten, samen doen wij de boodschappen en ik verkondig al winkelend wat ik dan niet lekker vind. Die winkelsleur gaat al jaren goed.


Samen lopen we naar de koeling met groenvoer, vrouwtje lief wil in het weekend kennelijk nasi maken. Doet ze niet zo vaak.
‘Het is best moeilijk om nasi te maken zonder prei en ui. Kan ik niet gewoon deze zak roerbakgroente gebruiken?’ vraagt ze mij hoopvol aankijkend. Ik kijk kort naar de zak die voor mijn neus verschijnt.
‘Nee, geen groente met taugé’ roep ik verschrikt.
‘Maar die taugé kan je er toch uit hengelen, Theun?’
‘Lieverd, taugé bijt niet, het zijn geen vissen!’

Ineens loopt ze verder naar de Aziatische sectie. Ik volg, zoals ik al jaren doe.
‘Zal ik zelf pindasaus maken?’ vraagt ze, terwijl ik de schappen met ingeblikt fruit bestudeer.
‘Ja, is goed’ zeg ik automatisch en kijk naar een bosje citroengras in haar linker hand.
Nooit geweten dat je daar ook pindasaus van kan maken.
Hè, hè, we hebben het boodschappenlijstje afgewerkt. Lijstje leeg, wagentje vol.
Mijn voeten voelen ondertussen aan als twee dekschuiten die niet meer op eigen kracht door de winkelpaden kunnen varen.

We lopen naar de kassa en ik deponeer de aankoop op de lopende band.
Raar woord: lopende band. De caissière kan geen citroengras vinden op haar kassa. Ze vraagt even. ‘Dat staat onder Indo!’ roept haar collega. Ik kijk om mij heen maar zie nergens een Indo. Ook geen Indo onder citroengras.

Bij de andere kassa hoor ik een oud vrouwtje hardop discuteren met een winkelbediende. Vraagt het vrouwtje: ‘Hebben jullie geen Swaffelijzers meer?’
Ik schiet stilletjes in de lach.
‘Swaffelijzers?’ vraagt de bediende verbaast.
‘Ja, lieve jongen. Ik zoek een Swaffelijzer.’
Ik krijg een beetje medelijden met het oude vrouwtje en meng mij in het gesprek:
‘U bedoeld waarschijnlijk een wafelijzer, mevrouw?’
Het vrouwtje draait zich om naar mij en zegt: ‘Nee, geen waffelijzer. Dàt daar is een waffelijzer’, en ze wijst naar een jong wicht met joekels van beugels in haar mond.
Ik bemoei mij er maar niet meer mee, anders escaleert de boel toch maar.
De winkelbediende weer: ‘Maar mevrouwtje, swaffelijzers bestaan helemaal niet, wafelijzers wel. Kijk maar even bij de servicebalie, want daar staan ze.’

Mopperend kuiert het oude vrouwtje met haar aftandse rollator richting de servicebalie en komt even later terug met? Jawel, een wafelijzer!
‘Zie je nu wel’, zegt ze triomfantelijk, ’dit is nu een swaffelijzer waar je hardgekookte eieren in kunt bakken!’ Ik zie vele verbaasde blikken, zelfs van de blikken die in de schappen staan!
Niemand reageert. Ik ook niet.
Maar heb wel enorm genoten van deze heerlijke ‘super’ zaterdag.

Theun50.

Reacties (45) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Gelezen.
Gelezen.
Da's mooi.
mooi weergegeven !
Gelezen en beoordeeld!
Dank u.
Leuk. Een swaffelijzer lijkt mij een hulpstuk dat je bevestigt aan het uiteinde van ...eh...datgene waarmee je swaffelt, zodat je door de zwiepende werking van de verzwaarde arm nu nog harder kunt swaffelen.
Eh, eh, geen idee of dat zo is.
Hahahahaa, ging mee in je verhaal. grandioos. Een swaffelijzer! Hoe verzin je het! ^_^
Ik kwam dat woord ooit ergens tegen.
Haha, heel realistisch!