Wat is nou lelijk? Een verzameling van lelijke dingen

Door Appelpit gepubliceerd op Friday 07 November 12:39

ee929c68da97308f191133dab2e71611_medium.

Een interview.

Ik sta hier voor de deur bij mevrouw Arktola Pisparmot. Het is een dame die lelijke dingen verzamelt. Gelukkig staat haar naam op de deur, want anders zou ik denken dat het adres niet klopt. Het is namelijk een soort grote, scheve schuur van brokkelige stenen. Een heel lelijk huis eigenlijk. Ik ga nu aanbellen, ik ben benieuwd

[bellen]

Interviewer: Dag, bent u mevrouw Pisparmot?

Arktola Pisparmot: Aha, de jounalist. Kom vlug binnen

AP: Jaaa, ga hier maar zitten. Wil je een kopje eierwijn?

I: Eh… nee dank u. Maar als u misschien een glaasje water heeft?

AP: Jaja, dat dacht ik wel. Eierwijn wil geen mens. Zeker omdat het zo’n lelijk woord is. Vind je het erg als ik zelf wel een kop neem?

I: Natuurlijk niet…

AP: Heb je je opname al aanstaan? Doe nog maar even uit hoor, of je moet mee willen lopen naar de keuken hihihi, die is trouwens ook erg lelijk. Daar kwam je toch voor hè, voor lelijke dingen. Nou, kom maar mee dan

[gestommel]  hier …. Is mijn spugerdespuuglelijke: KEUKEN

I: Wow

AP: Jaaa, daar ben je even stil van hè. Wacht, even m’n eierwijn maken

I: (terzijde: ) We zijn hier dus in een kleine keuken, en het ziet er  hier uit … eh … alsof er een bom is ontploft. De keukenkastjes zitten vol gaten en splinters, er staat een waterkoker met bobbels, overal staan pannen met deuken, eentje met een half oor, in een open keukenkastje zie ik monsterbekers staan..

AP: Jaaa, mijn monsterbekers. Lelijk hè!! Die heb ik een keer gekocht op de markt in Yourgéniztan. Maar die horen niet bij mijn verzameling hoor. Ik ben ze namelijk steeds mooier gaan vinden, dus nu gebruik ik ze gewoon. Hier, een bekertje water. Kom, de keuken hebben we nou wel gezien.  Waar wil je zitten voor het interview? Is dit een goeie plek?

I: Ja, prima, als ik deze stoel iets dichter bij mag schuiven… dan zit u wat dichter bij de microfoon...   Goed. Ik kom u dus interviewen over uw verzameling

AP: Jaaa, mijn verzameling van lelijke dingen Hoe vind je de stoelen trouwens?

I: Eh, ze zitten wel goed

AP: Nou, wees maar niet zo voorzichtig, zeg maar gewoon dat ze lelijk zijn. Spugerdespuuglelijk! En dat ze goed zitten dat lieg je, want ze zijn zo bobbelig als wat. Ze zijn ook minstens 150 jaar oud.

I: Goed, ze zijn lelijk. Wilt u uw stoel dan misschien even beschrijven?

AP: Jaaa, hij is vooral gróót! En grijsbruinig, zo’n muizenkleur, met hier en daar wat rare bobbels. De rugleuning heeft in het midden een bijzondere eeeeh… uitstulping, die heel handig zou zijn als je een vierkant gat in je rug had. Mensen zonder zo’n gat kunnen beter niet achterover leunen. De armleuningen zijn breed en plat en van voren buigt de ene een beetje naar binnen en de andere naar buiten. Sja. Lelijk. Maar als je d’r elke dag tegenaan kijkt, ga je je er toch aan hechten. Deze stoel heb ik dus uit mijn verzameling gehaald, omdat ik hem stiekem mooi begon te vinden. Mooi van lelijkheid zeg maar, hihihi.

I: Over uw verzameling… u verzamelt lelijke dingen. Wat voor soort dingen zijn dat dan?

AP: Jaaaa, dat kan vanalles zijn hè. Er is zóveel lelijks op de wereld. Stoelen dus, en bekers. Je hebt lelijke hoeden, lelijke planten, lelijke cd-hoesjes, lelijke tafels, lelijke ringen – of andere sieraden, lelijke brillen, lelijke tandenborstels, lelijke gordijnen, lelijke eh…

I: Heeft u dat állemaal in uw verzameling?

AP: Nou, niet allemaal, Als ik alle lelijke dingen ter wereld in mijn verzameling had, zou ik een groter huis nodig hebben hè. Een kasteel of zo, met 100 kamers, hihihi. Jaaa, er zijn héél veel lelijke dingen op deze aardbol. Te beginnen met Arktola Písparmot,

I: U vindt zichzelf lelijk? Bent u dáárom met uw verzameling begonnen?

AP: Neem nou alleen al mijn naam. Arktola klinkt al niet zo lekker hè.  A r k t o l a … ik weet ook niet waarom ze me zo genoemd hebben. Waarschijnlijk omdat ik zo’n lelijk kind was hihihi. Nou, en dan Pisparmot. Je kunt je misschien wel voorstellen welke leuke grappen daar allemaal over gemaakt worden. Pismarmot, Pispot…(not amused)  hah -  hah - ha!

I: Dat moet wel moeilijk voor u geweest zijn

AP: Ach nou ja, een mens past zich aan hè. Op een dag schreef ik mijn lelijke naam met lelijke letters op een kreukelig briefje, ik deed hem in een vies, roestig blikje en dat was het begin van mijn verzameling.

I: Heeft u dat doosje nog? Wilt u het laten zien?

AP: Jazeker heb ik dat nog! Maar weet je, na verloop van tijd begon ik van dat blikje te houwen hè. Ik had het zó vaak even open gedaan, dat het zelfs een beetje begon te glimmen en op een dag merkte ik, dat ik het mooi begon te vinden. Mijn naam vind ik trouwens tegenwoordig ook niet lelijk meer. Eerder bijzonder. Je kunt em ook best móói zeggen hoor, Zo bijvoorbeeld: Arktolah P(i)sparmót …  Sja, en móóie dingen horen niet meer thuis in mijn verzameling. Kijk, het staat hier op de vensterbank. 

I: Maar dit blikje is helemaal niet vies en roestig.

AP: Neeee….. (zachtjes) ik heb het een keer per ongeluk schoongemaakt

I: En dat briefje

AP: [verkreukelt snel het briefje] Dat is héus wel verkreukeld en die letters zijn LELIJK. [slaat het doosje dicht] (pinnig): had je nog meer te vragen?

I: Nou, ik zou uw verzameling eigenlijk wel graag willen zien. Wat is bijvoorbeeld het laatste dat u heeft verzameld?

AP: Ha, dat was een afschuwelijk schilderij. Loop maar mee, dan zal ik het laten zien [lopen]. Dit (deur open) is mijn verzamelkamer. Ja, groot hè, En dan helemaal achterin staat mijn nieuwste aanwinst. Is ie niet spugerdespuuglelijk?

I: Ieiek, een bloederig … koeienkarkas aan een haak. Blèh, ik vind em éng.

AP: Jaaaa, dat vond ik ook. Daarom heb ik em meteen gekocht. Nou ja, gekocht, dat mannetje op de rommelmarkt waar ik hem vond, wou hem zó graag kwijt, dat ik hem bijna voor niks kreeg hihihi.

I: En wat zit er in deze vitrine?

AP: Eh, deze is tijdelijk leeg

I: En die daar?

AP: Hier zitten lelijke schoenen in. (I: één paar?) Deze gifgroene met een grote gesp en met krultenen vond ik wel heel erg lelijk. Hihihi, maar hoe vaker ik er even naar kijk, hoe meer ik denk dat ze eigenlijk vooral grappig zijn. Misschien moet ik ze toch maar uit mijn verzameling halen.

I: U haalt nogal vaak iets uit uw verzameling hè.

AP: Jaaaa.

I: Is er eigenlijk nog veel van die verzameling over?

AP: Eh, sja, ik vind regelmatig nieuwe lelijke dingen hè. Maar op dit moment zijn de vitrinekasten niet zo erg vol. Misschien moet ik wat minder vaak naar al die zielige, lelijke dingen kijken. Je gaat er onwillekeurig toch iets voor voelen hè. Ken je dat? Je hebt iets altijd spugerdespuug lelijk gevonden en op een dag ontdek je, dat je er aan gewend bent. Sterker nog, dat je het mooi begint te vinden… Daarom is dit zo’n moeilijke verzameling.

I: En wat gebeurt er dan met alle dingen uit de verzameling die u mooi bent gaan vinden?

AP: Die staan hier overal om me heen in mijn huis. Mijn heerlijke, scheve huis. Ik ben er gaan wonen omdat ik het zo lelijk vond… maar ik wil hier nooit meer weg…. (zachjes) jaaaaa  Ik word er een beetje emotioneel van. Doe de microfoon maar even uit.

[even stilte]

I: Gaat het weer? Ik heb nog een laatste vraag voor u: blijft u doorgaan met uw verzameling?

AP: Altijd!! En dat kán ook, want omdat ik steeds weer dingen uít de verzameling moet halen, blijft er ook altijd ruimte voor nieuwe lelijke dingen!! Want alle dingen die iedereen spugerdespuuglelijk vindt, zijn bij míj altijd welkom!

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
hoe verzin je het! :)
o, heel erg leuk!
Heerlijk maf.
Hahaha, leuk interview.