Heimwee

Door Sunny June gepubliceerd op Saturday 01 November 17:02

Schoorvoetend, af en toe struikelend, schuifelend,

soms met de moed der wanhoop hollend,

aangemoedigd door het knisperend zwepende gruis

onder mijn hielen, dwing ik mezelf al jaren de berg op

 

Klimmen tot de eenzame grauwe top zich aftekent

tegen de minzaam wuivende neergaande zon

en ik, op het punt waar een smetteloos witte ijstopping

smelt tot een klaterend kristallen bron, uitgeput neerbuig.

 

In de poel van mijn pupillen glanst vermoeide weemoed,

als mijn blik dwaalt over het dal dat ik te achteloos achterliet

Met elke dorstlessende teug nip ik zoete flashbacks

aan de tafelende warmte en lieve eenvoud van ons leven toen

 

Daar beneden in het dal wenkt de koesterende troost

van in elkaar verzonken tuintjes, herfstbruine huizen

die tegen elkaar leunend een vredige bedding vormen.

Dit panorama puzzelt mijn hart geruisloos in elkaar.

 

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
thx ... geeft me moed om door te gaan met schrijven :)
Nou, wat een pracht gedicht!
Prachtige puzzel. Heel mooi geschreven.
Heel mooi!

Heimwee ja...