Een trillende schacht!

Door Weeps with the Wind gepubliceerd op Thursday 30 October 19:27

De donder dag was eindelijk gekomen na lang wachten. Vol verwachting lag ze in bed te zinderen tot de sterren hun hoogtepunt hadden bereikt. Buiten was het min tien graden Celsius en dus lag ze in bed te wachten met geitenwollenssokken hoog tot haar knieën opgetrokken. Soms wou ze dat ze de kou kon verdrijven met een vliegenmepper als een vlieg die haar in de zo korte zomerdagen komen plagen. Maar kou valt niet te verdrijven, je hebt het gewoon te nemen als een suikerspin die je op de zomerse kermis koopt. Je kan er van genieten, of niet!

 

32458e72458ffe3e4de5ed9a8f987cae_medium.

 

Normaal gesproken zou ze op dit uur allang vredig in dromenland beland zijn, maar niet op deze speciale donder dag. Een dag waar ze al een lange tijd op zat te wachten. Terwijl ze in bed lag te wachten tot ze in actie kon komen, begon haar boven lip vol verwachting te trillen. Haar oren waren gespitst op enige geluiden die in huis aanwezig konden zijn. Sliep iedereen wel? Zou iemand het horen als ze haar slaapkamerraam uit sloop?
Haar blik gleed naar haar slaapkamerraam waar ze de noordpool ster bijna op de plek zag staan om haar in actie te brengen. ''Nog één centimeter naar de linker boven hoek, en ik mag!''

Langzaam gleed ze uit bed waar ze opgeschrikt werd door het ritselen van haar glad gestreken zijden beddengoed. Dat stille geluid liet haar zorgen maken dat haar huisgenoten het ook zouden horen en hun wakker zou maken.
De kou liet haar meteen rillen tot op haar bot toen ze haar dekens langzaam afgooide. Ze kon zich niet veroorloven om een lamp aan te steken, dus greep ze op gevoel naar haar rugtas waar ze hem die avond neer had gezet. Haar tas was gevuld met warme gevoerde schoenenen een zaklantaarn. Zodra ze uit het raam was ontslipt, zou ze de eerste 20 meters op haar geitenwollenssokken af moeten leggen eer ze haar warme gevoerde schoenen aan kon trekken om maar geen geluid te maken.
Ze sloot even haar ogen en haalde diep adem. In die ene seconde zag ze haar droom voor haar geest verschijnen en voelde zich dapper genoeg om stilletjes uit het raam te verdwijnen de diepe donkere koude nacht in. Met op dat moment als enkele verlichting de prachtige sterrenhemel.

 

5dccccfae81e3cf0ad19160ea8ff90f0_medium.



De sneeuw onder haar lichte voeten maakte meer geluid dan ze wenste, en terwijl ze knarsetandend bijna elke meter die ze aflegde met zoveel angst gevuld werd om ontdekt te worden, bleef ze haar doel voor ogen houden. Ze had een grote liefde voor wat ze ging doen maar absoluut stil moest houden. Het voelde voor haar alsof ze vreemd ging omdat niemand in haar huishouden dat begreep wat ze lief had. Ze had eigenlijk iedereen lief waar ze mee samen woont, maar het begrip voor dit avontuur werd niet werkelijk geaccepteerd. En met die gedachte ging ze op weg in de hoop vergeven te worden als men er ooit achter kwam.

Haar warme gevoerde schoenen had ze ondertussen al aangetrokken die als een welkome geschenk aanvaard werd. De ijspegeltjes die zich in die korte 20 meters zich gevormd hadden onder haar sokken lieten haar hard door lopen om de kou te laten verdampen door haar lichaamswarmte die ze opdeed door het lopen. Ze liet haar weg geleiden door de sterren want haar zaklamp wou ze nog even besparen tot het moment van de donder. In haar gedachte zong ze een lied,

 

Away, I'd rather sail away
Like a swan that's here and gone
A man gets tied up to the ground
He gives the world 
Its saddest sound
Its saddest sound

 

Woorden die haar de kou niet liet voelen maar met een gewelddadigheid tot het puntje liet komen waar ze toe geleidt wenste te worden. En daar stond ze! Daar waar ze ze op gewacht heeft. Naar gehuiverd heeft op een sensationele manier die niet meer te beschrijven is. Ze stond voor de opening van haar leven! Nog even stond ze een minuut lang om zich heen te kijken maar durfde dan eindelijk met volledige zelfvertrouwen haar zaklamp aan te steken die ze om haar hoofd gebonden had. Die ene zachte straal in de donkere duisternis gaf haar een zucht van opwinding om de dag van de donder binnen te treden.
 

''Goedemorgen lieverd! Heb je lekker geslapen? Heb je nog gedroomd?

 

Verdamme zeg, had mij er nog even lekker in gelaten want stond net voor een afzakking in de meest mooie energie trillende kristalgrot van Mexico!

 

ae4db73f7ce2b2773b51fdd89332bbf6_medium.

 

 

Reacties (12) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mens! Wat 'n pracht van 'n droom! Morgen het vervolg aub.
Gelezen.
Gelezen.
Als een droom...en soms wil je gewoon niet wakker worden.
Prachtig geschreven, en graag gelezen!
Je nam me mee in je droom
heerlijk beeldend geschreven
Gelezen en beoordeeld!