Er was eens

Door Steven Korpel gepubliceerd op Saturday 25 October 11:41

in een land hier ver vandaan.

Zo start vaak elke sprookje en het leek mij erg toepasselijk om mijn eerste verhaal zo te openen omdat dit het allereerste verhaal is wat ik hier post.

Waar ga je over schrijven? Iets luchtigs of juist iets zwaars om mensen te prikkelen?

Een eerste indruk is het allerbelangrijkste want je wilt wel goed voor de dag komen en dat mensen een goed beeld hebben wie je bent waar je voor staat en wat je bezig houd in het dagelijks leven dus laat ik mij eerst voorstellen en wat mij nu bezig houdt.

Mijn naam is Steven Korpel 27 jaar momenteel woon ik met mijn vriendin en schoonvader in Rijswijk ZH. In het dagelijks leven werk ik 32 uur per week in een magazijn bij een groot inktjet cartridgebedrijf. In mijn vrije tijd mediteer ik graag om wat tot rust te komen na een hectische werkdag en de interne batterij weer op te laden voor een volgende dag. Verder jog ik het weekend in het bos tegenover ons huis een paar rondjes om wat frisse lucht op te snuiven en mijn gedachten weer op een rijtje te zetten.

Sinds dit jaar ben ik mij gaan verdiepen in spiritualiteit en met name mijn eigen rol en pad hierin. Ik was altijd al nieuwsgierig naar dit onderwerp maar het was te onbekend en te vaag dus ik liet het vaak maar voor wat het was. Mediteren deed ik al maar echt gaan graven en onderzoeken wie ik was deed ik nooit. Ik geloof in vorige levens en dat we meer zijn dan een lichaam en geest. Er zit een dieper bewustzijn achter de dingen die we doen en meemaken. De mooie dingen maar vooral de minder mooie dingen maken ons tot wie we vandaag de dag zijn. Of die we juist NIET zijn. 

Wat mij dat laatste zetje gaf om op ontdekkingsreis te gaan naar mijzelf en wat spiritualiteit voor mij betekende was eigenlijk een persoon die ik ontmoette. In de zomer werkte ik tijdelijk ergens anders omdat het wat rustig was bij het bedrijf waar ik werk dus ik werd uitgeleend als het ware. Ze sprak heel vrij over haar ervaringen terwijl als iemand mij iets vroeg over spiritualiteit ik het uit de weg ging en er nooit voor uit durfde te komen, bang om bestempeld te worden als zweverig of gek. Dus het was eye opening om te zien hoe zij er mee omging. We hadden hele leuke gesprekken over mediteren en aura's en chakra's en termen waar ik nog nooit van gehoord had, dus ik keek vaak met grote vragende ogen naar haar waarop zij moest lachen en het uitlegde. Hierdoor omarmde ik mijn eigen spiritualiteit en wie ik echt was en dat voelde bevrijdend maar ook wat onwennig en eng omdat ik het idee moest loslaten wie ik dacht te zijn. Net als een kalf die net geboren is en wat onwennig zijn eerste stapjes doet met vallen en weer opstaan begon ik wat meer te lezen over chakra's en aura's en energieën en ik merkte ook dat er meer spirituele mensen op mijn pad kwamen. Ik ging naar workshops en stapje voor stapje werd het een onderdeel van mijn leven en wie ik nu ben. En ik ben er trots op. Mijn vader zei het al heel treffend op mijn verjaardag: je bent een heel ander pad in gegaan. Ja dat klopt en ik ga er op verder wandelen en mij verder ontwikkelen en andere mensen helpen die worstelen met zich zelf en een helpende hand aan reiken zoals dat bij mij is gedaan toen ik die nodig had. 

Zo dit was mijn eerste verhaal hopelijk hebben jullie een goed beeld van wie ik ben en waar ik voor sta. Feedback en vragen zijn altijd welkom :) 

Tot de volgende keer Peace

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.