x

Inloggen

Je bent nog niet ingelogd. Aanmelden of een nieuw account Registreren

Een oefening in aandacht

Door -Lyra- gepubliceerd op Thursday 23 October 16:40

De gedachte alleen al. Meedoen aan een schrijfopdracht.  Eerlijk gezegd, het maakt me een beetje zenuwachtig. Een opdracht met uiterste inzenddatum en spelregels en de hele reutemeteut.  En als je je er niet aan houdt, word je ge-dis-kwa-li-fi-ceerd. Ik begin het al een beetje warm te krijgen. Bovendien is het met een jury. Drie mensen die alle ingestuurde werken beoordelen en die dan zeggen welke de beste zijn.  Zweetdruppeltjes verschijnen op mijn voorhoofd. Stel je voor dat ze mijn artikel het slechtste vinden van allemaal en dat ze het afkraken tot op het bot.  Ik begin lichtjes te trillen en te beven. Of beeld je in dat niemand mijn tekst wil lezen. Dat alle andere inzendingen overlopen van de hartjes en de leuke reacties, behalve de mijne. Of dat ze ook zeggen dat het  op niets trekt , dat ze het afgedrukte blaadje nog niet zouden gebruiken om, je weet wel. Hoe verschrikkelijk. Ik word nu echt geel en groen en begin te hyperventileren.

Dan gebeurt er iets belangrijks. Ik word mij ineens bewust van wat er aan de hand is : mijn gedachten nemen een loopje met me, zo erg dat ik er zelfs letterlijk onwel van word.

Zoals een aap slingert van tak naar tak, zo springt ons denken constant van de ene gedachte op de andere. Onze denkfunctie bestaat uit twee delen : rationeel  en irrationeel denken.  Het rationele denken is heel functioneel:  we hebben het nodig om te weten hoeveel 1 + 1 is en om uit te zoeken hoe we best iets organiseren.  Meer dan de helft van onze gedachten bestaat echter uit irrationeel denken. Het zijn gedachten uit het verleden of over de toekomst, we piekeren of maken ons zorgen. In elk geval  het grootste deel van wat we denken is onprettig, onnodig en onwaar. 

Gelukkig kunnen we onze geest trainen, maar gemakkelijk is het niet. Het is een levenswerk. Er zit misschien wel progressie in, maar het is iets waar we moeten blijven aan werken.

 Constateren dat we aan het piekeren zijn, is heel belangrijk. Om uit de vicieuze cirkel te geraken, moeten we ons enkel focussen op iets anders. Het kan de ademhaling zijn, of een bepaald voorwerp of activiteit. Het kan ook zijn dat we onze volle aandacht richten op ons werkje dat we op dit moment moeten doen, zoals tuinieren of de afwas doen.  We kunnen dit spontaan doen of we kunnen ons beroepen op technieken uit yoga of mindfulness.

Hoe je het noemt, om het even. Als het maar werkt. Ieder kan voor zichzelf uitmaken wat het beste werkt. Mensen denken soms dat meditatietechnieken zweverig zijn, maar dit is het juist niet.  Het zijn tools die je kunt gebruiken om bij de les te blijven, om met je voeten op de grond te blijven. En als verstrooide professor bij uitstek moet ik melden dat ik echt veel minder verstrooid ben dan vroeger. Ik ben het nog wel een beetje hoor, technieken zijn geen wondermiddelen. Ze helpen maar in zo verre je zelf de inspanningen ervoor doet.

Voor beginners genieten technieken met de adem de voorkeur, omdat de ademhaling een directe invloed heeft op de geest. De ademhaling is een soort barometer die je kan vertellen in welke toestand je je bevindt. Het mooiste voorbeeld hiervan is als we schrikken. We zijn zo ondersteboven van iets dat onze ademhaling stokt en we zelfs eventjes niet meer kunnen ademen.  In een stresssituatie zal de ademhaling altijd snel en oppervlakkig zijn. Als we onze geest tot rust willen brengen, moet ook onze ademhaling rustig worden.

De eerste ademhalingstechniek is gewoon het observeren van de ademhaling. We stellen zonder oordelen vast dat onze ademhaling snel en oppervlakkig is. We volgen met onze aandacht de beweging van de ademhaling. Als we inademen gaat de borstkas omhoog en zet de buik uit, en als we uitademen gaat de borstkas naar beneden en krimpt de buik. Een vijftal minuutjes volstaat. Dat zou moeten genoeg zijn om de storende gedachten los te laten en verder te doen wat je wilt doen. Een gedicht schrijven bijvoorbeeld :

Dingen klein houden.

Niet afwijken van het pad

De opdracht volgen

 

Je concentreren

Je aandacht erbij houden

In het hier en nu 

 

Schoonheid waarderen

De kleine wonderen zien

Volop genieten

 

Prioriteiten

Voor wat echt belangrijk is,

is er altijd tijd genoeg

 

Je Zelf (her)kennen.

Je verbinden met je hart.

Liefde verdelen.

 

Vereenvoudigen:

Het niet moeilijker maken

dan het zo al is

 

Ons denken laat zich natuurlijk niet zo maar doen. Elke keer opnieuw, elke dag, zolang we leven doet het zijn best om ons wijs te maken dat onze gedachten belangrijker zijn dan het leven zelf. Zo kan het je dan overkomen dat je aan het eten bent, je bord is leeg en je hebt niet eens geproefd wat je hebt gegeten. Of je weet niet meer of je het gas hebt uitgedraaid of de lichten hebt gedoofd. Dit is enkel omdat we met onze gedachten elders zijn. Klein denken, zoals de opdracht is, is een heel belangrijk hulpmiddel om het comfort van ons dagelijks leven te vergroten.

Ondanks mijn angst heb ik nu toch een artikel geschreven. Maar nu moet ik nog op de ‘publiceren’knop drukken. ‘Zou ik dat wel doen? Zo goed is het niet,blablabla’ gaat het in mijn hoofd. 1,2,3 weg is het. Zelfs al leest niemand het of kan het niemand bekoren, ik heb er toch plezier aan gehad om het te schrijven J

Bedankt aan Doortje voor de schrijfopdracht.

-Lyra-

Reacties (16) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
heel mooi en graag gelezen!
dank je chrisrik
Gelezen en beoordeeld!
Gelezen.
fijn dat je op de publicerenknop hebt gedrukt.
Graag gelezen!
Je blijft boeien in iets wat velen herkennen!
-Lyra- tegen Yrsa
1
U bent niet ingelogd. Wilt u nu inloggen of een account aanmaken?
Dank je, yrsa
Wat een smakelijk begin van je verhaal :)
Ik zat te lachten... weet je dat ik hetzelfde beleef als ik een opdracht plaats? Zouden ze het wel een leuke opdracht vinden? En als ze 'ja' zeggen, komen er dan wel inzendingen? Ben ik zelf grammaticaal correct bezig geweest? En de juryleden hebben dat ook: hoe zouden de andere juryleden beoordelen? Doe ik het goed en ben ik echt objectief?

Maar je verhaal is enorm goed meis!
Nog informatief ook! Prachtige bijdrage!
Oef :-)
Dank je wel, Doortje