Evacuatie motorfietsgerrit in 1995

Door Motorfietsgerrit gepubliceerd op Tuesday 21 October 19:02

Over een poosje is het twintig jaar geleden...twintig jaar geleden dat een groot gedeelte van ons Nederland moest worden ontruimd.

Extreem hoge waterstanden van de rivieren die naar de zee stromen...de dijken zouden het wellicht niet kunnen verwerken allemaal.

Over een poosje is dat twintig jaar geleden...en wat doet zo'n periode met een mens? Ach, daar kan ik héél veel over vertellen, ja zelfs zóveel dat het u allen gaat vervelen...dus laat ik dat nu maar even niet doen.

Maar, wat ik u wel graag wil vertellen is, dat ik...bijzonder trots ben op het feit dat ik afgelopen voorjaar (we spreken over 2014) een hoofdrol mocht vertolken van een musical waarvoor we inmiddels zijn genomineerd voor een cultuurprijs!

(Naschrift: Op 6 November 2014 WONNEN WIJ DIE CULTUURPRIJS!)

En...ja EN...dat ik nú mag meedoen aan een theaterstuk dat gaat over die evacuatie! Theater en motorfietsgerrit...geen voor de hand liggende combinatie! Maar het gaat gebeuren! Gaaf toch?

---------------------

Even terug naar twintig jaar geleden....Bijna dan, het was het voorjaar van 1995. Ik was redacteur van het clubblad van Motor Sport Vereniging Ophemert. Een motorclub die was opgericht ter ondersteuning van een plaatselijk coureur, maar die in de loop der jaren was gegroeid naar een tourvereniging.

Twintig jaar geleden had ik de leeftijd van om-en-nabij de dertig en was redacteur van het clubblaadje en na een clubavond schreef ik toen het volgende:

------

Dijkenvlucht 1995

'Helaas kan Noppie Koch vanavond niet hier zijn, want hij is ziek'

...zei onze clubvoorzitter op vrijdagavond 17 februiari 1995. Er waren ongeveer 35 mensen naar "de Avezaten" gekomen om de spreker van die clubavond aan te horen. Maar de nieuwsgierigheid over wat de gangmaker uit de wielersport ons te vertellen had werd niet bevredigd. Hopenlijk kan de avond nog n's doorgaan.

Niet dat iemand van de aanwezigen ermee zat, dat het programma van de clubavond in het water viel. Men had elkaar van alles te vertellen over hoe en waar men hun motoren hadden veiliggesteld voor de dreigende dijkdoorbraak. De meesten van het legioen der motoreigenaren hadden hun stalen rossen nog in de 'winterstop' toen het bericht kwam dat onze regio zou moeten evacuëren. En zo zorgden de dijken ervoor dat het motorseizoen 1995 vervroegd en onvergetelijk begon.

Eén van mijn beste vrienden van toendertijd had zijn Kawasaki ZXR750 nog niet bedrijfsgereed. Om zich voor te bereiden op een nieuw seizoen had hij zijn motor gereinigd en een kleine beschadiging laten repareren en spuiten. Vlak voor de winterstop kreeg hij nog problemen met z'n benzinetank. Door de fabriek waren ophangrubbers gemonteerd die niet goed voldeden en daardoor gingen er lasverbindingen scheuren, waardoor de tank lek raakte.

Het probleem werd gelukkig voor mijn vriend onder garantie opgelost; er kwam een gloednieuwe benzinetank met de juiste rubbers. Zijn woorden: "toen de eeste berichten voor onze regio kwamen, heb ik direct een jerrycan benzine gehaald, want ik wilde zo snel mogelijk alles in veiligheid hebben". 

Zijn principiele standpund om niet eerder motor te rijden dan dat er geen pekel meer kan liggen zette hij overboord. Echtgenote vertrok met drie kinderen in de auto en mijn maat sjokte daar op zijn Kawa achteraan.

----

W. van S. uit het betuwse Ochten had pech. Hij had de tank van de motor af vanwege een te repareren deukje. En evacuëren met de aanhanger ging ook niet, want zijn dochter had de auto met trekhaak mee op wintersport.

"Ik moest 'm gewoon laten staan, het was niet anders.  D'r was trouwens pal achter ons nog een motoragent flink op zijn bek gegaan".

Twee medeleden van onze club stalden hun motoren in Dodewaard op een autobrug. Een ander medelid had gezien dat er op de tolbrug over de Waal nog ruimte was, dus stalde hij zijn Triumph en haar Suzuki aldaar. Dorpsgenoot Sjaak deed hetzelfde als wat Tielenaar Bert3f5dd5236538e448bee08dde71a186ba_medium.

 

Tielernaar Bert...helaas te vroeg overleden! (eigen tekening...motorfietsgerrit)

met zijn semi-klassieker deed. Alles zo hoog mogelijk zetten. Een bestuurslid uit Ophemert bracht eerst zijn schapen op het droge en ging daarna zijn BMW beschermen. Hij plaatste de motor op een oude deur die op pallets was gelegd. Vervolgens pakte hij de machine met plastic in, maar dat bleek te klein te zijn. Daarom benaderde hij clubgenoot Dick die in Ede woonde om te vragen of zijn motor dáár mocht staan. En ja, dat mocht....maar nu was er een nieuw probleempje ontstaan. Het op pallets rijden van de motor had hij gedaan door hem te starten en zo in de eerste versnelling langzaam omhoog te laten rijden. Nu bleek dat funest, want de tweewieler wilde niet meer starten. Aanduwen lukte hem ook al niet. De wanhoop nabij drukte hij continu op het groene startknopje terwijl de startmotor steeds trager rondging. Ten lange leste sloeg de BMW aan en opgelucht haalde de Waalbandijkbewoner adem. De motor werd naar Ede gebracht en onmiddellijk daarna spoedde hij zich weer snel huiswaarts om tot diep in de nacht zoveel mogelijk spullen naar zolder te brengen.

 

De wangen van Annie glommen extra hard toen zij in geuren en kleuren vertelde hoe haar echtgenoot Cor en zij assistentie verleende aan twee samenwonende motormeiden uit hun straat. Hun Yamaha 535 startte voor geen meter en ook Cor kon het ding niet aan de praat krijgen. Er stond een vrachtauto in de straat waar nog net genoeg ruimte tussen de kasten en bankstellen was voor een choppertje. Met een paar sterke buurmannen werd 'ie op de vrachtwagen getild.

"Waar die vrachtauto naar toe ging" vertelde Cor "wist niemand, maar hij zou heus wel weer terugkomen..." Annie en Cor brachten hun motoren in Rhenen terwijl ze zelf uitweken naar Ede. Ochtenaar Marco kon eigenlijk niet rijden op zijn Honda vanwege een beenoperatie, maar ook zijn felrode VFR moest in veiligeheid gebracht worden. Dus -zoals Marco is- geen gezeur en rijden met die geit! Zijn motor werd op dijkhoogte gebracht bij een kennis.

Nou ja, dankzij de watersnood is de clubavond van 17 februari 1995 niet in het water gevallen.

-----

2015...twintig jaar later, speel ik een rol in het theaterstuk over deze gebeurtenis. Niets met motoren van doen....maar als buurtbewoner!

 

 

 

 

 

 

Reacties (15) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Wat mooi dat jij in 2015 meespeelt in dat theaterstuk, mooi artikel over een watersnoodramp, mooi geschreven !
Motorfietsen spelen geen belangrijke rol in mijn leven, maar juist die evacuatie in 1995 associeer ik er wel mee. Een vriend uit lager gelegen gebieden had namelijk zijn motor tijdelijk bij ons neergezet. Mijn kinderen, toen nog kleine peutertjes, staan er op een foto vol ontzag naar te kijken.
Appelpit...zou je die foto willen delen? Geeft niet als je dat niet zou willen doen hoor. Is nu eenmaal heel privé. Maar afijn, gerritachternaam@gmail.com rekent nergens op.
Nou.. ik heb even gecheckt in wat oude fotoboeken, maar deze foto heb ik nooit ingeplakt. In die tijd waren we nog niet gedigitaliseerd, dus het zou betekenen dat ik een grote doos met mapjes door zou moeten spitten. Vind je het heel erg als ik dat nu even niet doe?
no worries...kan ik mij helemaal voorstellen!
Leuk dat je mee mag doen aan die musical. Jij kunt heel leuk schrijven over je avonturen. Zou heel leuk zijn om in een boek te bundelen.
Ik kan me dat moment nog goed herinneren, werkte bij een benzinepompfabrikant. Door de oliemaatschappijen werd besloten om in het gebied van de Bommelerwaard door onze monteurs de benzinepompen los te laten koppelen en deze op hoger gelegen gebied in veiligheid te brengen. Echter deze werkzaamheden werden op bevel van de overheid door de politie stilgelegd. Reeds verwijderde benzinepompen moesten zelfs die zelfde nacht weer teruggeplaatst worden. e.e.a moest omdat bij een evacuatie de mensen moesten kunnen tanken.
reuze interessant nc-klopedy..vertel er meer over (of wijs mij welicht naar de plek waar je al eerder hebt gepubliceerd)
Motorfietsgerrit, helaas valt er verder niet zoveel over te vertellen. Ik was er zelf maar zijdelings bij betrokken. (ik was in die tijd verantwoordelijk voor de elektronica) Het was een klus voor mijn collega's van hydraulica. Ik kan me voornamelijk de verontwaardiging van m'n collega's herinneren, ze hadden bij nacht en ontij onder lastige omstandigheden de pompen losgekoppeld en waren vervolgens een paar uur later verplicht de zaak weer terug te zetten. Na 16 jaar met heel veel plezier bij die firma te hebben gewerkt ben ik daar inmiddels al weer 12 jaar geleden vertrokken, dus die collega's zie ik ook niet meer. Ik kan je ook niet naar een andere plek of publicatie wijzen, ik ben 5 dagen geleden gestart met plazilla , publiceerde daarvoor nog nooit iets :) heel veel succes met de musical :)
Heel hartelijk dank NC-Klopedy....leuke naam trouwens, heel hartelijk dank voor je reactie!
U met een hoofdletter? Doe je toch alleen als je een brief naar God schrijft? ; )
Ik wist niet dat je zingen kon! Wat leuk die musical.
Jij bent alert. Het was mij niet opgevallen, ben nog niet helemaal wakker. Je hebt trouwens wel gelijk.
Ja, daar zeg je iets... Ik heb geleerd om het woord 'U' uit respect tot degene wie je ermee bedoelt met een kapitale letter te benaderen...maar ik kan mij ook heugen op instructie op hetgeen dat jij benadrukt. Dank U u wel.
Misschien ben je ouder dan ik? Ik herinner me in elk geval nog dat we er tijdens mijn studie er een discussie over hadden. Toen was het in elk geval al veranderd maar ik weet eigenlijk niet beter dan dat U Goddelijk is, of - maar dat kon toen ook al verandert zijn - de koningin.
Ook ik wist niet dat ik zingen kon...maar het ging gewoon vanzelf!