De geroepene, deel 59 wijziging van de wacht in Islambol.

Door San-Daniel gepubliceerd op Tuesday 21 October 07:31

images?q=tbn:ANd9GcTWqo0hxix48iVfDkk-pFb

'Je verbeeldt je dat, Marius,' zei Gillianos, 'wie zou door jouw tuin naar je grot lopen en zich daar verbergen om ons te bespieden? Wij zouden dat gezien of gehoord hebben en je hond zou aangeslagen zijn!' Marius bleef gefixeerd staren naar de grot opening en na een tijdje zei hij met een zucht,'hij is weg'. Dat gaf mij een rilling over mijn rug, die de haartjes op mijn arm rechtop deden staan. Ik had ook gekeken maar ik had niets gezien. Marius zuchtte nog eens diep,'zagen jullie echt niets,' vroeg hij, 'ze zochten mij, ik weet soms niet meer wat echt is en wat inbeelding is, begrijpen jullie mij?'

 'Spreek goede Marius, ik luister,' zei ik eenvoudig weg. 'Er wordt aan mijn ziel getrokken,' begon hij,' zeker de laatste tijd.' 'Retsina en Ouzo,' wilde Samuel half spottend weten?' 'Nee, even echt, dit staat los van maaltijden of drankjes met vrienden, soms kan ik door andere ogen kijken, begrijpen jullie mij?'. 'Nee', zei Gillianos,' 'daar heb ik geen enkel beeld bij. Wat zie je dan?' 

'Dit moet verwarrend klinken, maar ik worstel ook om de juiste woorden te vinden. Zoals je soms mensen ontmoet en ze meteen wel of niet mag, daar zit een onuitgesproken herinnering in, misschien uit een andere tijd, uit een ander leven. Het is een instinct om je te waarschuwen en te overleven. Dat heb ik jullie al eens meer verteld'.

'Het zijn je gedachten die ik herken, ik tap het af, neem ik aan. Dat vertaalt zich in beelden. Vinden jullie me nu gek?' 'Wat je zegt komt wel vreemd over op me,' Gillianos was de eerste die sprak. Marius keek hulpeloos,' ik kan het niet beter onder woorden brengen.' Het is begonnen toen ik de Retsina wijn in mijn grot op borg. Er kwam zo´n angst op mij af, terwijl ik daar niet alleen was, ik was omringd door knechten, dragers en zo, maar een onberedeneerde angst bekroop mij. En nu keek hij rond uit hulpeloos om zich heen,' de grot veranderde een beetje van vorm, een beetje maar.'

images?q=tbn:ANd9GcTWqo0hxix48iVfDkk-pFb

'Wij noemen dat een visioen of een profetie in onze heilige boeken,' sprak Samuel op ernstige toon. 'Het heeft vaak een voorspellend karakter  of draagt beelden in zich die droomgelijk zijn en die uitleg behoeven.' Fijn heilige boek,' lachte Gillianos,' dat je bang genoeg maakt om geen wijn uit je eigen grot te halen.' Samuel schudde zijn lokken heen en weer, ' Goede vriend  Gillianos je moet daar niet mee spotten,' sprak Samuel op een nog ernstigere toon. 'Kwade zaken werpen vaak hun schaduw vooruit, sommigen onderons zijn daar meer gevoelig voor dan anderen. Dat zijn vaak Levieten of zij die dat geweest hadden kunnen zijn.'

'Ik voel ook het kwade ook om ons heen groeien, niet specifiek gericht op alle bewoners, al hoewel de gesel God's velen treft. Het is een ander soort kwaad, een kwaad dat selecteert en vermorzelt'. Gilianos lachte schamper,' ik voel niets helemaal niets!' 'Jij hebt het over wijn die Marius in een grot bewaart,' vervolgde Samuel 'en zegt dat het vreemd is dat hij het dat dan met angst op zou halen. Zijn grot en Zijn wijn, maar is het wel zijn grot en zijn wijn?' Ik begrijp je helemaal niet meer,' lachte Gillianos en stak het laatste stukje vlees in zijn mond.

'Maar ik begrijp je wel,' zei ik ineens. 'Hoe diep gaat de grond die van iemand is , van een eigenaar, een el, twee ellen? je koopt of bouwt een huis op een laagje grond. Hoeveel lucht boven die grond is van jouw als eigenaar? Hoe hoog reikt dat eigendom en hoe laag. Misschien staat dit huis wel op een plek die andere verbindingen heeft met de werklijkheid ' 'Vanitas,' zei Marius, 'we bezitten niets, alles is vergankelijk'. Ik', zei ik,' ken het gevoel van Marius als je alleen in huis bent en je loopt een trap op en het is als of iets je bij enkels wil pakken maar het net niet doet'. 'Dat soort gevoel,' zei Marius maar dan duizend maal sterker en dat met mijn knechten om mij heen en alleen maar soms. 'Zoals net!'

'Vooruit dan goede Marius,' sprak Gillianos, 'laten we er van uit gaan dat je receptiever bent of meer openstaat om werklijkheden in je op te nemen, wat zie je dan als je praat over met door andere ogen zien?' 'Jullie,' zei Marius, 'maar jullie zijn het niet'. Gillianos wilde waarschijnlijk spottend iets zeggen maar sloot zijn mond weer en nam een luisterende houding aan.

images?q=tbn:ANd9GcTRQh-AyMaIj4geH5ksCDG

'Gisteren zag ik zonder reden, toen ik hier zat, de grot vervagen en een groep op een berg zitten waar de grot nu is.' Niemand lachtte, de lucht werd loodzwaar om ons heen en Marius keek enigsinds verwilderd om zich heen. 'Ja', zei ik, 'we luisteren, we zijn je vrienden, ga rustig door'. 'Het is het zwarte,‘ fluisterde Marius. ‘ Een neger,‘ vroeg Gillainos? 'Nee zei Marius, 'zwart op een andere manier.' 'Hij doet het'. 'Doet wat' ,vroeg de Leviet vriendelijk?' 'Trekt aan mijn ziel aan mij wezen en dan zie ik de mannen op de bergen een leider, maar ik ben dan één van hen, of ik zie jou' en hij wees mij aan, 'goede Kratos op een paard in de bergen met allemaal doden om je heen. Jij bent op weg, je wilt weg van het zwarte , maar het is niet de berg met de mannen, die in een kring zitten.'

'Jij zit op dat paard maar ik zie door jouw ogen’ ‘Stop daarmee,’ zei Gillianos ineens met barse stem, ‘laat je niet zo meeslepen door je gevoel, ik krijg hier kippevel van.’ Morgen laat je een poort maken in de opening naar de grot en dan sluit je elke keer dat je wijn gehaald hebt die poort af. Je weet dan zeker dat er niets uitkomt.’ ‘Oh onwetende,' zei Marius en hij keek met niets ziende ogen voor zich uit. ‘Het is er, wanneer het er wil zijn en jij’ en hij wees naar Samuel,’ oh wat erg,’ hij keek hem langdurig aan..’Jij hebt geen hoofd!’ We verschoten allemaal en ik zag langzaam de opening van de grot vervagen.

San Daniel 2014

lees ook de geroepene, Hades in de tuin. deel 60

 

 

 

 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
brr wat luguber
'Het zijn je gedachten die ik herken, ik tap het af, neem ik aan. Dat vertaalt zich in beelden. Vinden jullie me nu gek?' 'Wat je zegt komt wel vreemd over op me,' Gillianos was de eerste die sprak. Marius keek hulpeloos,' ik kan het niet beter onder woorden brengen.'


Beter dan ik ooit heb kunnen verwoorden... Dankje!
Een deur zal het inderdaad niet tegen houden, ge-wel-dig dit!