Het is net Holland Casino

Door Weltevree gepubliceerd op Saturday 18 October 12:06

Oktober 18, 2014

De wasmachine draait vanmorgen al om acht uur met rood spul. Nu zit er een pluk gemengde kleren in dat mee moet naar de zee. Tijdens het schrijven leg ik alvast wat spullen klaar voor ons weekje aan de kust. Missy's kam, speelgoed en een kliek hondenvoer, de rest kunnen we daar ook kopen.

17 Oktober

De oncologie verpleegkundige was een stuk doortastender en aangenamer dan mister Kluns van de dag ervoor. Zij beaamde wel dat het hele zware preventieve programma in feite neer komt op het betere gokwerk. Dat het enkel is bedoeld om eventuele foute cellen die wellicht aan de tumor ontsnapten, te slim af te zijn.

“De poortwachter was schoon. Dat betekent dat er maar een heel kleine kans is dat die verrotte kleine fouterikken door mijn lijf dolen, toch?” probeerde ik haar een uitspraak te ontlokken waar ik meer houvast aan zou vinden. Ze knikte

3cb271471f6972ba2334f77a113bdb52_medium.

“Het is dus eigenlijk net het Holland Casino? Het blijft een loterij? Ik heb nooit geluk in het edele kansspel en of je verliest is altijd onberekenbaar.” Ze blikte of bloosde niet toen ik zei:  “Ja weet u, we moeten natuurlijk allemaal wel ergens aan dood. Er is toch ook nog zoiets als de voorzienigheid. Je lot. Misschien zullen mensen met grote doodsangst meteen hiervoor kiezen, maar ik vind daarnaast toch ook wel dat we Onze Lieve Heer het werk niet uit handen moeten willen nemen.” Ze lachte, zei dat men daarin nogal verschillend reageerde.

“De één wil hemel en aarde bewegen en tracht alles uit te sluiten om te voorkomen dat de kans op nieuwe tumoren toe zal slaan. De ander laat het er op aankomen. Het is heel persoonlijk en vaak was er bij nader inzien ook geen reden voor die kuur, maar dat is altijd achteraf pas te bekijken.” Hoe we het ook wenden of keerden, het bleef Black Jack of het Rad van Fortuin, maar dan zonder Hans van derTocht. Kortom, enkel mijn eigen beslissing.

Ze gaf me een verhelderend boekwerkje mee. Er zit een pagina bij die vol staat met de diverse pillen tegen misselijkheid. Tel uit je winst. Plus de namen van alle vergiften die bij een eventuele chemo worden gebruikt. De eerste drie kuren zijn het zwaarst met nog steeds, helaas, dezelfde bijwerkingen die ik bij mijn ouders zag en dat is toch al weer dertig en vijftien jaar geleden. Je verliest je haar, de smaak en er is kans op blaren in je mond. Je kunt suf en duizelig worden en put je lichaam uit. De weerstand wordt miniem en men prikt bij iedere aanslag op je lijf van te voren bloed om te zien of je er wel sterk genoeg voor bent. Dat spul mag niet je huid beroeren want dan brand je door, dus ik zie al voor me hoe mijn aderen straks fragiel en poreus ader gaan laten. Let wel, als je die eerste drie kuren goed doorstaan hebt ben je pas op de helft en al gauw drie maanden verder. 

“Dan verziek ik vanwege wellicht 'niets' zelf mijn lijf en lieve leven, waar ik nu zo van geniet en waarvoor? Ik ken de hele gang van zaken, maakte het menigmaal van zeer dichtbij mee. Ooit heb ik een goede vriendin voor dood uit bed geplukt na de eerste heftige sessie. Ze had zo raar geklonken toen ik opbelde. Totaal van de wereld. Gelukkig kon ik met haar sleutel naar binnen. Sjonge, wat een ellende. Ze had alles bevuild, kon niet meer op de benen staan en de zoon kwam nog net op tijd aankakken om de ambulance te begeleiden. Drie dagen was ze daarna totaal onaanspreekbaar, sprak onbegrijpelijke wartaal en deed de gekste uitspraken.

“De tweede drie kuren zijn minder zwaar, dat is een ander soort,” vulde de eerlijke verpleegster aan en bij het afscheid glimlachte ze. “Als ik u een beetje inschat begint u er volgens mij niet eens aan,... he?” Ik liet het nog even in het midden, ga liever niet over één nacht ijs, maar ik vond wel dat ze goed had opgelet.

Daarna was er weer een gesprek op de mamma-poli gepland. Deze keer trof ik Lilly, een vriendelijke blonde dame. Het is de derde die het stokje van Hannah van Dwerg overneemt. Ze wekte ook meteen mijn vertrouwen, wat na het debacle van de vorige dag met Sokkie de Onzijdige Oncoloog een grote verademing was. Ik voel me echt veilig bij hen. De wond zag er volgens Lilly prima uit.

“Nergens ontstoken. Er is alleen die kleine opening en die moet straks, als er geen vocht meer wordt geproduceerd, van binnenuit vanzelf dicht gaan. Puik idee, een weekje uitwaaien, dat zal u goed doen.”

“Ik heb nog steeds geen gevoel in de rechterkant. Dan is koorts uiteraard de enige graadmeter bij een eventuele ontsteking?” vroeg ik omdat ik de avond ervoor gloeiend hete oorlellen had gehad, zonder dat er porno op TV was.

“Jaha…Zodra u koorts krijgt moet u daar wel meteen naar het ziekenhuis.”

“Ik heb niet eens een thermometer, haha,” deed ik lollig, maar zij bleef bloedserieus.

“Met koorts wel meteen naar de eerste hulp van welk ziekenhuis dan ook, hoor! Niet naar één of andere huisartsenpost, want u moet dan meteen met antibiotica beginnen. Zodra u terug bent van vakantie zou ik toch ook meteen een nieuwe afspraak met ons maken.” De bloemrijke dame was voor de rest ook heel eerlijk en daar houd ik van. Gedraai om de hete brei heen irriteert me doorgaans mateloos.

“De wateroverlast van wondvocht gaat minstens nog twee weken duren. Het zou een wondertje wezen als het gevoel onder uw oksel nog terug komt,” was ze meelevend, maar inmiddels begint het dode deel van mijn lijf al te wennen.

“Stel, ik laat ook de andere borst amputeren, preventief bedoel ik, dan blijft daar die poortwachter wel zitten, neem ik aan?” wilde ik weten en ze knikte.

”Dan is straks alleen de plek van de snee gevoelloos, maar onder de linkeroksel zal het gevoel gewoon blijven?” Lilly beaamde mijn vermoeden. Kijk, aan zulke info heb ik iets, dacht ik meteen, want dat scheelt een slok op een borrel in de toekomstige besluitvorming. Ik ging met een gerust hart naar huis. Samen met EmjE komen we er in de vakantie wel uit wat de volgende stappen zullen zijn. Ik heb gisteren nog wel op de valreep, voor de zekerheid, een oorthermometer gekocht...

Gonnie viert vandaag haar verjaardag. Vanmiddag om vier uur word ik aan de Zijpendaalseweg verwacht om samen met iedereen, die voor haar belangrijk is, een borreltje te drinken. Daarna gaan we met de hele club wokken. In het Sonsbeelpaviljoen, bekend bij ingezetenen als één van de middelpunten van het grootste stadspark in Europa. Jaja, Arnhemmers zijn naast heuvels rijk aan méér dan minstens vijftig tinten groen. We zullen er allemaal van doordrongen zijn dat mijn nicht haar laatste verjaardag hier op aarde viert en ze was gisteren tegelijk met mij in Rijnstate voor de controlerende MRI scan. Maandag weet ze of haar chemokuur is aangeslagen, de tumoren niet meer zijn gegroeid… Ik zal haar vanuit Egmond aan de Hoef natuurlijk even bellen…

Reacties (25) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
De titel; dubbel N, is foutje
gelukkig waren ze daar iets vriendelijker!
Laat je gevoel spreken en doe waar jij je best mee voelt en zo te lezen denk ik dat je zult laten komen wat komen moet.
Laat het nu eventjes los en geniet van jullie weekendje.
Dat het brood zal smaken is al zeker en 'WIJ' kunnen het weten!!

Je bent nu al in park Sonsbeek ...en dat kennen wij ook (heel mooi). Hopelijk hebben jullie een fijne avond, we horen er wel van en ... vooral jouw verrassing voor nicht Gonnie.

Dikke knuffels uit Tielt
XXX

het weer is perfect om uit te waaien.. geniet ervan en laat je ziekte zo mogelijk even los dit weekje..

je bent gelukkig meer dan je ziekte..
Ik sluit me graag aan bij P1eter. Ga nu maar efkes lekker genieten en uitwaaien. Hebben jullie wel verdiend.
Even genieten van je uitje ;-) dat zal je goed doen. Verder sluit ik me aan bij E-E
Ik zei eerder: "Volg je gevoel". Waar ik aan wil toevoegen: "Als je alle informatie hebt laten bezinken". Want dat is natuurlijk belangrijk. Je moet weten wat je kiest en je gevoel geeft wel jouw keuze aan als je weet wat je met je hoofd weten moet.

Intussen duim ik ook enorm voor nicht Gonnie.

Fijne week!
Dank je wel... We gaan er voor om een juiste keus te maken en daarna is het God zegen de greep....
Zeg positievo, doe je wel een beetje rustig aan?
Ja hoor en ondertussen staat het brood voor onderweg te rijzen onder een warme vochtige doek, Hupsakee...
Veel plezier!