Even spiritueel lummelen.

Door Theun50 gepubliceerd op Wednesday 15 October 14:23

312ce4bfe79ce35284add1f19fefbb0f_medium.

Ik loop graag op de dingen vooruit, want dan weet ik zeker dat de verrassingen achteraf komen. Zo zit ik alweer te denken aan de maand januari. Een onbeduidende maand, een loze maand, want al het hectische heeft in december al plaatsgevonden. Januari is dus eigenlijk geen barst aan, zou je denken.

Fout, helemaal fout!
Januari is de maand van de spiritualiteit, het is maar dat u het weet. Zo is er tenminste toch nog iets aan de hand in januari; spiritualiteit!
Dat brengt mij trouwens op het idee om een spiritueel stukje te schrijven over ‘het gelukkigste stukje' van mijn lichaam. Weer eens iets anders dan spiritueel te zitten lummelen. Gelukkig wordt er op Plazilla regelmatig iets over geschreven. Ik zal eens een poging doen, ik bedoel; er over schrijven. Maar ik ben bang dat het weer verzand in oeverloos gelul.

Ik ben in ieder geval blij dat mijn lichaam mee mag doen met spiritualiteit, want in de regel ontrekt het zich daar meestal aan. Het is, zo gezegd, een beetje te vaak ‘laag bij de gronds’ bezig!
Teveel op de bank rondhangen en voor het ‘scherm’ zitten lummelen, want dat is het. Dat is de juiste benaming. Daar kan ik in januari dus mooi iets aan doen.
Ja,….kán....!

Tussen passief lummelen en actief lummelen zit toch wel verschil.
Stel; je staat op een druilerige dag door het raam te staren en ziet in de tuin een Merel (of Lijster, mag ook) druk te pieren om een enorme regenworm uit de grond te trekken. Wedden dat je dan denkt: “Jemig, wat een lummel”
Dat is nou actief lummelen!
Maar ja, ik zie mijn lichaam nog niet zo 1-2-3 in de tuin rond pieren om naar die regenlummels te gaan zoeken. Daarnaast heeft dat zoeken ook niks spiritueels.
Ik kan beter zeggen: niks pierritueels!
Ik blijf gewoon passief voor het raam staan lummelen!
“Theun, kom op met je lichaam, doe eens iets méér”, denk ik dan. Tja, dat zit wel in mij maar die innerlijke functie stelt helaas bitter weinig voor, en het heeft niet eens door dat mijn lichaam daarom te slap meedoet. Het komt niet eens in opstand, het lummelt even zo vrolijk mee. Een andere aanpak is dus vereist. Ik moet gewoon zoeken naar het 'gelukkigste stukje' van mijn lichaam.

Vanmorgen heb ik mij zelf uitgebreid voor de spiegel geplaatst. Iets wat ik liever niet doe, omdat ik verrekte moeilijk kan omgaan met teleurstellingen.
Wat ik zie is een lummel zonder enige spiritualiteit.
Dat heb ik overigens alleen maar ’s morgens.
Maar ik geef mij niet gewonnen. Ik probeer lekker krampachtig ontspannen recht te staan, borst vooruit, schouders naar achteren, en zeg tegen mij zelf:
“Theun, trek die bek nou ook eens wat strakker.”
Maar het helpt nauwelijks, ik zie geen ‘stukje gelukkig lichaam’.
Ik zie alleen maar een strak gespannen lummel aan de andere kant van de spiegel.
Bewegingloos en inspiratieloos!
Hoofdschuddend draai ik mij om en troost mij met de gedachte dat spiegels altijd alles zo negatief vertekenen.
Kortom, mijn gespiegeld lummelbeeld voldoet niet aan mijn spirituele verwachtingen, dus laat ik het in januari maar links liggen.
Ik denk dat ik maar even iemand ga bellen.
Maar ja, wie?

Reacties (18) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Dit noem ik nou gelummel in de ruimte!
Zelfbeeld vertel eens even.
Knap om met zo weinig bagage zo'n column te schrijven
Ach, je probeert wel eens wat.
Dank voor je leuke reactie.
haha ... ik ga iemand bellen :-)
Misschien een nieuwe spiegel kopen ...eentje die niet vertekend :-)
Of eentje die je toelacht; een lachspiegel.
haha, zo wil ik er ook een :-)
Whahaha wat heerlijk geschreven :) En kan je helemaal volgen natuurlijk :)

Maar om er toch even serieus op te antwoorden :) er is maar één maand in het jaar waar ik graag vooruit wens te kijken. December mag van mij volledig overgeslagen worden. Sinds drie jaar haat ik de feestdagen maar dat komt door mijn baan :) December een maand dat we zoveel uren moeten draaien op één dag dat we in januari zowat dood zijn neer gevallen van vermoeidheid. Kerst valt kl*te dit jaar, donderdag en vrijdag, wat betekend dat we de zaterdag er na heerlijk mogen werken ipv lekker borrelen op tweede Kerstdag :) En nee, niet van 9 tot 5 maar van half 7 tot 6. Het betekend gewoon 3 weken lang dagen maken van 12 tot 14 uur dus ons leven gaat dan volledig aan ons voorbij :)

Het is bijna zover, dus denk dat ik de volgende maand ook vaak voor de spiegel sta zoals jij het hier beschrijft :P
Dank voor de prachtige reactie.
Hahaha, misschien je ogen eens dicht doen voor die spiegel?
Leuk stuk weer :)
Oeps, daar had ik nog niet aan gedacht.
Bedankt voor de blindelingse tip!
Bel mij om door te geven waar je die sokken gekocht hebt. Heb ik altijd al willen hebben....
Sokken?
In die kleur ja!
Welke sokken, welke kleur?
O, die sokken! Die zijn niet van mij maar van mijn vrouw, die benen zijn wel van mij.
Bel mij!!!! Toe dan, ik lig hier in een deuk....
Dat wordt dan uitdeuken, dame!
Hahahahahahahah niks pierritueels!